Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999)

hoe is het mogelijk weer een deel nu
mogen we wel zeggen triology want
het blijft niet bij deel 1 en 2.
film:in de film krijgt dr evil een broetje
mini my en moet austin zijn mojo trug
krijgen van dr evil:trug naar de tijd.
2,5*

die "fat basterd" is misschien wel de meest iritante slechterik allertijden! een paar keer gelachen, meer ook niet.

Net als de vorige super grappig! Echt stom van mezelf dat ik deze reeks nooit een kans heb gegeven vroeger. Myers zet een goede Austin en Dr. Evil neer en de humor is soms zo droog dat het mooi is. Gewoon grappig

3,5*

Dit is gewoon pure klasse, genialiteit ten top

Precies, en dan een absoluut topwijf als die Felicity, en een aantal geniale figuren als 'Mustapha' en Mini Me, gewoon geweldig!

Heather Graham alleen al

"Sick as a dog now.."

Vervolg dat maar moeizaam op gang komt, maar zich uiteindelijk toch weet te herpakken. Myers' spel is twijfelachtig. Hij zet Dr. Evil beter neer dan in de vorige film, en ook Fat Bastard is een leuke toevoeging, doch het hoofdpersonage Austin Powers heeft veel van zijn charme verloren. Desalniettemin zijn veel grappen wel te pruimen en zorgt het compleet absurde verhaalverloop voor een absolute meerwaarde, net als Graham, die er geweldig uitziet.

3,00

Blijft verschrikkelijk grappig, steekt goed in elkaar en Heather Graham is ook altijd tof.

Blijft verschrikkelijk flauw, steekt niet bijzonder in elkaar en Heather Graham is het enige lichtpuntje.

Vond dit de beste van de 3. Dat kwam denk ik vooral door de introductie van Mini Me.

I have more chins than a Chinese phonebook

Wat blijft het toch een heerlijk flauw gebeuren, deze Austin Powers. De geweldige personages (Fat Basterd is briljant) zorgen voor een grote dosis aan humor.

Grappig stukje met Ferrell, blijft wat mij betreft een geweldige (grappige) acteur . Met Austin Powers heeft Myers een legendarisch komedie-karakter neergezet die de liefhebbers van flauwe meuk op z'n wenken bedient.

Jammer dat het richting het einde wat minder wordt, de setting en ontknoping zijn nog steeds heerlijk cheesy maar het verandert in een herhaling van al het voorgaande. Ondanks dat is het nog altijd een heerlijk filmpje.

Nog slechter als deel 1...

First, he fought for the Crown. Now he's fighting for the Family Jewels

De Austin Powers films heb ik altijd wel kunnen waarderen. Een paar maand geleden had ik het eerste deel en het derde deel herzien maar, hoewel ik dit 2e deel zelf in mijn bezit heb, kwam het er maar niet van om deze op te zetten. Waarschijnlijk omdat ik de voorkeur geef aan films die ik nog niet heb gezien maar soit, toen deze op televisie kwam, kon ik het toch niet laten om te blijven kijken.

Toen ik International Man of Mistery had gezien, viel het me op hoe swingend het personage Austin eigenlijk is. The Spy Who Shagged Me gaat met deze traditie voort en maakt er een al even swingend filmpje van als het origineel. Natuurlijk is dat vooral dankzij de vele geweldige personages die de film kent. Austin Powers is de meest flamboyante maar daarmee nog niet noodzakelijk de leukste van de hoop. Neen, die rol gaat toch voor het duo Dr. Evil en Mini-Me. Ik had alledrie de Austin Powers films ooit al wel eens gezien dus ik kende Mini-Me al maar in de eerste Austin Powers mistte ik hem toch wel wat. Gelukkig wordt dat gemis hier ruimschoots goedgemaakt. Dr. Evil zelf blijft natuurlijk ook nog altijd even hilarisch als altijd, en dat geldt ook voor Powers. Eigenlijk zit heel de film vol met leuke randpersonages en dat is dan ook waarom dit zo vermakelijk is om naar te kijken. Alles voelt erg kleurrijk en jaren '60 - '70 aan waardoor het allemaal erg vlot wegkijkt want voor het plot moet je het, wederom, niet doen bij deze Austin Powers. Het is wel een verbetering op het eerste deel, dat eigenlijk niet veel meer om handen had dan een aantal James Bond scènes te parodiëren, maar hier wordt ook geprobeerd om een echt verhaal in de film te proppen. Het lukt half en half maar voelt daardoor nogal halfbakken aan. Het basisidee is nog wel leuk maar de meeste humor komt deze keer niet uit de situaties maar meer uit de personages.

