Crazy Love (1987)

deze film moet dringend in de top25 van Belgie komen te staan (en liefst op 1), nog 1 stem is daarvoor nodig

Heb gisteren eens gekeken en weet eigenlijk niet echt wat ik er moet van vinden. Eerste deel vond ik een beetje boerenfilmachtig. Tweede deel was wel goed maar een beetje té. Toen ie dat wc-papier rond z'n hoofd deed moest ik trouwens sterk denken aan The Elephant Man. Laatste deel was ook niet mis. Met op het laatsta nog enkele mooie beelden van de zee. Acteerwerk was wel OK, alleen jammer van het soms geforceerde algemeen nederlands. Geef hem 2.5*

Over hoe je moet 'neuken' en wat je moet doen als het begint te 'jeuken' is de beste uitspraak die ik over deze film gehoord heb.

Een verhaal over eenzaamheid, afgewezen worden, adolescentie en onschuldige kinderjaren. Zeer gedurfde prent en dit zeker in het conservatieve Vlaanderen van de jaren '80. Hoofdrolspeler Josse de Pauw is toen in onze contreien bij de 'ouderen' nogal negatief onthaald, terwijl hij bij de jeugd als held werd onthaald omdat hij een 'durver' was.
De film is vrij gebaseerd naar een verhaal van Charles Bukowki. Deze samenwerking leidde later tot de film 'Wait Until Spring Bandini', die zoals iedere cinefiel weet, ook internationaal zeker niet slecht ontvangen is.
Werd in 1987 bekroond met vier Plateau-prijzen (Belgische 'Oscars') voor beste hoofdrol, beste regisseur, beste film en Raymond van het Groenwoud voor de beste Belgische score. Ook is de film in 1990 tot beste Vlaamse film uitgeroepen tussen 1965 en 1990, wat toch een prestatie op zich is.
Ik moet in elk geval toegeven dat ik mij bij bepaalde scenes 'ongemakkelijk' voelde, wat niet wegneemt dat dit één van de betere Vlaamse produkten is. Als ik de kans krijg om deze DVD te kopen, doe ik het onmiddellijk. Makkelijk een 4* met een optie om later te verhogen.

Het liedje: 'En aan de tetten van ons Mariet daar hebben ze knoppekes aangezet, om mee te spelen', is sindsdien bij ons, iets oudere kijkers, een hit geworden.

Hartelijk bedankt Quido, ga ik zeker doen.

Een volgens mij persoonlijk veel betere poster van Crazy Love. Volgens mij geeft deze veel meer de sfeer van de film weer dan die met de kleine jongen. Maar ieder zijn smaak. Klik op de foto om te vergroten.

Welke rol speelde Marcel Vanthilt trouwens. Heb hem niet echt opgemerkt...

Marcel Vanthilt speelt een rolletje als student. Hij was toen haast nog onbekend en blijkbaar herkennen er hem nu nog niet veel.

Hij was wel grappig. Al had hij maar een klein rolletje.

Vond dit meer dan een redelijke film.
Geert Hunaerts als 12-jarige is leuk om zien samen met de nog jonge Michael Pas.
Een pluim voor de soundtrack.

Een beetje teleurgesteld was ik wel op het einde, op de dvd staat 170 min. speelduur, maar dat bleek mét alle extra's te zijn - ik zat dus nog te wachten op Harry als veertig-, vijftig- en zestigjarige, maar toen was de film ineens gedaan
Eens de teleurstelling gezakt, uiteraard vooral positieve gevoelens: heel knap geacteerd van Josse en ook het kleine ventje vond ik meer dan behoorlijk, net als Gene Bervoets (hoewel ik hem haast niet herkend zou hebben). Personage van Michael Pas vond ik een echte eikel...
Dat de film geen meesterlijke score haalt komt vooral door het verhaal, dat wel mooi, maar al bij al toch redelijk simpeltjes is. Nu ik gelezen heb dat het derde deel eigenlijk als kortfilm bedoeld is, snap ik het ook beter: dat deel steekt er mijlen bovenuit en is echt goed, de andere twee zijn wel ontroerend en waarschijnlijk best taboedoorbrekend, maar al bij al toch een beetje gemakkelijk.

Tja, wat moet je met deze film... Anno 1987 was dit uiteraard zeer progressief. Niet alleen het thema, maar ook de combinatie met de toen zeer jonge Geert Hunaerts. Toch is dit allemaal nogal langdradig voor een film van bijna drie uur. Ik lees hier dat het laatste deel (van wat uiteindelijk een verweven trilogie geworden is) origineel een kortfilm was. Kwalitatief is dat ook het beste deel van de film. Al zal vooral het eerste deel qua controverse langer bijblijven. Dat is ook het meest luchtige, terwijl de delen daarna vrij donker zijn. De delen zijn ook te verschillend van elkaar om er echt een geheel in te vinden.

Josse De Pauw acteert zeer goed hier en trekt de film naar omhoog. De randfiguren doen het wat minder, en dat doet de film niet echt goed. Geert Hunaerts doet nog wel z'n best, maar op dat ogenblik is hij ook niet echt een hoofdpersonage. De scènes worden getrokken door Michael Pas.

Crazy Love is een mooie film geworden die best korter mocht. En in plaats van het kortverhaal te verlengen had dit echt herschreven moeten worden tot een lang verhaal. Ik mis een geheel. En de toestand van Harry in het 2e deel is wat surrealistisch. Het komt wel voor, maar het maakt dat dit deel ook verschilt van de 2 andere.

En toffe muziek natuurlijk.

Bizar maar mooi verhaal, prachtig qua fotografie en stijl.

Indertijd (1987, in een Nederlands filmhuis) een overdonderende indruk gemaakt. De openingsscène van het tweede deel, met de meanderende camera die tenslotte uitkomt op het onbeschrijflijk gehavende gezicht van Josse de Pauw, doet me nog altijd huiveren. Een briljante De Pauw --ter plekke een soort idool geworden-- draagt de film. Voor mij nog altijd de beste Nederlandstalige film die ik ooit heb gezien.

Wees gewaarschuwd dat de momenteel in Nederland verkrijgbare DVD van Eyeworks enkel de film zelf bevat (in een overigens prachtige transfer), maar niet de Crazy love archieven-documentaire van 36 minuten, en al evenmin Deruddere's twee korte films Killing joke en Wodka orange, helaas.