The Game Plan (2007)

Vrijdag 9 april om 20:40u op VT4

leuke film beetje flauw maar dat moet je er bij pakken
the rock is goed in zijn rol hoewel ik hem toch nog graag zie worstelen
och gewoon toffe film

Dat het allemaal nogal weinig intellectueel uitdagend ging zijn, wist ik natuurlijk op voorhand en eigenlijk had ik maar een flauw Disneyverhaaltje verwacht.

Ik moet echter toegeven dat "The Game Plan" (hoewel zeer voorspelbaar) me wel kon bekoren. The Rock mag dan geen superacteur zijn en de bijdehante dochter soms iets te irritant, toch zaten er erg veel grappige momenten in die niet volkomen flauw waren en die me wel aan het lachen konden brengen.
(Misschien kan dat ook aan mijn mentale status liggen van die dag )

Zeker een aanrader voor wie een gezinsfilmpje zoekt. Topper in zijn genre!

Leuke film. veel beter dan verwacht. verhaal was erg goed. Dwayne Johnson vind ik een goede acteur en speelde weer heel goed. Madison Pettis vond ik ook wel heel goed spelen.

The Rock moet weer wat serieuzere dingen gaan doen.

Op tv gezien, prima vermaak. Goed van mister Johnson dat hij zich op zo'n manier laat zien. Er zijn genoeg voorbeelden te noemen van stoere acteurs waarbij het niet lukte.

Verder is het een sympathiek filmke met alleen maar leuke rollen, vooral de acteur die Spike speelde stak er bovenuit.

Ja, niet echt geweldig. Acteerwerk is wel aardig gedaan, heb af en toe is hardop gelachen maar voor de rest allemaal een beetje voorspelbaar. Die wedstrijden zagen er wel allemaal heel echt uit.

Het bekende spul. Gelukkig was ik ook in een lekker sentimentele mood en kon ik hier prima in meegaan. Mede natuurlijk ook omdat de rollen gewoon fijn vertolkt worden door The Rock als stoere macho (met van binnen toch wel een groot hartje) en Madison Pettis als aandoenlijke dochter. En niet te vergeten Roselyn Sanchez in een vermakelijke bijrol.

3,5*

Op veel vlakken te voorspelbaar en compleet platgereden. Het verhaal is zielloos en lijkt rechtstreeks van de fabrieksbanden gerold. Een team van middelmatige schrijvers had wellicht niet meer dan twee maandagen nodig om een script van dergelijk niveau klaar te stomen. Dwayne Johnson zit duidelijk gekneld in deze totale mediocriteit. Hij komt erg geforceerd en gespannen over. Hij weet met de meeste emoties zoals blijdschap en ontroering weinig aan te vangen. Het schrijven van dit bericht gaat me trouwens redelijk moeilijk af, daar de glimlach van Johnson nog steeds op mijn netvlies zit gebrand. Elke keer wanneer de spierbundel in beeld komt, kan hij het niet laten zijn spierwit gebit te demonstreren. Verfoeilijk. Alsof er plots een reusachtig fototoestel met flitslamp voor je neus opduikt en onophoudelijk foto's begint te trekken. Gelukkig kan ik blind typen.

Enfin, ondanks het feit dat ik de spierbundel doorgaans wel kan appreciëren, rezen me in dit geval de haren veelal te berge. De rest van de cast doet zowaar nog slechter (vooral die heks van een manager), de muziek is een grijze muis en de grapjes zijn zeer flauw.

Net geen flop.

2,00

Heb hem gisteravond gekeken. Normaal als ik een film om dat tijdstip kijk zet ik hem tussendoor uit om te slapen en de volgende dag verder gekeken, deze toch aan 1 stuk doorgekeken (waar ik vanmorgen spijt van had). Leuke film, ik vond hem juist niet zo heel voorspelbaar. Uiteraard stukken die dat wel waren, maar ik dacht in het begin dat het zijn dochter niet was. Ook had ik absoluut niet verwacht dat ze loog over haar moeder/tante. Het eind goed al goed is natuurlijk altijd voorspelbaar met name bij de Disney-films.

