Safety Last! (1923)

Geniaal, hier wil ik wel eens een 'making of' van zien.

Eerste film die ik zie van Lloyd. De film is geweldig en heeft alleen zwaktes op het verhaal, wat goed wordt gemaakt met hilarische en legendarische scènes. Vooral het beklimmen van het gebouw was geweldig. Een meesterwerk is een groot woord, maar de film heeft wel uitstekende scènes.

Gelukkig! Er zijn nog mensen die Harold Lloyd nog kennen (hoe lang nog vraag ik me af?). Zijn films zaten vol van spektakel en de man deed bijna al zijn stunts zelf!

Mijn vader had de stomme filmpjes op smalfilm. Dit is zijn enige film waarvan ik me de titel herinner.

De scene in deze film waarin Harold Lloyd op een wolkenkrabber aan de wijzers van een klok bungelt is absoluut briljant!

Ik meen me te herinneren dat hij ook veel scenes had op wolkenkrabbers in aanbouw? Volgens mij later veel gekopieerd in tekenfilms!

In ieder geval 4,5* voor deze film

Erg leuke film. Het begin lijkt nog op een ietwat standaard komedie met leuke grappen, maar algauw word dit omgeschakeld naar een gebouwbeklimmerij van jewelste. Ook zeer vermakelijk einde overigens, met een aantal briljante scènes. Zeker de moeite waard om te kijken! Ik had niet verwacht dat een film uit de jaren 20 leuk zou kunnen zijn. Het tegendeel is bewezen!

Prima film met verrassende vondsten, die een glimlach op mijn gezicht wisten te toveren. De klimscene op het gebouw is natuurlijk wel ontzettend heldhaftig en knap in elkaar gezet. Het schijnt dat toentertijd bij die scene bioscoopbezoekers flauwvielen en dat daarmee deze film ook geadverteerd werd.

dat is lachen ! Veel verhaal zit er niet in. Het is meer een aaneenschakeling van visuele grappen die in een kleine plot genesteld zitten. En let vooral op de laatste scène waar Harold Lloyd de wolkenkrabber beklimt... het is een leerrijk stukje over hoe je met eenvoudige middelen spanning schept. Knappe ouwbollige film die iedere filmliefhebber die deze naam waard is zou moeten gezien hebben.

De premisse is maar zozo maar ik heb toch genoten van Safety Last! Een paar redelijk komische momenten slepen je door het eerste uur (al wordt het nooit zo grappig als Chaplin), maar het laatste kwartier is het pas echt smullen met de beklimming van het gebouw. Een bijzonder knap staaltje filmkrachtpatserij; zeer indrukwekkend, komisch en spannend tegelijkertijd.

3,5*.

PS check ook dit clippie waar ik erg om heb moeten lachen: YouTube - Famous Balloon Movies - Chapter 1

Daar ben ik het totaal niet mee eens, de grappen van Chaplin zie ik meestal al van kilometers ver aankomen en zijn meestal erg flauw. Nee, dan kijk ik toch veel liever naar Buster Keaton of Harold Lloyd die tenminste nog iets origineels doen met hun grappen.

100% eens!

Ik ben waarschijnlijk de enige maar ik genoot juist intens van het eerste uur, en vond dat laatste kwartier maar wat langdradig en voorspelbaar.

Ik doe niets af aan de prestatie, en het blijft een indrukwekkend schouwspel, maar toch, dat eerste uur maakt de film voor mij.

Lloyd is in elk opzicht leuker en vooral grappiger dan Chaplin, van het in de kapstok hangen in het begin tot de rondleiding die hij zijn vrouw geeft van z'n zaakje, het is zo ontzettend leuk en goed gedaan.

Chaplin weet te raken als dat moet, Lloyd weet te vermaken.

Grappig trouwens ook dat die omschrijving hier het volledige laatste kwartier betreft. Niks van dit alles gaat op in de eerste ~50 minuten.

Het niet missen van 'liefde's locomotief' lijkt een halszaak te zijn: haar droom, in het land met wolkenkrabbers als Empire State Building, is zijn nachtmerrie. Amerikaanse Vrijheidsbeeld is een vrouw met een vakkel: ambitieus en veeleisend vuurt ze haar aanbidders tot grote hoogten op. Hoe moet je het haar naar de zin maken? Een hoge positie in het maatschappelijk leven levert geld en status op. Maar voor je het weet kan je opgebrand diep vallen....en zal je bij Liberty Woman tekort schieten, want haar vurige wens is bevel.