Ik zei het daarjuist al maar Mike Myers is echt uitstekend in de vele rollen die hij vertolkt. Ik ken hem alleen maar van Shrek en de Austin Powers reeks, al heeft hij geloof ik ook nog een klein bijrolletje in Inglourious Basterds, maar als Austin heeft hij toch wel een ontzettend memorabel personage neergezet. Heerlijk flamboyant, het accent, de danspasjes, ... Ik moet er nog maar aan denken en ik krijg alweer een glimlach op mijn mond. Myers neemt echter niet alleen de rol van Powers op zich maar ook die van Dr. Evil en slaat hiermee 2 vliegen in één klap want ook Dr. Evil is zo'n geweldig memorabel personage. Die laatste krijgt dan ook nog eens een heerlijke toevoeging in de vorm van Mini-Me die wordt vertolkt door Verne Troyer. Alleen met het Fat Bastard personage kan ik bitter weinig. In het derde deel moest ik al vaak walgen en dat is hier niet veel minder geworden. Al is het wel iets minder geworden als ik eerlijk moet zijn maar dat neemt niet weg dat Fat Bastard een ranzig ongrappig personage is dat een serieuze smet geeft aan de film. Gelukkig zitten er qua bijrollen nog altijd genoeg leuke acteurs. Denk maar aan types zoals Seth Green, Michael York, de mooie Elizabeth Hurley (al is die haar rol wel erg klein) en de al even leuke Heather Graham.

Het is ondertussen alweer een tijd geleden dat ik de film heb gezien, ik slaag er tegenwoordig niet in om direct een bericht te plaatsen bij een film, maar veel scènes kan ik me nog wel herinneren dus de film heeft wel een zekere indruk nagelaten. The Spy Who Shagged Me kent weer een aantal leuke personages maar door Fat Bastard verliest hij toch een halfje ten opzichte van het origineel.

3.5*

Behoorlijk flauw deel die niet in de schaduw kan staan van deel 1. Leuke grapjes heeft het zeker maar het is gewoon een stuk minder. Heather Graham vond ik persoonlijk helemaal niet zo geweldig. Hierna kwam deel 3 en die was een stuk beter dan deze. De film verdient nog wel een 3,0.

Heerlijk flauwe en kurkdroge humor, dat compleet over de top gaat. Niet altijd even geslaagd, maar er zitten toch een aantal epic jokes in deze film. Richting het einde wordt het wat saaier en kakt het wat in, maar dat deert de pret niet van het eerste uur.

3,5*

Toch wel de beste van de reeks, met alweer doldwaze avonturen en leuke muziek. En wàt een knappe poes, die Heather Graham, miauw!

De ontbijtscène van deze film werd wel weer behoorlijk nageaapt bij 'De gekste dag', zie: 2 verlepte acteurs. Ik vind dit ook wel de beste van de 3, ook het vaakst gezien.

lach wel , Heather Graham zie ook graag

Opnieuw een absurde humor in woord en beeld, het blijft apart en leuk om naar te kijken.

‘Lachen geblazen in het vervolg van Austin Pouwers’

Vervolg was te verwachten natuurlijk en gelukkig is dit deel ook geslaagd want we konden weer lekker lachen de eerste 3 kwartiers daarna was het iets minder, de film gaat in een heerlijk tempo door en het verhaal is verrassend en vermakelijk ook het acteer werk is goed en voor de mensen die het niet door hadden Will Ferrel speelde ook mee hij heeft een kleine bij rol als handlanger van Dr Evil.

Best cool, jawel. Zelfde niveau als de andere film die ik van Austin gezien heb, best grappig. Grappen kwamen in elk geval aan, Heather is op dreef, wisselwerking tussen haar en Mike maakt de film eigenlijk gewoon af. Hier en daar over the top en wat onlogisch, want hoe kan Vanessa ineens een FemBot zijn? Ze was toch een geheim agente? Had wel iets leuker aangekleed kunnen worden, maar is imo wel typerend voor de humor in het Austin Powers universum.

Kortom, doet niet onder voor deel 1. En nu snel op zoek naar deel III.

Tien keer beter dan het eerste deel.

Bij de openingsscène lag ik al plat. Die onnozele britse humor ligt mij wel. Maar niet iedereen zal dit kunnen waarderen. Dr. Evil krijgt een vriendje: Mini-me. Dit is een erg leuke toevoeging. 3*