The Long Riders (1980)

Leuke van de film is vooral de cast:
-David, Keith en Robert Carradine
-Dennis en Randy Quaid
-James en Stacey Keach
-Christopher en Nicholas Guest

Let ook op de cameo van Ry Cooder als gitaarspeler aan het begin van de film.
3 sterren

Inderdaad leuk dat de broers in de film ook in werkelijkheid broers zijn.
Maar de film op zich vond ik een opeenstapeling van saaie dialogen die niet veel toevoegden aan het matige verhaal en de vele bankovervallen die de broers pleegden (met wel mooie actiescènes). 2*

Opvallend dat in het verhaaltje hierboven staat dat het over de bende van Jesse James gaat en dat de vermeldde cast de Younger broertjes spelen. Jesse en Frank James worden gespeeld door de Keach broertjes.

Aan het einde van de jaren 70 begin 80-er jaren werden er geen goede westerns meer gemaakt, in het begin van de jaren 70 had alleen Eastwood nog een paar prachtfilms afgeleverd, maar die schakelde over naar de Dirty Harry en Every wich way films. Walter Hill nam dus een behoorlijk risico met deze film. Het duurde wederom enkele jaren voordat de western middels films als Silverado en Pale Rider weer enigszins in het zadel werd geholpen.

De legende van Jesse en Frank James was al eerder verfilmd, met Henry Fonda als Frank James en Tyrone Power als Jesse James, maar in die films kwamen de relaties met de Mc Lellans en de Youngers niet aan bod.

Hill koos bewust voor een sombere aankleding van de film, geen fancy kostuums, allemaal heel sober, hij probeert op die manier de sfeer in de zuidelijke staten weer te geven, daar waren ze aan het herstellen van het trauma van de nederlaag in de burgeroorlog en de gevoelens stonden nog steeds vijandig ten opzichte van de noorderlingen.

Het bijzondere van de film is natuurlijk dat de meeste hoofdrollen door acterende broers worden bezet, waarbij een leuk weetje is dat de vader van de Carradine broers John in Jesse James en de return van Frank James de rol van Bob Ford de moordenaar van Jesse voor zijn rekening nam.

In de film grijpt Hill terug op de slow motion beelden die in een western voor het eerst door Peckinpah werden gebruikt in Wild Bunch, die slomos werken prima voor de film omdat ze alleen in actie opnamen werden gebruikt. Vooral wanneer de showdown plaatsvindt in Northfield wordt dit prachtig in beeld gebracht. Wanneer de bende wordt beschoten en de treffers voluit in beeld komen met de daarbij behorende geluidseffecten zijn zeer doeltreffend, figuurlijk gesproken dan.

Het acteren levert geen problemen op, behalve voor James Keach die wordt overvleugeld door zijn broer Stacey, terwijl Jesse toch de leader of the gang was.

Hill maakte voor de muziek gebruik van Ry Cooder, die wel als zijn huiscomponist kan worden beschouwd want na Long Riders maakte hij nog ettelijke malen muziek voor Hill zijn films, o.a. Southern Comfort, Geronimo, Streets of Fire en Crosroads, vooral die laatste twee zijn absolute aanraders om die eens te gaan zien als je van de muziek van Ry Cooder houdt. De muziek van Long Riders is magistraal heel anders dan bijvoorbeeld Morricone , waar Morricone een orkest en niet bij de western verwachte themas gebruikt, gaat Cooder terug in de tijd en probeert zo origineel mogelijke instrumenten te gebruiken zoals viool, banjo en gitaar. Het resultaat is prachtig en maakt de film af.

Long Riders behoort tot mijn favoriete westerns, het is alleen jammer dat deze film nog nergens in toplijsten voorkomt want daar hoort deze film naar mijn mening wel in thuis.

Toen ik hem zat te kijken had ik niet het gevoel dat hij al zo oud was ik dacht eigenlij dat hij midden jaren 90 was. Een hele goede western.

Deze film volgt redelijk getrouw de geschiedenis van de James/Younger bende en het eindigde met de mislukte overval in Northfield en de moord op Jesse James. Dus als de film in jouw ogen als een nachtkaars uitgaat dan komt dat slechts doordat Hill de geschiedenis trouw bleef.
Het kan trouwens aan mij liggen maar bij mijn weten speelt geen van de gebroeders Keach in Southern Comfort

Zeker geen slechte western 4.0.

Erg veel Peckinpah-invloeden in deze Western, met name in de uitstekende schietpartijen. Alhoewel het leuk is dat alle broers in de film door echte broers gespeeld worden, mist er toch een zekere chemie tussen de personages. Dit kan ook komen omdat de film aan de oppervlakte blijft, en nooit echt de diepte in gaat. Dit is zeker erg vervelend tegen het einde als in vijf minuten Jesse James vermoord wordt en Frank James zich overgeeft. Geen enkele opbouw, het zit er in want het is gebeurd en dat is jammer. Maar vanwege de goede schietpartijen toch zeker vermakelijk.

Deze western blijft voor mij nog steeds op nr. 1 staan wat betreft het verhaal over de james/younger gang. Al die latere westerns over jesse james vind ik maar nix. En dan de cast: David, Keith en Robert Carradine, Dennis en Randy Quaid, James en Stacey Keach, Christopher en Nicholas Guest, allemaal samen in 1 film gewoon in 1 woord geweldig!