Un Conte de Noël (2008)

Is dit een beetje te vergelijken met de film Festen ?

Wel qua thematiek, maar niet qua uitwerking. Festen is rauw, heftig en met visueel minimale middelen opgenomen. Conte de Noel is veel gestileerder, ingetogener en ik vond het zelfs een warme film.

Leuke film, vooral in zijn aparte uitwerking. Gebeurt eigenlijk ook niet zo gek veel als je achteraf terugdenkt, het zijn eerder de continue familiaire spanningen die het toch gewoon een interessante film maakt. Had echter toch wat minder langdradig gemogen. 3.5*

Wederom een fantastische franse film ( zie bijvoorbeeld ook: le fils de l'Ecipier, bienvenue chez ch'tis). Stuk voor stuk films waarvoor je speciaal naar de bioscoop gaat! Geen grootse speciale effecten, geen bloedstollende actie, geen ijzingwekkende plots, maar warme en liefdevolle kronieken van gewone-mensen-levens.
Je ziet toch elk jaar weer op tegen de verplichte nummers tijdens de feestdagen, maar als ze zó verlopen ...
Een 4,5.

Ik heb de film nog niet gezien, maar het verhaal doet me denken aan "8 femmes" van Ozon. De trailer geeft echter een heel ander beeld. Vreemd dat de film hier in Spanje nu pas in de bioscoop is...

Wat was dit een draak van een film zeg. Vorm en inhoud leken wel twee vijanden van elkaar. De regisseur probeert letterlijk alles uit om het verhaal boeiend te houden. Subkopjes, voice-over, tegen de kijker praten (Into the Wild, Die Welle princiepe), point-of-view momenten die niet wenselijk zijn, splitscreen. Noem het maar op. Het past geen moment in deze film. Ook de muziekkeuze klopte voor geen meter. Onder heftige discussies in de familie zet hij snoeihard een jazznummer. Zelfs op een bepaald moment schotse doedelzakken..?
De personages zelf zijn onuitstaanbare vlegels die eerder ergenis opwekken dan een lach of een traan. Als ik dit had geweten dan had ik dit nooit geprogrammeerd. De slechtste film die ik dit jaar in het filmhuis gezien hebt. Nu snap ik ook waarom er verder niets van deze regisseur in Nederland is uitgegeven.

Waarde Verhoeven.
Hebben wij wel dezelfde film gezien? Volgens jou klopt de vorm niet, is het verhaal onzin, de muziekkeuze klote, het acteerwerk irritant.
"De slechtste film van het jaar", en dat terwijl het jaar nog zo fris, vers en vol verwachtingen is!
Ik heb een film gezien waarin de levens van echte mensen centraal staan. Warm, intens en realistisch geacteerd. Ik moet je heel eerlijk zeggen dat al die vormzaken en muziekkeuze die jou zo irriteren mij helemaal niet opgevallen zijn.
Met vriendelijke groet
griffier

Jammer dat het je niet is opgevallen.

En over het nieuwe jaar. Tja, ik zit toch al op 300 films dit jaar. Zo fris en en vol van verwachtingen is het toch niet allemaal niet meer...

Ik weet niet zo goed wat ik nu van deze film moet denken. Enerzijds zitten er sterke momenten in, anderzijds komt het geheel niet helemaal lekker uit de verf.Waar het 'em in zit? Geen idee.

Misschien had het geholpen als het verhaal met een dik half uur was ingekort, het lijkt nu alsof sommige zaken nodeloos worden uitgesponnen zonder dat het nou echt extra inzicht in de personages of de situatie verschaft. Ook miste ik een beetje een climax, ik bleef zitten met de vraag waar het nou allemaal om te doen was. Want het lijkt alsof er toch een beetje naar een onthulling of een uitbarsting van emoties wordt toegewerkt, maar dit is niet het geval. Dat wil zeggen, de tragedie die er is wordt al vanaf de eerste minuut genoemd en de emoties lopen zo nu en dan hoog op, maar escaleren doet het niet. Wat zat de oudste dochter nou precies dwars? Misschien heb ik iets gemist?

