Once (2006)

Wat een film ! De muziek, de sfeer, de acteerprestaties; gewoon het totale plaatje. De hele film roept een positieve vibe op. Once is in ieder geval meer dan alleen film. De muziek (beetje Damien Rice-achtig) speelt uiteraard een gigantisch belangrijke rol.

Ach, een echte recensie schrijven bij de film is hartstikke lastig. Wat steekwoorden dekken de lading ook; weliswaar makkelijker maar zeer zeker ook duidelijker.
Eenvoudig, charmant, gevoelig, mooi, sfeervol --> een geweldige ervaring.

4,5* en een plaatsje in mn top 10!

Allereerst moet je natuurlijk van de muziek houden. Hou je van deze muziek, dan hou je ook van de film. intrigerende film, met goed acteer -en zangwerk. Glen Hansard is misschien niet zo charismatisch, maar hij is toch wel een persoonlijkheid. Ben ooit naar een concert van the Frames geweest en daar heeft hij veel interactie met het publiek, waardoor het naast de mooie muziek ook nog eens gezellig en intiem is.

4*

Soms heb je iemand nodig die je weer even laat voelen wat belangrijk voor je is, die je leven een richting uit duwt zodat je weer doet wat wat je wilde doen. Dat is waar deze film om gaat. In het begin was ik bang dat het een verhaal zou worden over twee mensen die een leegte voelen in het leven en vervolgens elkaar vinden en dan nog lang en gelukkig leven. Het verhaal was sober, maar niet zo simpel als dat. Ik vond het erg mooi weergegeven hoe twee mensen die eigenlijk wel weten hoe ze gelukkig kunnen worden, maar nog niet hebben besloten daadwerkelijk hun hart te volgen, elkaar bij toeval tegen komen en elkaar de weg wijzen. Dat Glen Hansard een goede muzikant is, heeft hij mij al verschillende malen bewezen door zijn concerten als frontman van The Frames. Dan staat hij op het podium met een grote band om hem heen, maar hier laat hij zien niet veel middelen nodig te hebben om de gevoelige snaar precies goed te raken. Van Markéta Irglová had ik voor deze film nog niet eerder gehoord, maar na het zien van deze film ben ik erg nieuwsgierig geraakt naar het album The Swell Season van Glen Hansard en Markéta Irglová, waarop zij (hopelijk) nog dunnetjes overdoen van wat ze hier hebben laten zien. Behalve de mooie muziek, is de film mooi klein gehouden en hebben deze muzikanten laten zien ook prima te kunnen acteren. Voor mij nu 4 sterren voor deze oprechte film omdat het verhaal soms net iets te mager en de structuur ietwat rommelig was.

Muziek is schitterend.

Het is tegenwoordig moeilijk om een degelijke romantische film te vinden die niet - vaak op het belachelijke af - mierzoet is. Once is een van de mooiste films die ik in heel, heel lange tijd gezien heb, juist omdat alles gewoon klopt. Geen Hollywood-bullshit waarin een topcast elkaar anderhalf uur aflebbert, Once is puur en oprecht. Het gaat om twee straatmuzikanten met een gebroken romantisch verleden (hij is een straatmuzikant die over zijn verloren liefde probeert te raken en zij is een Tsjechisch pianovirtuoos, getrouwd met een man die nog in Tsjechië woont). De hele film is gewoon ècht wonderbaarlijk mooi, het komt allemaal heel oprecht en daardoor des te mooier over, op een manier waar maar weinig films in slagen. Het plot is zeer dun, de 2 ontmoeten elkaar, worden vrienden en nemen een demo op, maar het is door de manier waarop de twee personages met mekaar omgaan wat van Once zo'n bloedmooie film maakt (wat op zich sterk is voor een film van slechts 1 uur en 20 minuten). Verder ook geen zwakke musical-praktijken hier, de bakker en slager zullen niet hand in hand voorbij komen dansen, dit is een film over muziek, waarin muziek centraal staat. De nummers kloppen zowel qua inhoud, timing als omgevingsbeïnvloeding en de wonderschone ballads maken de hele romance alleen nog maar veel sterker. Verder is de productie vrij low-budget, maar dat kan niemand wat schelen, het wordt er alleen nog maar net dat tikkeltje oprechter door. Een prachtige, maar dan ook echt prachtige film zoals er veel te weinig gemaakt worden. Geniale prent!

