Ivanovo Detstvo (1962)

Tweede film die ik van Andrei Tarkovsky zie en toch wel een stukje minder dan Stalker. Visueel erg mooi, zeker voor de jaren '60 natuurlijk, maar het haalt het toch bij lange na niet bij de 'Tsjernobyl-sfeer' uit Stalker. Daarnaast wist het vermaal toch ook niet echt te boeien, dus een (ruime) voldoende zit er toch helaas niet in.
2.5*

Phoe, wat vond ik nou van mijn tweede Tarkovsky. In ieder geval was die bij vlagen erg indrukwekkend. Stuk toegankelijker dan Offret, de andere Tarkovsky die ik zag. Minuut vijf tot en met vijn en twintig waren erg lastig door de komen, op en of andere manier. Daarna werd de film gelukkig een stuk beter en was dit bij vlagen erg indrukwekkend. Camerawerk van Tarkovsky was echt briljant! Zelde zulke mooie shots in een film gezien.

Het gesprezen acteerwerk van het jongetje was ook niets op aan te merken. Knap, voor zo´n jong acteure. Helaas vond ik niet alles even interresant. Een aantal momenten verslapte mijn aandacht flink, maar daar tegen over staat wel dat ik sommige momenten erg indrukwekkend vond. Wil in de toekomst zeker meer van Tarkovsky gaan zien.

3*

Zo, en nu doorsturen!

Jaja, heb nog een dagie.

Misschien dat je toe bent aan Stalker. Bevat een aantal mooie shots en die 1,5* van mij, is volgens mij veel te laag.

Ben ik erg benieuwd naar ja. Ook Solaris lijkt me best goed.

Een stuk beter bevallen dan Stalker. Dat was ook niet echt moeilijk, maar toch.

Ivanovo Detstvo is visueel echt een parel. Het is de enige zwart-wit film waarbij het kleurgebruik mij echt opgevallen is. In positieve zin. Erg mooie contrasten en het creërde een prachtige sfeer. In combinatie met de prachtige muziek van Ovchinnikov heb je een audiovisuele parel.

Ondanks de relatief korte speelduur was het verhaal niet altijd echt boeiend. Het werd nergens saai, maar het was jammer genoeg nergens echt goed. Nu compenseert de prachtige cinematografie dat wel grotendeels, maar niet volledig. Dit is ook de reden dat mijn cijfer wat lager uitvalt dan hoort bij een film als deze.

4,0*

P.S. Bedankt Montorsi.

2e Tarkovsky.

Een stuk beter bevallen dan Solyaris, al behaalt deze ook geen erg hoge score. Visueel ziet de film er prachtig uit en daar gaan ook mijn credits vooral naartoe. Ten tweede vond ik het acteerwerk goed, vooral Ivan zet een erg goede prestatie neer. Maar dat verhaal mensen. Er zit geen vaart in en het interesseerde helemaal niet. De film duurt maar anderhalf uur, maar dit voelde toch aan als een hele lange zit. Na een uur had ik het wel gezien, voor mij niet interessant genoeg. Visueel viel er echter genoeg te genieten. Erg sterk camerawerk.

3*.

Erg mooi spel van licht en donker, met rustig en fraai camerawerk. Zitten een paar prachtige scenes bij, vooral in het berkenbos (wat komt dat mooi naar voren in die fotografie..), de put, en het moeras met de lichtkogels. Het enige wat ik niet zo mooi vind was de editing van die fruitkar-rit, maar dat valt misschien op omdat de rest zo gelikt is.

Jammer dat ik de score helemaal niets vind, past er niet bij voor m'n gevoel. Alleen het getik van de spechten (?) bevalt me en het lied Katyusha dat tegen het einde heel eventjes langskomt.

Het verhaal zelf kan moeilijk m'n aandacht vasthouden, alsof alle aandacht wordt opgeslokt door het visuele. Het zijn dan ook wel de beeltenissen die betekenisvol zijn (de oorlog is vooral indirect merkbaar) en het is bij vlagen een 'onwerkelijke' film, maar ik mis een binding, een impact. Het einde met de Duitsers komt ook over als een rare stijlbreuk.

Tarkovsky doet het weer. In tegenstelling tot de laatste film van Tarkovsky (Offret), is Ivanovo Detstvo wel een film met een centraal karakter dat van begin tot het einde boeiend is. In vele recensies is de kracht van deze film al beschreven. Deze film weet zowel op emotioneel als cinematografisch vlak grote indruk te maken.

