The King of Kong (2007)

Ietsje te perfect en iets te duidelijke rollen voor de verschillende personages. Dat doet mij vermoeden dat het een beetje gescript en gemanipuleerd is hier en daar en dat niemand het erg vond, want wat is er nu mooier om voor je spelletje aandacht te krijgen dan een grote strijd der giganten? Volgens mij hebben de makers het op een akkoordje gegooid met de baas van Twin Galaxy en is dit vooral de film die hij wilde zien.

Erg vermakelijk verder. Maar de enorme roem van deze documentaire maakt hij niet helemaal waar wat mij betreft. Vooral door het bovenstaande, niet omdat ik dat moreel verwerpelijk vind, maar vooral omdat het uiteindelijk een gewone sportfilm is geworden, met wat andere en soms best geinige karakters, dat wel.

3.0*

edit>> Lees nu het quotje van IMDB van Donkerwoud, sta er niet van te kijken.

Zekers. Als je het een beetje kunt doorzien, is het een gefakete shit, maar wel enorm grappig en ook meelevend. Toch blijf je er op een of andere manier weer tussen hangen, als je 'em vaker hebt gezien. Topdocu. Jointje helpt ook trouwens.

Erg mooie docu!
Van te voren dacht ik dat het een documentaire zou worden die zich puur op het spel Donkey Kong zou richten, maar uiteindelijk ging het bij deze documentaire meer om de strijd tussen Billy Mitchell (+aanhang) en Steve Wiebe dan om het spel zelf. In het begin vond ik de documentaire wat rommelig en kon ik alles niet echt goed bijhouden, maar later in de documentaire veranderde dat.

Het is erg leuk om te zien hoe Billy Mitchell + aanhang er alles om doen om het Steve Wiebe zo moeilijk mogelijk maken. Ze spelen een vies spelletje, waarbij ze Steve Wiebe bijvoorbeeld gaan afleiden, de druk gaan verhogen ("If anybody wants to see, there's a Donkey Kong kill screen coming up!" ) of zelfs redenen gaan zoeken om z'n records af te keuren.
Dit is allemaal vrij komisch in beeld gebracht, maar ik kon me er na een tijdje ook wel boos om maken omdat ik het erg sneu begon te vinden voor Steve Wiebe die gewoon z'n best doet om op een eerlijke manier de high-score te verbreken.

Het is een documentaire waarin humor en drama samen gaan, wat gebracht wordt door twee geweldige hoofdpersonen! Helaas lees ik hier en daar dat de documentaire deels afwijkt van de werkelijkheid waardoor ik er een halve ster vanaf heb gehaald. Maar dan nog houdt deze documentaire een beoordeling van 3,5* over!

Wat denken jullie trouwens van de videoband die Mitchell opstuurde toen Steve Wiebe zijn record verbrak? Was deze nep of heeft hij de miljoen daadwerkelijk gehaald? In eerste instantie dacht ik dat deze nep was, aangezien er telkens ruis doorheen kwam zoals ze in de docu ook al vertelden. Maar aangezien ze hier verder in de docu niet meer op terug komen vermoed ik dat er op de originele tape geen ruis zit en het dus wel gewoon echt was.

Wat een walgelijke drapzak die Billy, en dat ik nog eens zou juichen om Donkey Kong had ik nóóit van mezelf verwacht, maar werkelijk waar ik heb zitten brullen van blijdschap op het einde.
Wat ik ook een héérlijk stukje vond was dat die glibber het over z'n initialen had of zo, als je het niet weet kijk je niet goed terwijl hij z'n (al even afzichtelijke) stropdas richting camera zwaait om dan opeens te ontdekken dat hij niet z'n Stars and stripes draagt. Nou weten jullie het al? wat voor das had ik gisteren om? Wat een vieze gladde zak stront, BRRRRRRR

I wanted the pretty girls to come up and say, "Hi, I see that you're good at Centipede."

Ik ben altijd wel een fan geweest van old-school gaming. Ik ben er zelf jammer genoeg te jong voor om de volle glorie van arcadekasten te hebben meegemaakt maar in de loopt der jaren is die schade wel voor een groot deel ingelopen. The King of Kong was een documentaire die me dan ook meteen aansprak vanwege twee redenen: Donkey Kong blijft één van de vermakelijkste games in het genre en de rivaliteit tussen de Mitchell en Wiebe zou wel eens lekkere vonken kunnen geven.

En dat is het ook geworden. Het blijft dan ook enorm jammer dat dit geen 'correcte' documentaire is geworden doordat Seth Gordon allerlei zaken heeft gemanipuleerd in de montage. Geen idee of dit bij andere documentaires ook zo het geval is, ik hoop in ieder geval van niet, maar het is toch een serieuze demper op de vreugde wanneer blijkt dat Wiebe en Mitchell eigenlijk goed overeen kwamen en dat er schijnbaar nog een recordhouder was maar dat die gewoon uit heel de documentaire is gefilterd. Waarom deed Gordon dat? Omdat het nu een stuk amusanter is geworden maar zoals gezegd, dat blijft toch een demper. Vooral ook omdat de documentaire op zich wel erg leuk is. In het begin heb je nog een beetje sympathie voor Mitchell maar gaandeweg zie je hem echt evolueren naar douchebag pur sang. Dan komt Wiebe op de proppen, de family man, en begint de competitie. In het begin is het allemaal nog vrij ludiek om te zien hoe er alles aan gedaan wordt om Wiebe zijn record afgekeurd te krijgen maar op den duur was het toch vooral erg sneu om te kijken. Vooral ook wanneer Mitchell zijn video inzending al na 10 minuten wordt goedgekeurd terwijl Wiebe zijn arcademachine compleet wordt gedemonteerd... Ik was dan ook verheugd om te zien dat Wiebe uiteindelijk het record toch versloeg. Al blijkt het ondertussen alweer een aantal keer gebroken te zijn door Mitchell, door Wiebe zelf en door Hank Chien die nu als kampioen staat.

Om eerlijk te zijn, eigenlijk krijg je al wel halverwege het gevoel dat het allemaal wat in scène is gezet. Vooral qua personages is dit soms lachwekkend karikaturaal. Billy Mitchell staat natuurlijk op kop met zijn USA das (man, wat een arrogante zak eigenlijk) maar ook zijn hulpjes in de vorm van Steve Sanders en Brian Kuh lijken echt te gemaakt te zijn voor woorden. Het is vooral lachwekkend om te zien hoe Kuh heel de arcade rondloopt en tegen iedereen begint te lullen dat er een Kill screen gaat komen. Ook die scheidsrechter, Walter Day geloof ik, is een figuur om nooit meer te vergeten. Ondertussen ook bezig met zijn eigen muziekalbum blijkbaar. Steve Wiebe lijkt dan de normaalste van de hoop te zijn maar hier en daar scheelt er toch ook iets aan heb ik de indruk. Voor de rest is dit vooral bij vlagen hilarisch vanwege de lading one-liners die er aan te pas komen. Vooral Mitchell is hier een held in maar de anderen moeten er zeker en vast niet voor onderdoen.

Ik weet nog altijd niet goed wat ik met mijn score moet doen. Toen ik de documentaire juist had gezien wou ik er 4* aan kwijt maar na het lezen dat er zoveel montage mee is gemoeid wou ik met een half verlagen maar er over terugdenkend betwijfel ik of het origineel dan inderdaad wel zo vermakelijk zou zijn. Ik denk dat ik het maar op 4* ga houden.

4*