Il Tetto (1956)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor deze neo-realistische klassieker van De Sica Misschien omdat de neo-realistische periode van De Sica volgens de meeste handboekjes werd afgesloten met de Umberto D. polemiek, maar niets blijkt minder waar te zijn.
Sluit volkomen aan bij zijn gekendere klassieken, niet vreemd als je bedenkt dat Zavattini hier wederom de scenarist was. De film is ook een soort verduidelijking van de wrange klucht MAM, die aangezien zou kunnen worden voor een escapistische fantasy. In concreto wordt dus nogmaals het woningnood vraagstuk aangesneden, met als toppunt van ironie het gegeven dat de dakloze held hier zelf als bouwvakker een bijdrage levert aan de wederopbouw.
De gristelijke referenties zijn duidelijk: het pasgetrouwde koppeltje en het net verwekte kind- verwekt op straat nog wel, zo wordt gesuggereerd- doet in zijn zwerftocht door Rome duidelijk denken aan de omzwervingen van een gekend Palestijns koppeltje 2000 jaar terug...let ook op de nadrukkelijk aanwezige pompeuze Sint-Pieter achter de troosteloze huurkazernes. Het gesjouw van de held met dat karretje acter zich werd gecopieerd door Pasolini in Accatone en verwijst natuurlijk naar de Via Dolorosa.
In neo-realistische stijl worden de helden hier gespeeld door aandoenljjke amateurs die het zeker niet slecht doen, en is hun karakter te goed om waar te zijn.
Muzikale omlijsting werd verzorgd door de gebruikelijke sentimentele strijkerklanken van Cicognini.
p.s.: deze film is itt wat op IMDB wordt gesuggereerd al in 2005 op DVD uitgebracht.