Sleeper (1973)

dit is toch echt de minste die ik van Allen zag. Flauw en op een paar grappige one-liners niet leuk.

Tot nu toe 1 van de betere werkjes van zijn begin films, het Robot gedeelte heeft mij een paar keer hardop laten lachen en ook de lekkere overdreven rol van Diane Keaton was leuk om te zien.
Naar het einde toe heeft de film soms wat last van minder geslaagde grappen maar in zijn geheel heeft de film de tand des tijds nog prima doorstaan!

3,5 sterren voor deze leuke en frisse Woody Allen film.

Hilarische film van Allen. Nog volop in zijn slapstick-periode en de absurditeit druipt er dan ook vanaf. Bij momenten heeft het zelfs iets Chaplin-achtig: geen dialogen, gewoon kolder op drukke muziek. Die momenten zijn soms wat minder, maar gelukkig zijn er ook andere vormen van humor. Het grappigste aan deze film is de nogal unieke manier waarop de maatschappij totaal veranderd is. Hilarisch trouwens ook dat McDonalds het enige is wat overgebleven lijkt uit de 20ste eeuw.

Daarnaast zijn er ook enkele typische Allen monologen/dialogen. Je merkt al duidelijk het relationeel gekibbel, wat een paar jaar later zowat de basis van zijn films werd. De chemie tussen Allen en Keaton is nog wat stroef bij momenten, maar toen al duidelijk wat voor potentieel ze als duo hadden.

Net als Everything You Always... is deze slapstick Woody totaal niet aan mij besteed. Vind dit tergend saaie cinema, waarin Woody's humor totaal niet uit de verf komt. Te melig, te langdradig en ik mis die New Yorkse appartementen

......als je je over het foute decorum en dergelijke heen zet,blijkt dit toch eigenlijk wel een heel grappige fim te zijn. Ik verhoog. Verdubbel.

Die vormgeving! Juist die knullige eenvoud maakte het des te leuker. Die maffe auto’s, de kunststof witte zitzakken in de woonkamer, de robots; prachtige seventies kijk op de toekomst. Niet serieus te nemen natuurlijk (in de openingsscène wordt Allen uit overduidelijk huis-tuin-en keuken aluminiumfolie gepeld) maar dat maakt het nou juist zo grappig! De meeste grappen zijn sowieso visueel, want dialogen van hoog niveau zijn in Sleeper niet terug te vinden. Wel heel veel gestuntel, (wanneer Allen als robot de jassen van bezoek aanneemt mikt hij ze uiteraard in paniek in de afvalvernietiger) en het science-fiction genre wordt genadeloos op de hak genomen.

“I never clone alone”

Een behoorlijk hilarische Allen dit. Je kunt duidelijk merken dat Allen in zijn beginperiode nogal aan het experimenteren was en vaak de slapstickachtige toer opgaat. Het verhaal is deze film is te onnozel voor woorden, maar leuk is de film wel. Het blijft altijd fijn om Allen en Diane Keaton samen in een film te zien en ook hier vormen ze weer een leuk duo. Over Keaton gesproken trouwens. Allens mimiek en slapstickachtige stunts in deze film doen soms erg aan Buster Keaton denken. Die moet haast wel een soort van inspiratie geweest zijn voor een film als deze.

Sleeper is verder een leuke film. Het tempo is hoog evenals de grappen, waarom ik toch wel een aantal keer behoorlijk heb kunnen lachen. Op de momenten dat er niet gesproken wordt op drukke muziek, wordt het soms wel wat erg flauw, maar desondanks heb ik me weer prima vermaakt met deze Allen.

3,5*

Woody Allen doet sciencefiction, maar jaren '30-stijl jazzmuziek kan evengoed niet achterwege blijven. Kortom, zelfs in een genre waarin hij schijnbaar niet thuis hoort behoud Allen zijn stijl. Ik vind zijn vroege komedies niet zo leuk als zijn latere werk, maar toch is het weer erg grappig, vooral in de eerste helft. Allen is verrassend goed in slapstick en er zitten leuke visuele grappen in (inclusief het beste gebruik van de grap waarin iemand over een bananenschil uitglijdt), maar de oneliners blijven toch het leuk. Deze film bevat ook nog eens een Marlon Brando-imitatie van Diane Keaton. Echt waar.

Ondanks alle pret is het ook jammer dat de film soms teveel verzand in flauwe humor en met name in het laatste half uur wordt het misschien af en toe iets teveel van het goede en overheerst het gevoel dat de combi science-fiction en Woody Allen iets scherper had kunnen zijn. Gelukkig blijft het op de eerste plaats een prima komedie.
3,5*

Verbaas mezelf steeds weer over het feit dat Allen in zijn beginjaren superslapstick was. Veel ouderwetse scenes met zo'n vrolijk muziekje eronder, humoristisch. Leuk verhaal ook, Keaton speelt niet eens slecht, kostuums en voertuigen zien er geweldig uit. Leuk beeld van de toekomst. Heb me kostelijk vermaakt.

Mee eens. Hoogtepunt voor mij: Woody Allen als robot.. geweldig neurotische slapstick! En science-fiction en dixie-land is ook een prachtig contrast...en die kast..."orgasmatron"... doet aan Wilhelm Reich's accumulater denken...(mooi stuk van Christopher Hitchens die de film mooi in de context van die tijd plaatst). Zie ook: dit