Goud (2007)

Persbericht Nederlands Film Festival

Utrecht, 5 juli 2007


Goud in première op Nederlands Film Festival

Goud, de nieuwe documentaire van Gouden Kalf-winnaar Niek Koppen, gaat op vrijdag 28 september tijdens het 27e Nederlands Film Festival feestelijk in première. Het dameshockeyteam en coach Marc Lammers, die in de film worden gevolgd in aanloop naar en tijdens het WK in Madrid, maken hun opwachting op de rode loper.

In oktober 2006 veroverde het Nederlands dameshockeyteam na zestien jaar eindelijk weer de wereldtitel. Goud volgt de speelsters en hun coach tijdens de intense voorbereiding. Verlies en teleurstelling, maar ook saamhorigheid en vreugde: een unieke inkijk in een sportploeg onder hoogspanning.

Doreen Boonekamp, directeur van het Nederlands Film Festival: ''Niek Koppen heeft dicht op de huid alle voorbereidingen kunnen filmen. Dit levert niet alleen een sterke documentaire op met een prachtig beeld van de prestaties van het Nederlands dameshockeyteam, maar het geeft ook op een unieke wijze de Nederlandse overlegcultuur weer''.

Goud is geproduceerd door Selfmade Films in coproductie met de NPS. De film kwam tot stand met financiële steun van het Nederlands Fonds voor de Film en het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties. Regisseur Niek Koppen was eerder verantwoordelijk voor documentaires als De slag in de Javazee, The Hunt en De keuken van Kok.

A-Film Distribution brengt de film op 4 oktober uit in de bioscoop.

Het Nederlands Film Festival vindt plaats van 26 september tot en met 6 oktober 2007. Voor meer informatie en voor kaartverkoop (vanaf 12 september): www.filmfestival.nl

Koppen kan er wat van, inderdaad. Ben benieuwd naar deze.

Een kameraad belde me op....al een tijdje terug alweer...."Ga je met me mee naar Goud"?. We hadden 2 hockey dames gezien bij "De wereld draait door". Heren en 'hockey-babes'....dan draait het niet alleen om de cinematografie van sport.....maar dan gaat het ook om 'de inhoudelijke extra's': de esthetische kwaliteiten. Toen we de filmzaal betraden zat er reeds een duo....natuurlijk twee heren.....even later weer een duo....twee heren.....en jawel even later....weer twee heren.....

De hockeydames hadden dit fenomeen al voorvoelt: géén beelden vanuit de kleedkamer. Maar wel speciale beelden van hun spel. En zo konden we duidelijker zien hoe bv. een strafcorner genomen werd....voor het eerst zag ik dat de 'andere kant' van de stick gebruikt wordt voor de stop....hoe verrekte behendig de stick gebruikt wordt etc. Nu op het grote scherm zat je meer in het spel. Op Tv is het spel, voor mij, nauwelijks te volgen....te ver af! Meer camera's en een dynamischer camera-voering kan het spel dus aantrekkelijker maken.....tijd en geld zal het leren.

Leuk om het wel en wee van de dames meegemaakt te hebben, al was door de selectie-vorming de sfeer wat tam.....als de selectie bekend is durven ze misschien wat meer.....ik miste het slap geouwehoer.....clownerie, de sfeermaaksters voor de broodnodige relativering,......een sterspeelster die langs de regenpijp stiekem het uitgaansleven induikt en s'morgens betrapt met een 'hemelse' glimlach de straftraining afwerkt......of is dat meer voor voetballers á lá Romario?.....of was daarom Fatima meer op de achtergrond. ...kom op, toekomstige Olympiërs....zonder een 'stout mentaal verzetje' zal er nooit goud blinken! Niet te serieus. En shoppen is ook niet alles!

Want de 'De mysterieuze krachten in de Sport' glippen ongrijpbaar door alle trainings-schema's heen....

Ik heb begrepen dat bij heren-hockey op Europees niveau veranderingen reeds worden ingevoerd......met jawel, beelden vanuit de kleedkamers......dus dames opgelet! 3,5*

Ps: Lenie Riefenstahl's verslag van de Olympische Spelen van 1936
geeft opvallend ook al blijk van de boven beschreven 'esthetische extra's'.....

Wel respect voor die trainer, dat ie niet helemaal gestoord werd in dat kippenhok. .

Dat voortdurende gejank ook de hele tijd.

It has been emotional.

Wel leuk om deze film te hebben gezien. Ik kom hierdoor een beetje in de sfeer van de Olympische Spelen en de dames van het team krijgen ook een beetje een gezicht. De documentaire zelf is niet heel bijzonder en zeer standaard. De camera werkt puur als observator en helaas heb ik op een aantal momenten toch het gevoel gehad dat de camera op de echte interessante momenten uit is gegaan.

Bracht een aardige kijk in de keuken tijdens de voorbereiding en tijdens het toernooi zelf. Niet een heel meelevende docu ('Daar hoorden zijn engelen zingen' had dat nog wel) en weinig vernieuwend.
Wel een film met een idee, de toeschouwer zegt niks. Geen interviews tussendoor, alleen de beelden, die spreken voor zich. Leukste stukjes waren over het konijn en de emoties onderling. Die kwamen oprecht over. En de vrouwen zelf natuurlijk, maakt het stuk aangenamer 90 minuten te kijken.

Wat gaf je dat gevoel?

Die 'kippen' zijn nu niet alleen wereldkampioen maar hebben ook olympisch goud, wat een geweldig team!

En over de documentaire: degelijk maar een beetje vlak. Bovendien te veel nadruk op psychologie en te weinig op techniek, tactiek en technologische vernieuwingen door coach Marc Lammers.

Als fanatieke hockeyster sinds jaar en dag heb ik vanzelfsprekend genoten van deze documentaire. Daar komt ook nog eens bij dat mijn nichtje in het betreffende team speelt, dat maakte het voor mij nog eens extra leuk om te kijken.

Wanneer je een hockeywedstrijd volgt op tv, of bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd bijwoond in een stadion denk je er niet over na hoe ontzettend intensief de training is die daar vooraf gaat.
'Goud' laat zien dat topsport naast leuke, spannende en mooie kanten ook vooral harde kanten heeft (zoals de dames die voor het WK moesten afvallen, na wekenlang intensief trainen).
De documentaire belicht ook de vele verschillende kanten van de speelsters en van coach Marc Lammers zelf en hierdoor krijg je tijdens het kijken het gevoel dat je sommigen ook echt leert kennen.
Ik vond het ook echt geweldig om te zien hoe (ex-)aanvoerster (en mijn persoonlijke voorbeeld) Minke Booij met haar teamgenoten omging (zie de scene waar Minke Booij haar teamgenote op een fout wijst).

Kortom, ik heb ervan genoten, en ik denk dat wij in Nederland trots mogen zijn op een team als deze. 4,5*

Documentaire over de perikelen van het Nederlandse dameshockeyteam. De documentaire volgt de speelsters en hun coach tijdens de intense voorbereiding naar het WK. We krijgen een leuk kijkje in de keuken van de dames. Waarbij vooral de coach interessant is als hij kritische aantekeningen maakt bij sommige dames. En die dames dan weer gaan huilen en roepen dat hij alleen maar negatief kan zijn. Typisch Nederland. Voor de rest is het geen vernieuwende of spraakmakende documentaire maar dat hoeft voor mij ook niet. Ik vond hem gewoon mooi in zijn eenvoud. De camera observeert en wij kijkers mogen oordelen. Tel daarbij ook op dat je blijft kijken naar de aantrekkelijke dames en dat het soms echt een hilarische kippenhok spektakel is.