Yankee Doodle Dandy (1942)
50 stemmen | gemiddelde 3,03
Verenigde Staten
Muziek126 minuten
geregisseerd door
Michael Curtizmet
James Cagney,
Joan Leslie en
Walter HustonMusical over het leven van musical-regisseur, acteur, danser en zanger George M. Cohan. De film volgt hem van zijn dagen als kindsterretje tot zijn comeback, toen hij een medaille kreeg van de president.
0,5
[permalink] geplaatst op 8 augustus 2002, 18:39 uurMeest overschatte klassieker ooit
[permalink] geplaatst op 27 april 2004, 16:57 uur volgens 10 stemmen
[permalink] geplaatst op 23 januari 2007, 16:25 uurCagney werd toendertijd ook beschuldig van een communist te zijn. Na al de aanklager te hebben omgepraat ine en kwartier, besloot hij later met zijn broer (die zijn producent/manager was) de grootste patriottten film te maken die er maar was. Zo zou men niet alleen nog meer overtuigt zijn van het niet zijn van een communist, maar er ook nooit meerover beginnen. Yankee Doodle Dandy was die film.
[permalink] geplaatst op 3 maart 2007, 3:58 uur Favo film van John Travolta
3,0 [permalink] geplaatst op 1 juni 2007, 13:33 uur Het hoogtepunt van James Cagney valt te betwijfelen. Is dat Berkeley's FOOTLIGHT PARADE, of Curtiz' YANKEE DOODLE DANDY? Laat ons ervan uitgaan dat ze elkaars gelijke zijn, maar dat FOOTLIGHT PARADE toch net iets beter is. YANKEE DOODLE DANDY is namelijk best aangenaam, maar toch scheelt er iets aan... Wat het is, is me na drie kijkbeurten nog steeds niet duidelijk. Misschien is het omdat het spektaculaire er zo dik opligt... Ik weet het niet. Toch zul je als kijker veel pret beleven aan deze film.
2,5 [permalink] geplaatst op 1 juni 2007, 13:40 uur Theatertje schreef:
Het hoogtepunt van James Cagney valt te betwijfelen. Is dat Berkeley's FOOTLIGHT PARADE, of Curtiz' YANKEE DOODLE DANDY?
Als het aankomt op musicals, neem ik aan. Cagneys hoogtepunt (zeker qua bekendheid en onsterfelijkheid) is natuurlijk White Heat.
3,0 [permalink] geplaatst op 1 juni 2007, 13:41 uur Ik doelde inderdaad op musicals.
3,5 [permalink] geplaatst op 13 augustus 2008, 23:08 uur ´James Cagney wasn´t a particularly good dancer, nor was he much of a singer. But he was such a good actor that he simply faked it.´
Cagney geeft een schitterende performance die deze, in de meeste andere opzichten clichématige en formulaïsche, film het kijken meer dan waard maakt. Zijn energie, en het optimisme van de film in het algemeen, werken bijzonder aanstekelijk.
3,5*
ps, voor mij is The Public Enemy Cagney's hoogtepunt.
[permalink] geplaatst op 7 december 2010, 23:38 uur ''Ahum'' The Roaring Twenties!! ''Ahum''
3,5 [permalink] geplaatst op 16 februari 2011, 14:30 uur Cagney is hier zo goed, eigenlijk heeft dit nooit meer overtroffen. De muziek blijft hangen.
2,0 [permalink] geplaatst op 7 november 2011, 9:55 uur Yankee Doodle Dandy is een film waarin James Cagney als George M. Cohan laat zien enorm veelzijdig te zijn. Ik kende hem voor deze film vooral van zijn puike gangsterrollen, maar dit is heel wat anders. Maar Cagney acteert en zingt overtuigend en geeft een performance weg om u tegen te zeggen. Niks op aan te merken.
Dat heb ik op de rest van de film helaas wel. Yankee Doodle Dandy is duidelijk een film die tijden de Tweede Wereld oorlog gemaakt is en die fungeert als propaganda voor het Amerikaanse leger, zoals wel meer Amerikaanse films uit deze tijd. In feite laat het niet altijd op even subtiele wijze zien, hoe een eenvoudige jongen uit een eenvoudig gezin toch bijzonder kan worden. Een gemiddeld iemand kan uiteindelijk ook het meisje van zijn dromen veroveren en zelfs een ontmoeting met de president krijgen. Verder is de film gewoon veel te patriottistisch. Het lijkt haast wel of er iedere twintig seconde een Amerikaanse vlag voorbijkomt in deze film. Dat vond ik teveel van het goede.
Verder was de muziek soms oké maar meestal niet. Vaak oogde het behoorlijk over de top, al snap ik best dat dit waarschijnlijk ook de bedoeling was. Uiteindelijk was ik blij dat de film afgelopen was en dat is vaak geen goed teken. Het is dat de performance van Cagney zo goed is, anders had deze film minder dan twee sterren gekregen. Cagney is echter subliem, maar kan de film desondanks in zijn eentje ook niet redden.
2,0*