Toch kent de film zoals gezegd ook sterke en sfeervolle momenten. De acteurs zijn stuk voor stuk zeer geloofwaardig en sommige scènes zijn zonder meer goed. Het script blijft alleen een beetje hangen tussen twee uitersten; nergens wordt de sfeer echt warm en gezellig, maar het wordt ook nergens echt pijnlijk en schokkend.

Grootste minpunt van de film is echter het einde. Ik vond het vreemd hoe de ziekenhuisopname nogal expliciet in beeld werd gebracht en vroeg me echt af wat een gedetailleerde vastlegging van de handelingen nou werkelijk toevoegde aan het verhaal. Het doet in ieder geval enorm afbreuk aan de sfeer, vond het meer bij een tv-serie passen. Het gesprek tussen moeder en zoon is dan wel weer opmerkelijk (ik weet niet of ik het nou als ontroerend of juist als uitsterst onaangenaam moet opvatten)

Mijn 3,5 lijkt al met al wat aan de hoge kant, maar toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat er meer in zit dan ik nu heb ontdekt. Typisch een film die ik nog eens moet herzien nu ik weet wat ik kan verwachten. Dat zal uitwijzen of er misschien nog meer moois in schuilt dan ik er nu in heb teruggevonden, of dat ik dit kerstverhaal verder voor gezien hou.

Ik vond langdurige film, nee géén spannend film. Het gaat over beenmergtransplantatie verhaal. Cijfer 2 is voldoende.

Wat een rare film en wat een complexe familie.
Wel goed geacteerd.

Eerlijk gezegd ben ik in tweestrijd om deze film een beoordeling te geven. Ik zie evenveel positieve punten als negatieve. Positief: acteerwerk van echt iedereen, sfeer en apart maar heel mooi gebruik van muziek. Negatief: op een gegeven moment langdradig, soms een beetje teveel bijzondere effecten achter elkaar en vooral in het begin had ik een beetje een hak op de tak gevoel. Ik begrijp de mensen die deze film helemaal geweldig vinden en ik begrijp de mensen die de film niet zo goed vinden. En zelf zit ik er een beetje tussenin.

Un conte de Noël van Arnaud Desplechin is op de nummer 7 van de Top 25 met de beste kerstfilms ooit terecht gekomen. Dit is na de Top 25 met beste horror films van de nieuwe jaren '00 mijn 2e lijst waarin dagelijks wordt afgeteld naar de nummer 1 positie. De nummer 1 wordt op kerstavond bekent gemaakt en tot die tijd wordt er dagelijks een videoreview online gezet. Check it out: Kerst Top 25, nr 7: Un conte de Noël | MovieSense - Online filmmagazine

Opzich een mooi gemaakte Franse kerstfilm ala Festen maar helaas was het voor mij iets te complex en kon ik er maar geen touw aan vastknopen. De film vliegt van hot naar her en door een hele storting aan dagelijkse normale toestanden en gerommel om het verhaal heen is het gewoon amper meer te volgen. Wat mij betreft hadden ze er toch nog even minstens 40 minuten eruit kunnen halen zodat alles beter te volgen is. Je weet op den duur gewoon niet meer wie wie is en wat er allemaal gebeurd omdat er over 1 persoon al gelijk 120 verschillende verhalen en situaties worden verteld. De tekst op de achterkant van de dvd hoes is eigenlijk al 90% van de inleiding van de film. Misschien is dit gewoon een kijk in dagen in het leven maar het is net iets te veel. Zelfs de onbelangrijkste dingen: (het inschenken van koffie, elke voetstap zowat volgen) worden weergeven waardoor je zoals gezegt de controle gewoon verliest. De plot lijkt zo makkelijk en interesant, maar eenmaal je de film hebt gezien is het plot als een speld in de hooiberg.

Erg jammer. Maar wel goed gemaakt en gespeeld.

3,0*