Dream Cruise (2007)

Heb begrepen dat dit deel uit de Master Of Horror (season 2) series erg saai is en te veel op Japanse horror lijkt, met een dood wijf dat traag op je afloopt of kruipt. Ik haat films zoals The Ring of The Grudge...dus deze sla ik maar even over.

Een erg flauw deel. Waar sommigen zich bij imprint ergerden aan het gebrekkige Amerikaans van de Japanners daar word het hier al niet veel beter op.

Waar Miike's Impint naar mijn mening nog vol zat met prachtige scenes en mooie beelden en kleur, ontbreekt het in Tsuruta's deel aan al die dingen.
Het verhaal is verfilmd na een short story van koji Suzuki (de schrijver van het alombekende Ringu) Dit verhaal trekt voor een deel op hetzelfde. En ja de japanse geesten die door een geliefde vermoord worden en dan in een soort van grudge-vorm terugkomen dat ken ik nu onderhand wel.

Ryo Ishibashi is een van mijn favoriete Japanse acteurs bij het zien van Tsuruta's Dreamcruise schiet bij mij toch een wenkbrauw omhoog. Zijn Amerikaans is slecht oke..He is not to blame, maar ook verder presteert hij niet op zijn huidige niveau jammer..

Ik ben erg teleurgesteld, hier had ik enorm veel van verwacht..jammer 2*

Dit viel inderdaad stevig tegen.

Jammer om Ishibashi zo te zien worstelen met de Engelse taal. Z'n spel lijdt er ook een serieus stukje onder.

Verder een flauw verhaaltje dat nergens spannend is en daarmee ook weinig meer te bieden heeft. Locatie was wel aardig maar de geest was niks, de tweede geest ook al niet.

Eén van de slechte afleveringen totnogtoe. Nochthans Japanse regisseurs genoeg die prachtige horrordingen maken.

2*

Van deze film had ik veel verwacht, en eigenlijk is hij helemaal niet slecht, zelfs beter als Inprint mischien. De film begon wel traag op gang te komen, maar eens op de boot werdt alles wat intresanter. Wel soms niet al te orgineel (die vrouw dat terug komt als een soort kayako Grudge lady), maar het verhaal was wel nog goed in 1 gezet. Acteer werk kon wel wat beter, maar zoals ik altijd zeg in dit genre doet het er niet toe. Een 3,5

Had hier heel wat meer van verwacht.

Net als in Imprint is het een stevige doorn in het oog dat de Japanners engels spreken. Ishibashi is ook niet op de top van z'n kunnen, de rest is nog minder. Verder ook weer zo'n uitgekauwd geestverhaaltje waar ik onderhand wel genoeg van heb. De locatie was leuk (beetje Dead Calm achtig) maar veel wordt er niet mee gedaan. Zowel visueel als qua spanning compleet brak.

2*

De Japanse horror vind ik meestal niet heel veel aan. En ook deze wist mij niet egt te boeien. Verhaal vond ik saai. de muziek was nog wel te doen. en er werd ook wel goed geacteerd vond ik. alleen met een saai verhaal wat me niet wist te boeien heb ik zoiezo geen kijkplezier

Het acteerwerk is nogal magertjes en het script is nogal cliche, in de stijl van de Japanse ghoststories, en die zijn eigenlijk altijd hetzelfde.
De effecten waren ook niet om over naar huis te schrijven en toch geef ik een voldoende omdat de film me niet heeft verveeld.
Leuk als tussendoortje als je er niet al te veel van verwacht.

Ik snap niet wat iedereen hier zo slecht aan vindt, ik vond 'm best goed.

Ik vond dit toch een erg toffe film en dat zat 'm vooral in het verhaal. Ik ken nog niet zoveel Japanse ghost stories, dus dat zal in mijn voordeel werken. Het tempo ligt lekker hoog en er zijn telkens weer nieuwe ontwikkelingen die weer een extra tipje van een andere sluier oplichten, tot uiteindelijk alles duidelijk is. De fx waren dan niet overal even sterk(vooral die groene geest over het water), het werd verder wel prima in beeld gebracht. Ook het acteerwerk kon er goed mee door, maar zoals gezegd, het sterkste punt is de ontvouwing, de vork en hoe die in de steel zit. Enig minpuntje is wel dat overdadige commentaar van die Yuri en het vinden van dat petje op het einde, maar soit... Heb me zeer goed vermaakt.

