The Hurt Locker (2008)

Boven verwachting goed. Basis van de film zijn natuurlijk de lang uitgesponnen en bloedstollende bomontmantelingsscenes (plus die van de sluipschutters in de woestijn). The hurt locker laat daarmee weer eens zien wat een bizarre situatie zo'n oorlog eigenlijk is, de constante doodsdreiging, niemand kunnen vertrouwen, het proberen te overleven samen met of soms ondanks je teamleden. Het laat ook zien dat zo'n situatie alleen maar meer haat kan creeeren, aan beide kanten. Gelukkig kiest de film zelf geen duidelijke kant, behalve van het te laten zien dat oorlog verslavend is en ook op die manier levens kapot maakt. Wat betreft de Amerika-verheerlijking die sommigen hier in zien: allereerst is het natuurlijk wel noodzakelijk dat je hoofdpersoon James niet als een held ziet maar als iemand die het vermogen om een normaal leven te kunnen leiden heeft verloren. Verder bieden mijns inziens de twee ondergeschikte soldaten voldoende tegenwicht, plus het optreden van een aantal Iraki's (de vertaler, de professor bij wie James binnenvalt, het jochie Beckham). Maar goed, zwaartepunt ligt duidelijk wel bij het soldatenleven. Stilistisch is de film goed en realistisch, met een relatief traag tempo, puik acteerwerk en ook verder doet The hurt locker gewoon heel weinig verkeerd, wat al een prestatie op zich is voor een Amerikaanse oorlogsfilm. Ik snap die oscars wel.

Tsja, tegenvallend toch wel. Mooi geschoten, dus dat is t probleem niet. T pobleem zit m erin dat er geen verhaal in zit. Teveel losse meuk naar mijn zin.. Lijkt gruwelijk op black hawk down maar dan wel met de saaiheid van jarheads. Nee, prima vermaak, geen topper.

Aardig goeie film. Het geeft zo wel een mooi beeld van
hoe het er aan toe kan gaan in Irak/Afganistan.
Af en toe wat spanning. Goeie opbouw.
Maar zoals hieronder/boven al gezegd wordt, veel losse meuk en geen verhaal,
dat vond ik ook.
Maar voor de rest is de setting echt prachtig!!!
Moeite waard om te kijken
3,5*

Het gemiddelde of MovieMeter vind ik wel kloppen. Het geeft een goeie indruk hoe het moet zijn om op zulke gevaarlijke missies te gaan; de risico's maar ook de kick.

Het is wel een aaneenschakeling van gebeurtenissen zonder een rooie draad, zoals hierboven al gemeld wordt. Het hoofdpersonage is een excentriekeling die zo ontslagen zou worden als zijn officieren wisten hoe hij zijn missies uitvoert, zichzelf en zijn collega's in gevaar brengende. Ik kon me dan ook goed verplaatsen in Sanborn. Misschien was dat de bedoeling dan wel maar alsnog vond ik dan de handelingen van James veel te abstract en absurd.

Hoe spannend de film ook kan zijn, hij is wel rommelig. Er zijn een heleboel personages die voorbij komen en zo weer weg zijn, geen grote rol in het geheel hebben. Die van David Morse en Ralph Fiennes, bijvoorbeeld. Wat voegen die toe? Aan de andere kant, voor soldaten moet het wellicht hetzelfde zijn; de ene keer ontmoet je iemand en de andere keer is ie dood of heb je nooit meer met 'm te maken. In dat geval is 't wel realistisch maar eigenlijk weet ik nog steeds niet wat ik daar nou mee aan moet.

Het einde vond ik wel heel sterk; Sanborn die aan James opbiecht dat ie weg wil uit die krankzinnige oorlog en een zoon wil. Zelfs suïcidale gedachten heeft. En James die bij thuiskomst wordt veroordeeld tot het leven van alledag, bestaande uit gootstenen schoonmaken en boodschappen doen waarbij hij voor een enorm keuzeaanbod aan cornflakes wordt gesteld, terwijl hij er in het leger maar twee had; slagen of sterven.

Ondanks het prachtige slot vind ik de rest van The Hurt Locker, hoe mooi, meeslepend en onderhoudend ook, te rommelig. Goeie film maar niet briljant genoeg.

Sterke film qua sfeer. Je zit heel snel in de situatie van de soldaten. Scenario is wat magertjes, daarom geen 5 *.

Sterke film qua sfeer. Je zit heel snel in de situatie van de soldaten. Scenario is wat magertjes, daarom geen 5 *.