Qua camerawerk kent de film een groot aantal hoogtepunten. Met name de scènes in het moeras en de droomsequenties zijn van gigantisch hoog niveau. Enige vorm van kritiek betreft de bijrollen. Sommige momenten waarin het karakter van Ivan geen prominente rol heeft, voelen wat overbodig aan. Dit wil niet zeggen dat ook deze scènes prachtig zijn om te zien.

Wat ik even niet begreep, en misschien dat iemand me dat kan uitleggen, wat was de laatste missie waar Ivan aan deelnam? Ze haalden iemand op ofzo? Ik begreep t ff niet Was ook erg moe hoor

Ze gebruiken Ivan om tussen de linies door te glippen, waar hij naar op zoek is, is niet helemaal duidelijk geloof ik. Ik meen gewoon om te kijken waar de Duitse troepen zich bevinden. Het eind in Berlijn was je wel duidelijk?

Dat leek mij gewoon na de oorlog, een gebouw waar ze executie mappen vonden. En daar lag bij toeval de map van Ivan tussen. Hij is dus waarschijnlijk gepakt op het moment dat hij tussen die linies door probeerde te glippen.
Zoiets

In iedegeval, ik was er niet helemaal kapot van.
De cinematografie was echt geweldig. Een paar wonder schone shots.
Grootste nadeel vond ik de taal met engelse ondertiteling. Moeilijk te volgen hoor. Doe mij maar gewoon engel gesproken maar helaas beschikte deze DVD niet over die optie.
Er werd over het algemeen wel goed gespeeld, maar zoals ik inmiddels van Tarkovsky gewend ben zijn er wel een aantal scene's waar je met vragen achter blijft.
Scenes die je weer op je eigen manier kan interpreteren. Niet helemaal mijn ding.

Daarom een 2,5je!

Goed debuut van Tarkovsky. Wat komen er ook eigenlijk veel klasbakken uit de Sovjetunie. Visueel zijn die films echt stuk voor stuk interessant. Vooral het stuk in het bos met die witte bomen is fabuleus geschoten en erg memorabel. Dat is sowieso het sterkste aan deze film, dat er goed de tijd genomen wordt voor lange scènes. Erg prettig.

Het oorlogsthema van de film wordt goed uitgewerkt, maar zou een jaar of 20 ruimschoots overtroffen worden door Idi i Smotri. Maar daarnaast blijft er toch genoeg over qua sterk acteerwerk en prachtige zwart-wit-fotografie. Gewoon een erg sterk debuut met enkele erg memorabele momenten.

1e Tarkovsky, en dit vraagt zeker om meer, erg benieuwd geworden naar nieuw werk van deze Russische cineast.

Erg goed voor een debuutfilm, dat beloofd nog wat. Heb het normaal eigenlijk totaal niet op zwart/wit films maar bij deze film staat dat de kijkervaring absoluut niet in de weg, al prefereer ik natuurlijk wel kleur. Opvallend goed cameragebruik, ik kon er echt van genieten hoe de camera dan opeens weer een andere persoon volgde en vervolgens weer opeens stilstond bij een ander persoon. Ook de scéne met de witte bomen is erg mooi geschoten, al ontging mij de betekenis van de scéne even, sowieso de precieze rol van die vrouw vond ik een beetje vreemd, iemand uitleg? Zo kon ik wel meer stukken uit de film niet helemaal goed plaatsen, zal meer aan mij gelegen hebben, maar af en toe vond ik het nog wel een beetje vaag. Maar daar is dan ook mijn grootste punt van kritiek mee genoemd.

Voor de rest erg overtuigend acteerwerk van de jongeman, prachtige intense blikken en hij ging erg in zijn rol op. Een hoofdrol voor een kind in een film als deze is behoorlijk gewaagd, maar je kon zien dat de jongen zich echt in zijn rol inleefde en als het ware één werd met zijn personage. Dat is dan weer een voordeel van kinderen in een hoofdrol; ze kunnen zich écht verliezen in een personage, tuurlijk volwassenen kunnen dat ook maar niet met zoveel overtuiging als kinderen, vind ik.