4,0*.

Was toch wel een leuke uitzondering in de serie. Nou hadden we natuurlijk al een J-horror gezien in het eerste seizoen; Takashi Miike's Imprint maar ook Dream Cruise kwam best als een verrassing. Daniel Gillies zou eigenlijk verboden moeten worden ooit nog in een film te spelen (meer dan een gelikte kop heeft hij niet) maar toch is de film minstens vermakelijk. Kreeg ondanks dat het van origine een Amerikaans product is, ook wel een prettige Japanse sfeer en daarbinnen gebeuren leuke horrordingen. Eigenlijk zijn alle (amerikaanse) basis elementen saai en uitgemolken maar is de horror zelf best prettig. Dream Cruise werkt vaak niet maar de momenten dat ze werkt is het een lekkere J-Horror.

Voorspelbaar met heel wat clichés , maar toch nog voldoende onderhoudend.

Mijn eerste Norio Tsuruta. Japanse films/werkjes zijn nooit echt favoriet bij mij, maar wanneer het plot me enigszins aanspreekt geef ik het meestal toch een kans. Zo ook bij Dream Cruise, mijn inmiddels 5e Masters of Horror.

Het begint best fijn. Nieuwsgierigmakende intro, daarna een snelle wisseling naar het hoofdpersonage Jack, een niet al te onaantrekkelijke vent om te zien, wat zeg ik? Best een scheetje ook nog.

De film heeft een interessant gegeven. Als kind heeft hij zijn broertje zien verdrinken, en hij geeft zichzelf daar de schuld van en dit achtervolgt hem, letterlijk en figuurlijk, nog steeds. Dit zie je enkele keren terugkomen, ook d.m.v. fijne flashbacks.

Het acteerwerk is niet van hoogstaand niveau, maar ook niet tenenkrommend slecht. Ook het Engels stoorde me niet. Je zit te wachten op het moment dat Eiji Jack confronteert met zijn verraad. De spanningsopbouw is prima, echt eng wordt het nergens maar er hangt een onheilspellend sfeertje. Natuurlijk geen japanse horror zonder lange, zwarte haren. Dit lijkt wel een standaard iets.

Dream Cruise kijkt ontzettend prettig weg, en is voor mij ook de beste uit de reeks die ik tot nu toe gezien heb.

Niet al te best. Wel grappig om Gillies weer eens te zien, al kan ik 'm niet echt los zien van zijn rol in The Vampire Diaries.


Niet al te best dus. Tsuruta vind ik best een fijne regiseur, vond Premonition en Ringu 0 best goed. Hier bakt ie er eigenlijk weinig van. Ishibashi vind ik altijd wel een aangenaam acteur, maar lijkt toch best veel problemen te hebben met de Engelse taal. Die hele basis van die Japanse geestenverhalen heb ik nu wel gezien, en is ook echt in elke Japanse geestenfilm nagenoeg hetzelfde. Voor de rest ook erg clichématig, dat hele gedoe met zijn broertje was dan ook echt vreselijk. MoH lijkt me toch juist de reeks om iets te 'proberen' maar ondanks dat het best lekker wegkijkt is het voornamelijk ongeïnpireerd, saai en futloos. Met deze dooddoener heb ik de MoH reeks afgesloten. Fijne reeks overall, wel een echt hit or miss verhaal maar als ze goed zijn, zijn ze ook heel goed.

Saai en voorspelbaar.

Wat Naomi al aangeeft, het is leuk om die vent weer eens te zien die ook in The Vampire Diaries speelt, maar voor de rest is er weinig positiefs op te noemen aan Dream Cruise.