Zo zou je deze film ook kunnen opvatten, maar vindingrijke Harold Lloyd heeft niet zoveel pretenties. Hij spot als gewone jongen, 'the boy', met alles wat naar pretenties riekt waardoor deze klassieke stomme film niet diep hoeft te worden opgevat. De film lijkt door de aaneenschakeling van doldwaze scéne's op wat je in het toneel blijspel noemt. Vindingrijkheid, misleiding en timing zijn het belangrijkste. Maar Safety Last! stijgt letterlijk en figuurlijk boven het platte uit, doordat een éénvoudig uitgangspunt: een jongen wil carrière maken om het meisje naar de zin te maken, uitgroeit tot halsbrekende proporties.

Toen ik deze film, uit 1923, voor de eerste keer in zijn geheel gezien had was ik verbaasd. Deze film is perfect. De film werkt helemaal toe naar een cinematografisch kunststuk dat terecht tot een legendarisch icoon van de filmgeschiedenis behoort: met als schitterend ratrace symbool... de scéne met de klok...maar niet alleen die scéne is prachtig.....de hele film bevat zulke originele grappen in een heerlijk tempo dat het zeker meer aandacht verdiend.

Voor mij kan deze film gelijkgesteld worden met Chaplins Modern Times (1936) zeker gezien het tijdstip: 'Safety last! was first!'. Sentimentelere Chaplin had een zekere maatschappijkritiische inslag, maar Lloyd zag in de kern, net als Andre van Duin bij ons nu op TV, nuchter in vele simpele situaties al het absurde in zonder diepere bedoelingen. Zo lijkt het. Maar Lloyd was een absolute professional en perfectionist. Hij wilde het publiek volmaakt amusement bieden. Hij was was dan ook een van de eersten die gebruik maakten van previews en bleef schaven aan de films. En dat is te zien.

Ik heb lang gezocht naar deze film en toen kwam ik de Harold Lloyd verzamelbox (studio canal) tegen. Mijn hoge verwachtingen zijn meer dan waargemaakt wat deze film betreft. Ik ben benieuwd naar de andere films.

Echt filmkunst, zeker als commerciële publieksfilm, van de bovenste plank.

The Boy Harold had met recht tegen zijn pretty girl 'Peggy Sue' kunnen zeggen:
"I did it my way"

Narcissus, je kan gerust het sterretje doen schitteren naast je 5, want je review mag gelezen worden. Toch opmerkelijk dat er slechts een zestigtal stemmen zijn, voor een film die meer entertainend is dan sommige hedendaagse komedies.

Ja jammer dat dit juweel van een publieksfilm alleen bekend is door die beroemde scéne. Want het 'GROTE PUBLIEK' is een gulzig veelkoppig monster met een slecht historisch besef en te verwend om het 'stomme zwart/wit' nog te kunnen waarderen. Hélaas....
Maar er zijn retro hype's geweest.....misschien brengt de dvd een wonder tot stand.

Ze hebben hem vorig jaar op het Filmfestival van Gent gespeeld samen met nog andere klassiekers, en hadden daarbij Sue uitgenodigd, de kleindochter van Lloyd.

http://www.filmtotaal.nl/ar...

Grappig dat ze Sue heet, Harold Lloyd deed me denken, hoe kan het ook anders met zo'n bril, aan Buddy Holly. Die bril bepaalde ook zijn imago. Zijn 'simpele' maar oh zo effectieve composities passen zeer wel bij Lloyd: "Oh Boy", "Well...Alright" en natuurlijk "Peggy Sue".

Een voltreffer van Harold Lloyd. Na soms vermakelijk, maar nogal onevenwichtige talkies, korte films en een lange stomme, speelfilm van Lloyd vind ik dit de eerste echt goede film die ik van Lloyd zie en het is nu al de vraag of ik er nog een gaan zien die dit gaat overtreffen.

Nee, Lloyd is geen filmtechnische kunstenaar als Buster Keaton en zijn verhaallijnen missen de kracht (en, mocht je er behoefte aan hebben, drama) van Chaplin, maar puur gekeken naar zijn slapstickkunsten doet Lloyd niets onder voor zijn bekendere tijdsgenoten.

