Storie di Ordinaria Follia (1981)
Alternatieve titel: Tales of Ordinary Madness
29 stemmen | gemiddelde 3,31
Italië / Frankrijk
Drama101 minuten
geregisseerd door
Marco Ferrerimet
Ben Gazzara,
Ornella Muti en
Susan TyrellAan de zelfkant levende, alcoholistische dichter wordt verliefd op een prostituee die hem er bovenop probeert te helpen, maar die na zijn ergste aanval zich op de meest drastische manier van de liefde afsluit... Naar het boek Erections, Ejaculation, Exhibitions, and General Tales of Ordinary Madness van Charles Bukowski.
[permalink] geplaatst op 10 november 2003, 1:24 uurDit is de enige film die werkelijk de alcoholische sfeer uitademt van de boeken van Charles Bukowski. Ben Gazarra is geweldig als hoofdpersoon; in het vrij lichte humoristische begin is Susan Tyrell onvergetelijk hilarisch als totaal geschifte nymfomane. Het belangrijkste deel van de film verhaalt Gazaara's relatie met de wonderbaarlijk mooie Ornella Mutti; een klassiek geval van hoer/engel. Vergeet Barfly en het verschrikkelijke Leaving Las Vegas en probeer deze film te scoren bij de betere videotheek.
4*
Olivier Smolders
[permalink] geplaatst op 19 augustus 2008, 14:03 uur Mooie verfilming van het boek van Bukowski; het komt intressant naar voren maar is raar genoeg nooit echter zo gewaardeerd als La Grande Bouffe. Mooi, Mooi
4,5 [permalink] geplaatst op 26 september 2008, 18:14 uur wat..... weinig belangstelling voor deze film zeg.
Ik vond het een hele mooie poetische film.
Deze film is inderdaad veel sterker dat "Leaving Las Vegas"
speranza
[permalink] geplaatst op 5 mei 2009, 16:08 uur Ornella Muti spat van het scherm af in deze bijzonder poetische film over de zelfkant van het leven.
3,0 [permalink] geplaatst op 27 januari 2011, 0:31 uur Niet de beste film gebaseerd op een bundel korte verhalen van Charles Bukowski. Ben Gazzara is erg gladjes en ziet er niet erg doorleefd uit. Enige geloofwaardigheid ontbreekt dan ook. De film baseert zich overigens op enkele flarden uit de bundel. Factotum was als film stukken beter imo. Leaving Las Vegas is helemaal niet van Charles Bukowski en enige vergelijking gaat dan ook mank.
