Fanny och Alexander (1982)

Sterke Bergman met een spiritueel verhaal. Het begin was een beetje wennen, en je weet niet welke kant de film op gaat/wil, maar daarna wordt het beter en beter.

De acteerprestaties zijn goed, de setting geweldig (het warme huis van oma en de kille ruimtes bij de bisschop) en de cameravoering top. Ik heb overigens het gevoel dat de 5-uursversie meer tijd besteed aan mooie plaatjes, maar ik heb voor nu alleen de 3-uursversie kunnen bekijken.

Die lange versie gaat deze winter zeker nog eens aan bod komen! Ben benieuwd of de film dan sterker wordt met nóg meer diepgang over de opgroeiende Alexander, die worstelt met zijn vragen over het leven.

4.0* voor nu, maar wordt vervolgd!

Ik meen me te herrinneren dat in de lange versie er juist veel meer nadruk ligt op het theater en de toneeluitvoeringen. Ook zijn bepaalde scènes een stuk langer (zoals bijvoorbeeld voor en tijdens het diner) zodat je nog beter inzicht krijgt in de onderlinge verhoudingen en bepaalde terloopse blikken die je over en weer ziet. Ik geloof niet dat de langere versie meer mooie plaatjes liet zien.

Helemaal mee eens. Ik had sterk het gevoel dat ik naar een verfilmd toneelstuk heb zitten kijken. Niet verwonderlijk eigenlijk want Ingmar Bergman heeft nu eenmaal zijn wortels in het theater. Verveeld heb ik mij daarentegen zeker niet. Ik vond F & A een zeer goede film met een uitstekend verhaal en het acteren vond ik subliem, maar dit soort films moet je natuurlijk wel liggen. Films van Bergman zijn doorgaans zware kost. Zij hebben over het algemeen een sterk filosofische en spirituele lading, juist datgene wat zijn films voor mij zo interessant maakt.

Zeer mooi vond ik daarom ook onderstaand citaat van Strindbergh dat door Emilie's moeder aan het eind van de film werd voorgelezen.

Alles staat open.
Alles is mogelijk en waarschijnlijk.
Tijd en ruimte bestaan niet.
Op een ragdun laagje werkelijkheid ontluikt de verbeelding en weeft zij nieuwe patronen.

4,5*

Het eerste uur voelt onbestemd aan. Fanny en Alexander komen nauwelijks aan bod, de familie van hem wordt uitgebreid geïntroduceerd. Vooral de overspelige Gusten en zijn gerotzooi met de huishoudelijke hulp is leuk om te volgen, maar ik had niet het idee naar een meesterwerk te kijken.

Na een uur barst de film alsnog los met een snijdend pijnlijk drama. De vader van Fanny en Alexander overlijdt en hun moeder kiest voor een zeer nare man. Je krijgt de kriebels van hoe hij omgaat met Alexander, die de nieuwe situatie niet wil accepteren. Erg mooi gefilmd met de welbekende Bergman-stijlkenmerken. Het voelt beklemmend en kil aan, zoals we van hem gewend zijn.

Ik keek overigens de 3 uur-versie en had her en der het gevoel dat het verhaal erg vlot verliep. Sommige plotelementen verliepen wel erg hak-op-de-tak. Niet dat ik perse dingen mis, maar uit de ruim 5 uur durende mini-serie zou je nog meer kunnen halen, alhoewel ik dan ook vrees dat de film erg langdradig aan kan voelen.