Thin (2006)

Ik weet niet precies of de documentaire Thin gepaard gaat met een fotoserie, of een fotoserie gepaard met deze documentaire.
Beiden zijn door Lauren Greenfield gemaakt, ik vermoed tegelijkertijd.
Deze documentaire is door HBO uitgebracht, die toch vaak met goede producten komen.

Hoe het ook mag zijn, beide zijn boeiend en intiem.
Het laat de zorgen en problemen van een groep meisjes en jonge vrouwen zien waarvan het gehele leven in teken van eten staat. Ze hebben er letterlijk en figuurlijk de buik van vol. De twijfel, de frustratie, het verdriet en soms ook het toekomstperspectief maakt het toch een redelijk indrukwekkende kleine twee uur.

Indrukwekkende documentaire. Wat een rotziekte! Dat wisten we natuurlijk al, maar gedachten als 'eet dan gewoon, je bent toch dun?' en 'verpest je leven niet zo!' komen bij mij weleens op. Tijdens het kijken van de documentaire, echter, merkte ik dat er meer overeenkomsten tussen de meisjes en mijzelf waren dan ik had gedacht. Nu weet ik wel dat ik een beetje met een eetstoornis kamp(te), maar het verhaal van die moeder die een beetje op Rosario Dawson leek kwam me wel erg bekend voor. Het overmatige eten afgewisseld met het ontzettend weinige eten. Dat vrijwel alle vrouwen die we zagen overgeven 'kotsten zonder handen' vond ik wel typisch. Het kwam er zó, hop uit. Dat gaf wel aan hoe ver ze erin zaten en hoe vaak ze het al hadden gedaan.

Treurig om te zien hoe de moeder vrijwel meteen terugviel maar mooi om te zien dat het met veel hoofdrolspeelsters nu ook 'goed' gaat. Althans; 'toen-nu'.