134.890 gebruikers | 85.694 films | 31.044 regisseurs | 3.507.862 berichten | 4.929.440 stemmen
Még Kér a Nép (1972)
Alternatieve titels: Red Psalm, The People Still Ask
12 stemmen | gemiddelde 3,37
mijn stem:
Drama / Oorlog
87 minuten
geregisseerd door Miklós Jancsó
met Andrea Ajtony, András Ambrus en Lajos Balázsovits
Eind 19e eeuw wordt er een groep soldaten gestuurd om opstandige boeren de mond te snoeren. De opstandelingen proberen een socialistische revolutie te ontketenen om het aristocratische overwicht te doen breken. Er ontstaat een psychologische strijd, waarbij idealisme en folklore krachtige wapens blijken te zijn.
3,5In ieder geval een heel apart geschoten film (slechts 27 takes!). Triest en toch hoopvol tegelijkertijd. Vol van volksdans en zang (en mooie vrouwen als bonus 
).
Verder zit de film boordenvol van symboliek en socialistische propaganda. Een voorbeeld van dat laatste is een héél aparte intrigerende versie van het 'Onze Vader'.
Een bijzondere film, die nog even moet laten bezinken....
). Verder zit de film boordenvol van symboliek en socialistische propaganda. Een voorbeeld van dat laatste is een héél aparte intrigerende versie van het 'Onze Vader'.
Een bijzondere film, die nog even moet laten bezinken....
[permalink] geplaatst op 7 oktober 2010, 2:00 uurDeze film bestaat uit 27 takes,wisten jullie dat? .Serieus nu:als je zou zeggen dat hij uit 1 take bestond,zou je het bij wijze van spreken ook nog geloven.Cinematografofielen dienen MKAN in vol ornaat te bekijken,want anders lopen ze het risicico dat ze van pure opwinding hun beeldscherm vervuilen met een bepaalde slijmerige substantie.De stunts die J. met de camera uithaalt zijn werkelijk fenomenaal en duizelingwekkend,geen moment komt de dynamiek tot stilstand.Voeg daar nog bij de geweldige choreografieen ,duidelijk afgetekend in de poesta,en je zou een absoluut meesterwerk onder ogen moeten hebben.
And yet...er is ook nog een soort van inhoud die helaas grotendeels bestaat uit Godardiaans geneuzel van recht in de camera kijkende acteurs die emotieloos hun bolsjewistische riedeltje afdraaien,gekruid met een vleugje christelijk socialisme(hence de titel) en Hongaars nationalisme.Dit gaat al snel een beetje heel veel vervelen.Verder gebruikt J. plenty moeilijk te doorgronden symboliek,al lijken b.v. de weer prominent aanwezige paarden voor vrijheid te staan en de reeds gememoreerde naakte wijven voor slachtofferschap,maar dat is ook maar een saloninterpretatietje.
.Serieus nu:als je zou zeggen dat hij uit 1 take bestond,zou je het bij wijze van spreken ook nog geloven.Cinematografofielen dienen MKAN in vol ornaat te bekijken,want anders lopen ze het risicico dat ze van pure opwinding hun beeldscherm vervuilen met een bepaalde slijmerige substantie.De stunts die J. met de camera uithaalt zijn werkelijk fenomenaal en duizelingwekkend,geen moment komt de dynamiek tot stilstand.Voeg daar nog bij de geweldige choreografieen ,duidelijk afgetekend in de poesta,en je zou een absoluut meesterwerk onder ogen moeten hebben.And yet...er is ook nog een soort van inhoud die helaas grotendeels bestaat uit Godardiaans geneuzel van recht in de camera kijkende acteurs die emotieloos hun bolsjewistische riedeltje afdraaien,gekruid met een vleugje christelijk socialisme(hence de titel) en Hongaars nationalisme.Dit gaat al snel een beetje heel veel vervelen.Verder gebruikt J. plenty moeilijk te doorgronden symboliek,al lijken b.v. de weer prominent aanwezige paarden voor vrijheid te staan en de reeds gememoreerde naakte wijven voor slachtofferschap,maar dat is ook maar een saloninterpretatietje.