Ik had niks met de rest van de cast, vond het grootste gedeelte ook slecht geacteerd en zowel Kimura als Ishibashi kwamen lachwekkend over als geesten. Totaal niet eng of spannend, en het is vrijwel altijd hetzelfde met die Japanse geestenverhalen. Op een gegeven moment is dat gewoon niet leuk meer om naar te kijken. Verhaal zelf was redelijk, de hele background story met zijn broertje was aardig om te volgen, maar verder totaal niet origineel. Toch vind ik zo'n locatie altijd wel een plus, dat geïsoleerde gevoel wat er dan gecreëerd word is een plus. Maar dat was dan ook wel het enige in deze film. Jammer weer een gemiste kan in de MoH reeks.

1.5*

Behoorlijk tegenvallend deel in de MOH reeks, de hoofdrolspeler is barslecht en verneukt eigenhandig eigenlijk de film. De manier waarop hij de hele tijd struikelt/valt Ook evenaart hij Steven Seagal in het emotieloos kijken.

Het gegeven is aardig en die gekke Japanner was ook nog wel leuk, voor de rest heeft de film eigenlijk bar weinig te vertellen en vervalt het van de ene in de andere cliché.

1,5*

Alweer een tijdje terug dat ik een deel van de Masters of Horror zie. Het vorige filmpje was THe Black Cat, maar deze zette ik al snel af door het mishandelen van dieren. Logischerwijs ga ik voor Dream Cruise, van Norio Tsuruta. Van hem zag ik eerder Premonition, en die viel eigenlijk wel wat tegen.
Van regisseur Takashi Miike zagen we eerder een Japans/Amerikaans werkje in de Masters of Horror serie, die was niet zo best, hopelijk is Dream Cruise beter dus. De films hebben in ieder geval een ding gemeen; de gesproken taal is Engels terwijl de acteurs voornamelijk Japans zijn.

Maar buiten dat begint Dream Cruise ontzettend tof, wanneer een hand uit de wasbak het gezicht van Jack vastpakt, effectief schrikmoment? Jazeker! En wat daarna volgt is nog meer schrikken geblazen.
Werd dit dan eindelijk een keer een écht 'enge' film in de Masters of Horror reeks? Ik hoop het. Het eerdere J-Horror werkje van Takashi Miike was meer 'torture-porn' in plaats van J-Horror zoals we dat vooral kennen. Dream Cruise gaat meer de kant uit van de bekende Japanse horrorfilms zoals Ju-On en The Ring. Maar nu op een boot dus.
De eerste scènes op de boot waar de spanningen hoog oplopen tussen Eiji en Jack zijn ook niet slecht, de conversaties keken lekker weg, en het gebrekkige Engels is gelukkig minder irriterend dan in Imprint. De vrouw van Eiji sprak zelfs erg aardig engels.

De eerste geestverschijningen volgen ook al snel, en als Eiji onderwater de boot gaat repareren voelt dit toch wat ongemakkelijk aan. Eiji's arm lijkt gewurgd te worden door zeewier, maar eigenlijk is dit het lange zwarte haar van zijn ex-vrouw, die hij op gruwelijke wijze vermoord heeft.
Even later volgt ook een erg toffe scène waar Eiji's vrouw lijkt te verdrinken, en hetzelfde lot onder te gaan als Eiji's ex-vrouw. Jack moet haar redden voordat het te laat is. Op wel erg sukkelige wijze doet hij dit, en hier zien we eigenlijk wat voor knullig ventje die Jack eigenlijk is. Hij doet alles op erg ongelukkige en sukkelige wijze, ik moest hier erg hard om lachen, al was dit natuurlijk niet zo bedoeld. Hierdoor valt het spannende een beetje weg, ook omdat je al weet dat Jack haar toch wel weet te redden.

Maar tegen het einde toe herpakt Dream Cruise zich ontzettend met geestverschijningen, schrikmomenten, bloed en liefde. De ongemakkelijke sfeer wordt buiten de boot verder gezet als Jack en Eiji's vrouw van de boot weg zwemmen en worden gevolgd door de geest.
Gelukkig eindigt de film lekker romantisch, en neemt het einde zelfs Jack's schuldgevoel weg, wat mooi! Een van de betere in de Masters of Horror reeks. 3,5*