Best een goede film, had er niet al te veel van verwacht maar bleef toch maar meteen kijken toen deze op tv was. Goed verhaal, goed acteerwerk, en soms ook goed camerawerk. Weinig mis mee deze film. Het is alleen helaas mijn genre niet maar ik geef hem een dikke voldoende.

Vermakelijke film had er alleen iets meer van verwacht na al die lovende recensies. De film begon sterk maar zakte wat in richting het einde. Zaten paar mooie scenes in en het acteerwerk was prima.

Erg toffe film die heel veel spanning en sfeer opwekt. Ook mooie beelden van het dorre landschap, en slow motion explosies. Jeremy Renner was ook geweldig als psycho!

Een jaar geleden al gekeken. Toen vond ik het verre van indrukwekkend.
Ik snapte er allemaal vrij weinig van en vond het maar langdradig.
Eergister weer eens gekeken en toen greep het me wel aan.
Deze film is daarom van 3 sterren naar 4,5 sterren gegaan.
Het camerawerk is duidelijk in orde, de onzekerheid wordt goed weergegeven.
Niemand valt te vetrouwen. Vooral die soldaat die niet durfe te schieten bij de eerste missie en er daarna voor zorgde dat Doc meeging was een mooie rode draad door de film.

Deze veel te lange aflevering van "Het leven zoals het is: ontmijners in Irak" begint nog best aardig met een inkijk in het leven op het terrein van een Amerikaans gespecialiseerd ontmijningsteam (enfin, bomontmantelingsteam is eigenlijk een beter woord) in Irak, maar als je pakweg het eerste kwartier hebt gezien, heb je de hele film gezien. In plaats van een uitgewerkt verhaal krijg je een aaneenschakeling van ontmijningsopdrachten zonder echt diepgang in de karakters te creëren. Resultaat: na een uur verveel je je al dood en dan ben je nauwelijks halfweg. Fors over het paard getild filmpje, wat mij betreft.

Film zonder verhaal, maar wel met een moraal...

je zit als het ware op de eerste rij met wat er gebeurt met het hoofdpersonage,
de bommenexpert, en zijn team.
Spannende film waarvoor ik toch op het puntje van mijn zetel zat. Aanrader.

Helemaal met je eens .

If I'm gonna die, I want to die comfortable.

The Hurt Locker is een film die ik al heel lang wil bekijken. En iedere keer komt er wel iets tussen waardoor ik deze film uiteindelijk nog nooit gezien heb. Tot gisterenavond. Omdat er een Belgische televisiezender het eindelijk door begint te krijgen dat vijf keer in het jaar dezelfde film te tonen niet meer tot de orde behoort, heb ik eindelijk deze film kunnen zien. Helemaal enthousiast dat ik was heb ik deze film bekeken, maar wat ben ik teleurgesteld in deze film. Het is allesbehalve een slechte film en ik kan absoluut een twee uur durende trage film bekijken, maar op het eind van de rit was ik niet echt meer enthousiast zoals ik was bij het begin.

De film speelt zich af in de oorlog in Irak. Waar anderen moderne oorlogsvoering films zich bevinden in de aanvalslinie bevindt deze film zich meer achter de linies, maar dat betekent niet dat het er minder gevaarlijk op is geworden. We volgen een driekoppig ontmijningsdienst die net een leidersfiguur heeft verloren en een nieuwe leider krijgt. Een excentrieke leider weliswaar.

En ik heb totaal geen band met het hoofdpersonage. Ik vind het meer een roekeloos mannetje die zichzelf en zijn eigen team in gevaar brengt. En dat het team diezelfde mening delen als mij kun je af en toe eens zien in de film als men het beu is dat hij altijd dingen doet die absoluut niet veilig zijn. Op het eind wordt wel duidelijk waarom hij het doet en wat hem drijft om zo roekeloos te zijn. De personages zijn allemaal van die stereotype Amerikaanse soldaten met een stoere mond en het woord 'motherfucker' krijgt hier een nieuwe definitie. Ook vind ik het hoofdpersonage maar een Rambo figuur die al na de eerste dag in Irak de dood zou hebben gevonden.

