The Last Days of Shishmaref (2008)

Voorproefje

De documentaire is het startschot van een 10-jarig project (incl. middelbare school educatie). Verwachting is dat Shishmaref binnen 10 jaar door (oh oh oh) klimaatveranderingen van de wereldkaart zal zijn verdwenen. Iets anders dan politici en acteurs die hun zegje doen en met grafiekjes en hoogwerkers spelen. Ik kan me voorstellen dat de middelbare scholieren inmiddels al leiden aan milieu-moeheid.

Noch met de auto noch met de trein kom je in Shismaref. Honderden kilometers verwijderd van de eerste grote stad. Sneeuw en ijs alom. Bewoners lijken tevreden maar leiden wel een eentonig bestaan. Die eentonigheid maakte de film zelf ook te eentonig. 3*

Wat ik eigenlijk echt tragisch vond is de de bewoners van Shishmaref zich zorgen maken over het verdwijnen van hun traditionele leefwijze. Maar ze lijken niet te beseffen dat hun traditionele leefwijze allang verdwenen is.

Jongeren eten liever hamburgers dan walrus, luisteren naar hiphop in plaats van traditionele verhalen en liederen.

Voor mij gaat de film niet zo zeer over global warming maar over global culture.

En zo leer je weer eens een cultuur kennen die ten onder zal gaan.... Zeer zeker een boeiende documentaire, maar kon het niet wat korter? Met een klein uurtje was het interressant gebleven. Heb genoten van de beelden en minimale muziek van een van Nederlands beste filmcomponisten (Paul M. van Brugge).

Er was recentelijk (9 januari van dit jaar geëindigd) ook een tentoonstelling van The last Days of Shishmaref in het Fotomuseum in Rotterdam. De fotografie van Dana Lixenberg werd voor deze installatie gecombineerd met beeldmateriaal uit deze documentaire. Voor meer informatie.

Toch best schokkend om te beseffen dat een heel dorp binnenkort niet meer bestaat als gevolg van de temperatuurstijging. Ik vond dit een goede, interessante documentaire, met prachtige natuurbeelden van oneindige ijsvlakten. De levenswijze van de bevolking is er één waar ik persoonlijk niet aan zou moeten denken! Die eland kan nog wel lekker zijn, maar walrussen en zeehonden zien er echt walgelijk uit als ze gekookt zijn!

Het schokkendste vond ik wel het feit dat Eskimo's bingo spelen en Coca Cola drinken. Het blijven toch Amerikanen he?

Nu al te zien dankzij Llink en uitzendinggemist (op de voorpagina tussen tips of even zoeken in het archief.)

Een beetje saai is het wel. Wou hier iets posten over waterijsjes die na een tijdje hun smaak verliezen maar dat is misschien te flauw...

Te traag en te lang. Waarom blijven filmmakers denken dat ze op zo'n manier de ellende op deze manier het beste weergeven? Dat is het in deze namelijk niet, omdat er al zo weinig gebeurd...

2*

Hoewel alleen de maker hier alleen van Nederlandse komaf is was het onderwerp naar mijn mening universeel. Wat te doen met de opwarming van de aarde? Het stadje waar het overgaat ligt op het Noordelijke puntje van Alaska en staat op het punt van verdwijnen. Het mooie aan deze documentaire is het feit dat er nauwelijks gebruik wordt gemaakt van talking heads of een narratieve verteller vanuit de voice-over. Wij Nederlanders zijn de beste documentairemakers over de hele wereld als je het vraagt.

Het begin is wel aardig, maar vond het na een tijdje toch wel erg saai en langdradig worden. Jammer, want het concept van de documentaire leek me zo goed. Ik was toch ietwat teleurgesteld na afloop en had er echt wat meer van verwacht...

Vandaag gratis te zien via Ximon:

The Last Days Of Shishmaref - ximon.nl