''Watch my legs, I got million-dollar legs.''

The Rock als vader? Waarom niet.

Eén van de non-animatie van Disney, dus dit is wat anders dan een doorsnee Disney.

Het is best een grappig film, wat de vreselijke combinatie van beroemde sporter en vader laat zien.

Het verhaal volgt de beroemdste speler van de Boston Rebels; Joe ''The King'' Kingman. Kingman is een egoïst, die om niemand anders geeft dan zichzelf en de stoere-macho-sport American football. Daarnaast is die helemaal weg van zijn 'trotse bezittingen' (troffeeën, foto's en andere verzamelingen). Dit krijgt allemaal een abrupte time-out wanneer een jonge meisje beweert dat hij haar vader is. Volledig verrast en onvoorbereid, begint er een lange, pijnlijke avontuur voor The King als vader.

Ik vond de keuze van Johnson voor zo'n rol nog lang niet zo gek. Normaal gesproken zie je hem als een krachtpatser of een keiharde commando in films, maar hier moeten alle spiermassa's ruimte maken voor de verantwoordelijke rol om pappa te zijn en hoe die ermee omgaat is gewoonweg leuk. Peyton (z'n dochtertje) kan af en toe zo lief als een olifantenknuffel zijn en dan weer zo vals en tactisch als een... sporter. Ook zij heeft zo haar momenten om als een geliefde dochter over te komen, om zo gewoon een gunst van haar vader te eisen. De meeste overige personages zijn mede-spelers van de Rebels, waarvan er 4 in de dichtere spotlights komen. Die 4 zijn goeie vrienden van Joe en komen ook vaak voor en zijn ook grappig, keihard en ook weer lief (tegen Peyton dan). Daarnaast heeft Peyton een hele mooie balletlerares (Roselyn Sanchez), maar daar zul je als kijker ook genoeg van zien.

Er zijn genoeg momenten waar je van moet lachen en er komen wel wat leuke grapjes voorbij, zoals de balletshow of Joe's 1ste 'vrolijke lach' tijdens de film. Bij sommige stukjes denk je al van '...dit ga ik dus écht niet doen als ik vader ben'' en bij de andere ''wat lijkt het me leuk om vader te zijn''. Het zijn gewoon frisse en opbeurende grappen.

De chemie tussen vader en dochter is gewoon duidelijk. Het bouwt zich langzaam op, nadat Joe eraan moest wennen natuurlijk. Want van een luxe sportwagen ga je naar een stationwagen of van een luxe bed naar je bankje en dat moet je accepteren, hoe moeilijk het ook kan zijn (wat ik me érg goed kan voorstellen)... Af en toe wat spanning, maar de emotie's zijn ook wel zoet. Soms ontroerend (Peyton's bijna-dood-ervaring)... Zo ontroerend dat de almachtige Johnson zelfs een traantje laat vallen.

De film is wel voorspel, maar wat voor gelijknamig verhaal is nou niet voorspelbaar? Persoon 1 en 2 zien elkaar voor het eerst, het klikt niet meteen, na een gegeven tijd zit er wat opbouw tussen, dit wordt beter en beter, er komt iets tussenin wat ze van elkaar scheidt, beide personen denken erover na... en ze zijn weer bij elkaar. Dit is gewoon voorspelbaarheid die in zulk soort filmpjes voorkomen. En natuurlijk relatie-komedie's zoals She's Out of My League.

De speelduur valt redelijk mee, op sommige stukjes zat ik wel even te piekeren hoelaat het was. Maar de tempo maakt dat enigszins goed, want na een intro van Joe; wie die is, wat die doet, waar die van houdt, staat Peyton meteen voor z'n deur.

Uiteindelijk is The Game Plan een avondvullend vermaak. Een prima feel-good film van Disney.