Garçon Stupide (2004)

'Vernuftig gesneden en gefilmd opgroeidrama met terloopse psychologische doorkijkjes, rond de omzwervingen van een homoseksuele Zwitserse jongeman', las ik in De Volkskrant. Ik vind dat het verlangen naar meer emotionele relaties/contacten (die de hoofdpersoon als kind duidelijk niet gekend heeft) goed in beeld is gebracht. Wat ik jammer vind zijn de leemtes/onduidelijkheden in het verhaal.

Matige film, die niet echt duidelijk is in wat hij wil vertellen. Want waar gaat nu heel deze film over? Over een jongen die op zoek is? Op zoek is naar wat? En vind hij het uiteindelijk? Het kon mij allemaal niet echt boeien. 2,5 *

Garcon Stupide is voor mij een prachtige kijkervaring. De homoseksuele hoofdpersoon, Loic genaamd, is op zoek naar verdieping in zijn leven maar heeft geen weet op welke manier dit te verwezenlijken. Het ontbreekt hem aan intellectuele vorming en sociale vaardigheden. In de eerste helft van de film gedraagt Loic zich als een seksueel roofdier. Hij krijgt zijn emotionele behoeftes vervuld bij een vriendin, waarmee hij op platonische basis samenwoont. In de tweede helft probeert hij zijn creatieve en cognitieve vermogens aan te spreken. Dit gaat gepaard met dezelfde intensiteit als waarmee hij voordien seks nastreefde. Dit thema handelt als het ware vooral over de "mannelijke biologie" waarin actie domineert over reflectie. Ongelukken blijven niet uit. De film eindigt met prachtige cinematografie, herkent Loic zichzelf in een ander of vindt hij zichzelf terug?

Vind het een prestatie dat het lukt om gelijk al in het begin de hoofdpersoon die erg egocentrisch en oppervlakkig is toch zo neer te zetten dat je sympathie voor hem op kunt brengen. Vond het laatste, dromerige deel, wel een groot contrast hebben met het eerste en ergens is het ook een beetje stichtelijk. Seksbeest dat zich 'bekeert' tot 'normalere' verhoudingen met mensen. Aardige film, maar jammer dat de 'moraal' (hoewel het niet een sterk moralistische film is) zo doorsnee is. Zou wel eens aardig zijn om cruisen niet per se te koppelen aan oppervlakkigheid en het niet in staat zijn tot diepgaande relaties met anderen.