Het begint al leuk met al vrij snel een erg geestige scène waarin Lloyd dreigt te laat te komen op zijn werk en hij op verschillende voertuigen probeert mee te liften, wat uiteraard niet makkelijk gaat. De ritmiek van de slapstick maakt het vooral, het hoge tempo, die telkens kort tot stilstand komt door een grap, waarna het tempo onverstoord verder gaat. Knap gedaan.

De film blijft daarna ook boeiend. Net als andere Lloydfilms stelt het verhaal niets voor en is het puur functioneel, maar het lijkt wel wat meer opbouw te hebben dan zijn andere werken. De gebeurtenissen in de winkel blijven inventief genoeg om de film leuk te houden.

Dit valt allemaal echter in het niet bij de climax, waar iedereen het hier over heeft. Die is écht geniaal. Lloyd die in 20 minuten zo'n toren opklimt is werkelijk een virtuoos staaltje slapsick, stuntwerk en pure filmmagie. De lange scène is geestig, maar persoonlijk vond ik hem vooral zeer spannend (volgens mij de eerste keer dat ik mezelf betrapte op nagels bijten). Het ziet er ongeloofelijk echt uit (en het wat voor een groot deel ook echt) en met mijn hoogtevrees heb je me dan ook al snel om. Iedere verkeerde stap, ieder hinderlijk opstakel werkte mij persoonlijk op de zenuwen. Het helpt dan ook dat Lloyds personage duidelijk geen professionele klimmer was (zelfs al was Lloyd dat wel). De obstakels zijn soms ook erg leuk uitgewerkt. Met name die vervelende duif, de beroemde klok of het openslaande raam, waar Lloyd bovenop beland. En het eindigt met een waardige afsluiter, met Lloyd slingerend aan een touw, die hem precies in de armen van zijn vriendin slingert. Deze scène zou niet alleen een voorbeeld moeten zijn voor komieken, maar ook voor regisseurs van thrillers en avonturenscènes. Zo bouw je zoiets op! Gaat op mijn lijst van beste filmscènes ooit.

4*

Deze film is de eerste keer dat ik iets zie met Harold Lloyd en ik moet zeggen dat het best leuk is. Lloyd heeft lang niet zoveel uitstraling als een Chaplin, maar durft bijna net zoveel spectaculaire stunts uit te voeren als Keaton en in deze film zijn de acties van hem in ieder geval regelmatig vermakelijk om naar te kijken. Iedere keer als hij in de problemen dreigt te komen verzint hij wel weer een creatiefs om uit de problemen te komen. Het tempo is hoog en dat zorgt er samen met de creativiteit van Lloyd voor dat de film eigenlijk geen moment verveeld. De scène dat hij zijn vriendin rondleidt op zijn werk en zich zogenaamd voordoet als de hoogste baas is bijvoorbeeld best leuk gedaan. Het absolute hoogtepunt van de film, zowel letterlijk als figuurlijk is de uiteindelijke klim van Lloyd op het gebouw. De afwisseling in die klim is erg goed gedaan met de meest rare obstakels die Lloyd allemaal op zijn klim tegenkomt. Leuke snelle en afwisselende film dus!

3,5*

Tip voor de liefhebbers van deze film: de kortfilm Never Weaken uit 1921 (ook te vinden in de Lloydbox). Ook daarin klimt Lloyd op grote hoogtes en levert het weer geestige situaies op. Het is duidelijk een voorloper op Safety Last!

Uitstekende 'silent movie' met Harold Lloyd die op grote hoogten spectaculaire stunts uithaalde. Sommige scènes in het warenhuis duurden best wel lang en kwamen voor mij daarom ook nogal saai over, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd met de adembenemende lange scène waarin Lloyd langs de façade van het grootwarenhuis omhoogklom. Deze scène vind ik meesterlijk en behoort voor mij zonder meer tot de hoogtepunten van de zwijgende cinema.
Voor mij is het trouwens de eerste keer dat ik deze film in zijn geheel zie. Tot nu toe had ik alleen maar de scène van Lloyd die aan de klok hing gezien.

4,5*

Daar waar mijn oudste film vannochtend nog was 12 Angry Men (1957), heb ik daar nu 35 jaar vanaf getrokken! .

Via-via kwam ik bij deze film en het leek me wel een leuke film. Ik zocht voor vanavond een korte, maar goede film. Vandaag dan ook gelijk gekeken en ik ben enigzins verrast.

