134.893 gebruikers | 85.698 films | 31.044 regisseurs | 3.508.031 berichten | 4.929.665 stemmen
 

Five the Hard Way (1969)

Alternatieve titel: The Sidehackers 

 

Five the Hard Way (1969)
5 stemmen | gemiddelde 1,60
mijn stem:
Verenigde Staten
Drama / Actie
82 minuten

geregisseerd door Gus Trikonis
met Ross Hagen, Michael Pataki en Diane McBain

Rommel is een 'sidehacker', oftewel een bakkenist: hij moet op een motor met zijspan voor tegenwicht zorgen. De mentaal instabiele JC, leider van een bende, raakt van Rommel en zijn werk onder de indruk en benadert hem vriendschappelijk. De vriendin van JC benadert Rommel echter meer dan vriendschappelijk, maar krijgt nul op rekest. Uit woede scheurt ze wat van haar kleren en doet leugenachtig verhaal over verkrachting en mishandeling bij JC, die niet aarzelt om wraak te nemen...
 

 

gebruiker
bericht

 

quote
1,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 15 mei 2007, 12:01 uur
Bizar slechte film met allemaal vervelende karakters, op eentje na dan, maar die legt helaas veel te snel het loodje. In de niet-MST3K-versie schijnt er ook nog een beruchte verkrachtingsscene in voor te komen. 1*

 

quote
1,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 16 september 2007, 15:31 uur
Haha die suffe zijspanfilm, ja die herinner ik me nog wel. Ultiem slechte film met de onverbeterlijke Ross Hagen. Vooral de scene waarin-ie met z'n vriendinnetje in slowmotion van een heuvel rolt is priceless...

1*.

 

quote
3,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 26 oktober 2010, 15:16 uur
@ de voorgaande meningen: vreemd. Ik vond dit echt een goede film en vermakelijk op z'n minst! :Y

Natuurlijk in het straatje 60s cult & revenge, dus dik aangezet, geen groot budget en een tamelijk dun verhaal. Maar de uitwerking mag er zijn. Het tempo zit er behoorlijk in, met een geweldige soundtrack (of songkeuze, dat weet ik eigenlijk niet), prima tot uitstekend (passend) acteerwerk met leuke, kleurrijke karakters en de scenes die qua 'happy'-uitstraling dik aangezet zijn, werken wel door het contrast met de dramatische stukken, zoals op het einde of wanneer Rommel bij zijn collega in huis de twee spelende kinderen ziet/flashbacks krijgt.
Ten laatste nog een pluim voor Michael Pataki die als JC een heel verdienstelijke bad guy neerzet.

Dikverdiende 3,5*.

 

quote
3,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 22 november 2010, 15:33 uur
Ik maak er toch drie sterren van. In mijn enthousiasme bij het zien van iets vermakelijks ná zoiets slechts als 'Erotic ghost: siren' toch iets te ver doorgeschoten.