Ben absoluut gemotiveerd meer van deze man te gaan zien in de toekomst al is een groot deel van zijn films wat lastiger te verkrijgen, zeker een legale kopie. Maar goed, dat maakt het verzamelen ook weer een stukje leuker, vooral als het lukt.

4.0*

Tarkovsky is een regisseur waarvoor ik in de stemming moet zijn. Ik wist dat afgelopen woensdag niet de juiste dag was voor een Tarkovsky, maar door de pakketservice moest ik er toch aan beginnen. Helaas bleek mijn concetratievermogen inderdaad niet optimaal te zijn, dus eigenlijk is dit al automatisch weer een film voor herziening. Het waren vooral de subplotten rond de volwassenen die mij niet echt wisten te grijpen. Als het al subplotten waren, want Ivan was niet het personage die de meeste aandacht kreeg. Jammer, want Ivans scènes waren het beste. Een fascinerend personage. Vooral toen hij voor de eerste keer boos werd omdat hij niet mee mocht vechten was ik onder de indruk. De droomscènes zijn ook mooi, behalve die met het meisje in de appelwagen, die werkte niet helemaal. Natuurlijk is het ook weer mooi gefilmd, zoals Tarkovsky betaamd. Maar inhoudelijk kan ik pas bij herziening meer zeggen denk ik.
3*

Valt me nu pas op hoe prachtig dit poster wel niet is.

De film is gewoon nog mooier. De scenes bij het verdwenen huis, in het bos, op de huifkar, in Berlijn. Ga zo maar door

Ik ben nooit zo van de Russische films. Zijn me toch meestal iets te traag, zwaarmoedig en serieus. heb ook nog nooit een vrolijke Russische film gezien. Maar toch mag Ivan's Childhood er zeker weten Het is een mooie vertelling over de opstandige Ivan. Schitterend gefotografeerd en heet geeft een goed beeld van de treurige oorlogsjaren. Maar zoals aangegeven is het qua tempo en vermaak niet mijn favoriete stijl. Te veel momenten gebeurde er gewoon te weinig voor mijn smaak. Gelukkig maakte het einde nog wel wat goed.

3,5*

Ik had verwacht dat jij wel voor de stijl zou vallen. Welke echt prachtig is.

Mooie 'kleine' Tarkovsky. De film is erg poëtisch en tegelijk zwaarmoedig. De meest overtuigende factor is de beeldenpracht: Tarkovsky weet weeral, net als veel andere Russische cineasten uit "de goede oude tijd", prachtige zwart-witcomposities uit zijn mouw te schudden. Zeker de beelden van het moeras zien er ongelooflijk mooi uit. Gelukkig zit het ook qua inhoud goed: de film gaat over de grauwe oorlogsjaren en een jongen die niet hulpeloos wenst toe te kijken (een riskante houding waarvoor hij uiteindelijk gestraft zal worden tijdens de ontroerende finale. De vertolkingen - zeker ook van de kleine Ivan zelf - zorgen ervoor dat alles netjes overeind blijft. Goede film!


3,5*

Prachtig gefilmd, mooie berkenbos- en andere scenes. Wat dat betreft is het pure klasse. Alleen het verhaaltje wil maar niet pakken. Het begint heel sterk maar blijft dan een beetje hangen, waardoor de film me niet echt wist te grijpen.

De Duitsers zien er wel heel klungelig uit, niet om bang van te worden, sterker nog ze hadden ze zo neer kunnen maaien als ze hadden gewild.

Alle bekende Tarkovski-elementen passeren de revue, het bos, druppelend water, vuur, ruines, spiegels.

De meeste Tarkovski's heb ik nu gezien, het blijft lastig om ze in één sterrenwaardering uit te drukken, omdat de cinematografische kwaliteit en originaliteit van Tarkovski subliem is. Daar staat tegenover, dat ik niet altijd even geboeid blijf gedurende zijn films, die vaak langdradig en afstandelijk zijn.

Mijn eerste film van Andrey Tarkovskiy smaakt zeker naar meer. Met de kale doch schitterende vorm wordt de droefheid en het uitzichtloze van de oorlog mooi verbeeld. Mooi ook hoe herinneringen en droombeelden zo zijn gebed in de centrale verhaallijn dat het niet altijd even duidelijk is waar je naar zit te kijken. De gehele film is als een mysterie die zich langzaam aan de kijker aan het ontrafelen is.

Voor de liefhebbers: YouTube - Ivan's Childhood - The Kiss