Aan de ene kant heb ik me niet verveeld en heb me goed vermaakt. Aan de andere kant, ik lach bij dit soort komedies niet zo hard als bij sommige komedies van de afgelopen jaren.

Bij het stukje waarbij hij te laat was voor ze werk en 'binnen 10 minuten weer op z'n werk moest komen', heb ik wel meer dan één glimlach gelaten

Uitstekende film en zeker de moeite waard!
3,5*

Hartstikke leuke slapstick. Zoals chevy93 onder me zei kan ik misschien ook niet meer zo hard lachen om de slapstick, maar wat een stunts kan die Lloyd uit de mouw toveren, zeg! Nadat ik Sherlock Jr had gekeken, dacht ik dat het tijd was voor nog meer stomme films, en ik koos Safety Last. En teleurgesteld ben ik niet. Filmtechnisch had ik toch net wat beter verwacht en in het begin van de film dacht ik dat het enige bijzondere aan de film zou zijn dat Lloyd allerlei gestoorde stunts deed en voor de rest niks. Maar soms heb ik mezelf betrapt met een glimlach, vooral toen al die vrouwen bij de uitverkoop in de winkel vochten en dat Harold iets schreeuwde over een geldbriefje op de grond en dat iedereen ging zoeken

Maar vooral de slapstick is waar het om gaat in deze film. En de eindscène die langer dan een kwartier doorgaat is een van de beste eindscène's die ik ooit heb gezien, echt briljant. Constant vroeg ik me af: 'is dit echt?'

Ik kijk uit naar meer stomme films? Iemand anders nog wat tips?

Ik kan je de stomme films met Buster Keaton van harte aanbevelen.

Iemand enig idee waar ik deze op de kop kan tikken? Liefst met NL ondertiteling?

Deze film zit sowieso in de prachtige Harold Lloyd - Collection met daarin 28 films, die ik zelf voor slechts 19,95 op de kop kon tikken. Voor mij één van de beste aankopen dit jaar.

Jammer, maar viel dat even tegen! Wat vind iedereen hier toch zo goed aan, briljant zelfs? Het stuk waar hij dat gebouw beklimt is inderdaad legendarisch, mooi stuntwerk in ieder geval en het werkt dan ook in zijn voordeel dat dit een groot deel van de speelduur inneemt, maar voor de rest best een flauwe bedoeling, vermakelijk en charmant misschien zelfs, maar totaal geen momorabele grappen wat mijn betreft en Lloyd is bij verre na geen koning is slapstick als collega's Keaton of Chaplin dat wel waren...

Hoogtepunt uit Harold Lloyd zijn carriere volgens mij, maar pas op, ik heb 'The Kid Brother' (1927) nog niet gezien! En daar verwacht ik ook nog wel wat van.
Hier haalt Harold al zijn beste moppen en stunten uit de kast om een 70tal minuten te kunnen presenteren aan continu grappen, grollen, gieren, brullen.
Hoe geniaal is de kapstokmop? (om dan één voorbeeld te noemen)
Harold Lloyd bewijst hier dat hij zeker meekan met de andere 'slapstick' kampioenen, Buster Keaton en Charlie Chaplin. Deze laatste zou naar het schijnt een streepje voor hebben op de rest door het toevoegen van drama in bijvoorbeeld 'The Kid' en 'City Lights', dit heeft eerder een negatief effect op mij en hoeft totaal niet voor mij in een slapstickfilm. Zijn maatschappijkritiek in 'Modern Times' en 'The Great Dictator' werkt dan weer wel zeer goed.
Maar terug ter zake. dit is de Lloyd op zijn best en ik raad iedereen deze film van harte aan!

Zelden zo gelachen.
4,5

Schitterende slapstick met een uitstekend spelende Harold Lloyd. Echt knap dat hij vrijwel alle stunts zelf doet. De film staat betiteld als een komedie en dat is hij zeker maar ik vond het vanwege de zeer gewaagde stunts ook zeer spannend en soms zelfs eng. In de jaren 70 en 80 (begin jaren) werd deze film best vaak op TV uitgezonden (ik kan me nog herinneren dat ik deze samen met mijn Oma bekeken heb). Verhaal is best leuk en zit ook goed in elkaar en zoals al gezegd speelt Harold Lloyd gewoon uitstekend. Ondanks dat het een film is uit de oude doos lag het tempo zeer hoog in de film. Natuurlijk zijn wel een aantal opnames versneld weergegeven om het hoge tempo min of meer te creëren.