Tijdens de film vergeleek ik deze soms eens met Jarhead. Deze film neemt zich wel wat serieuzer dan Jarhead, maar ook in Jarhead gebeurt er weinig. En vat me niet verkeerd op, niet iedere oorlogsfilm moet Michael Bay explosies hebben of dezelfde kracht hebben als een Apocalypse Now, maar die 'leegte' kon toch worden opgevuld door iets interessanter ?
En wat mij trouwens opvalt is dat er nergens diep op in gegaan wordt. We zien de mannen met hun Humvee naar de plek des onheils gaan, de leider doet zijn pak aan (de robot is niet cool genoeg voor meneer James), doet een meter of 750 en dan is die bezig met de draden. Het is moeilijk, het is lastig, maar op het eind (na tien minuten) is het een eitje. En realisme bij het ontmantelen van een bom is hier ook ver te zoeken. Zo volgt die een circuit, trekt die aan die kabels en komen de bommen uit de grond. Dat zijn al twee dingen die een expert nooit zou doen. En ja, ik heb geen verstand van bommen, maar dat is gewoon common sense. En veel gebeurt er eigenlijk ook niet echt in deze film behalve bommen ontmantelen. Er wordt wel eens een onderzoek gepleegd naar iemand, ze doden eens vijanden met een sluipschuttersgeweer of ze houden een vriendelijk gevecht met elkander in de barakken, maar daar stopt het ook.

Het verhaal dan, heeft deze film dit wel ? Zoals ik al eerder zei wordt er nergens dieper op ingegaan. Niet over de oorlog in Irak (niet echt toepasbaar bij deze soort films, dit is meer voor politieke films), niet over de personages zelf (af en toe wordt er iets bekend gemaakt, zoals de verslaving van de leider), niet over het gezin van de personages (het gezin van de leider komt wel eens in het beeld, but that's it) of een ander onderwerp die best wel eens interessant kan zijn in zo een soort films.

We kunnen er geen doekjes om winden, deze film is een teleurstellende film. Maar ik ben wel blij dat ik deze heb gezien. Ik vond die 133 minuten niet echt tijdsverlies en deze film verdient zeker punten boven de vijf, maar toch heeft deze film heleboel verkeerde keuzes gemaakt die er voor zorgden dat deze film niet echt mag of kan gezien worden als een klassieker.

Na deze negativiteit zijn jullie waarschijnlijk benieuwd waarom ik deze film toch een zeven geef. Wel, deze film is origineel (ja, Lethal Weapon deel twee en deel drie hebben een scene waar ze een bom moeten ontmantelen, maar dat is niet het primaire thema) en het heeft me de gedurende 131 minuten weten te boeien. En het is een trage film, maar allesbehalve saai. Er waren wel momenten dat het even saai en eentonig werd, maar dat duurde nooit echt lang. En zoals ik al zei is dit geen slechte film, het is enkel een film die ons enthousiast maakten met de dingen die eigenlijk heel weinig gebeuren in de film. Ik denk zelfs dat ik op deze film ben gekomen doordat in de trailers de nieuwe leider wordt geprofileerd als een held, het soort helden à la House die met zijn excentrieke manier van doen de harten van menigeen filmliefhebber verovert. Het is de kracht van een PR-praatje en van de trailers dat deze film soms wordt gezien als een klassieker in zijn soort.

Bij mijn volgende kijkbeurt zal mijn verwachtingspatroon drastisch verlaagd worden en zal ik misschien minder teleurgesteld zijn.

Ik was razend benieuwd naar deze prent.
Vooral omdat deze film erin geslaagd was om tijdens de Oscars uitreiking Avatar te degraderen tot figurant.
Nu was ik wel fan van Avatar, dus verwachte ik heel veel van Te Hurt Locker.
'S middags op het werk nog mijn collegas warm gemaakt voor de film en hen het hele verhaal gedaan van de Oscars.
Maar nu na het bekijken van de film vraag ik met toch wederom eens af.
Welke criteria men handhaaft bij de uitreiking van de Oscars

Het hel verhaal en de film hebben mij zo teleurgesteld.
Niet dat het geen realistische prent was en hier en daar was alles mooi weergegeven.
Met als hoogtepunt de zelfmoordterrorist.
Mar er zat geen enkele lijn in deze film.
Wat werd er me verteld?
het leek eerder op een collage van ervaringen.

Aan elkaar gekleefd door middel van een bizar hoofdpersonage dat voor de rode draad moest zorgen.
En wat en ongepaste soundtrack, er klonk geen enlkele meerwaarde.

Dat was het ook, maar wat zou daar dan mis mee zijn? Moet een verhaal altijd een chronologische vertelling hebben of de gebeurtenissen aan elkaar verwant zijn?

Dat is inderdaad geen vereiste, maar dan moet je de toeschouwers wel laten meeleven met de personages door hun karakters uit te werken. Daarin faalt deze film jammerlijk, vind ik, en dan blijft er bitter weinig over om van te genieten.

gewoon goed!