Wat 'n film, steeds aangenaam om lekker een traantje weg te pinken. Leuke film

I don't know you, but I want you
All the more for that

And words fall through me
And always fool me
And I can't react


Een kunstenaar. Een straatverkoopster. Beide een passie voor muziek. Beide een verloren liefde.

De straatverkoopster met een Slavisch accent zeult met een stofzuiger door een drukke winkelstraat en vraagt aan de singer-song-writer of hij 'm kan repareren. "Hij is verneukt. Het zuigt geen rotzooi meer op." Na een korte woordenwisseling geeft de muzikant toe, en samen eindigen ze na een lunch in een muziekwinkel, waar de uitwisseling van hun passie voor muziek begint.

Een film die natuurlijk aanvoelt. Dat het licht geromantiseerd is, verraadt dat je niet naar een documentaire zit te kijken, maar verder doet het heel authentiek aan, door subliem acteerwerk, de huiselijke locaties en het hand-held camerawerk.

De muziek op zich is al prachtig, maar de wijze waarop het gebracht wordt maakt het nog veel mooier. De passie spat er van af. Ook de kracht van de herhaling heeft Carney goed begrepen. Het verhaal (dat echt een verhaal is met muziek, en geen musical met een verhaaltje) is erg feelgood, maar geen standaard liefdesgeschiedenis - zonder verder te spoileren.

Als je 85 minuten over hebt, gewoon even kijken. Het grijpt je at once.

Heel mooi geschreven Observator.
Ik ben het helemaal met je eens, prachtig!

De muziek is gewoon fantastisch zoveel emoties.

Vanaf de start word je getrakteerd op een toffe scène die meteen de toon zet, uiteraard ga ik dat hier niet verklappen want dan is het verrassingseffect weg, of wat had je gedacht ?

Vooreerst mag je geen hekel hebben aan het Singer-Songwriter muziekgenre want dan kan je deze film best negeren, hij zit er namelijk afgeladen vol mee.
Je neemt ook best eerst een pilletje in tegen zee- of wagenziekte want de handycam waarmee alles is opgenomen schokt en wiebelt de hele film door. Je wordt dat snel gewoon maar als je'r gevoelig aan bent ben je bij deze gewaarschuwd

Ik vond het een mooie film met prachtige songs die me pas écht wist mee te slepen vanaf het moment dat ze in de muziekstudio gaan opnemen, vanaf dan vond ik hem héél goed.

Volgende uitspraak van "The Guy", toen ze samen op het trapje voor haar appartement zaten, vond ik treffend. Hij zegt daar: "Ik had een romantisch trekje toen ik jonger was". Daar kon ik mij wel in vinden, zulke gevoelens verdwijnen inderdaad na een bepaalde tijd om misschien nooit meer terug te komen...? Dat gemis wordt dan ingevuld door cynisme...

7,5/10
Een mooie, kleinschalige muzikale film die naar't einde toe écht goed wordt.
Als de muziek die tijdens de Trailer speelt je niets zegt, dan is dit geen film voor jou

Filmsite : http://www.foxsearchlight.c...

woeh, i love de muziek in deze film! Heb hem jammer genoeg niet vanaf het begin gezien, dus ik zal geen stem geven.

Niet al te diepgaande, mooie muziekfilm. Muziek klinkt goed in het gehoor en pakt je gelijk bij de strot. Terechte Oscar.

Dikke 4*

"Once" is meer dan alleen een film. De muziek speelt uiteraard een gigantisch belangrijke rol. Het verhaal is eenvoudig maar mooi. Een pareltje in z'n soort ! Ben meteen de soundtrack gaan kopen. Prachtig !

Als je je muziek kenbaar wilt maken, maak dan een CD, geen motion picture. Het draait echt om de muziek, het verhaal is TOTAAL overbodig. Daarnaast wekken de personages ontzettend veel irritatie op. Wat een vervelend nieuwsschierig wijf en de beste man lijkt tijdens het zingen erg last te hebben van constipatie; "oh wat drukt mijn gezicht toch veel emotie uit"... Erg zonde van de tijd

Ik begrijp dat veel mensen vinden dat het te veel om het muziek draait, maar ik zie het juist andersom.

De film bekrachtigd het muziek juist. De reden waarom ik deze film ging kijken, was omdat deze natuurlijk een oscar had gewonnen voor beste nummer. Nadat ik het nummer beluisterd had op Youtube, besloot ik de gehele film maar te gaan kijken, omdat ik namelijk op deze wijze veel musicals (wat het niet echt is vind ik) te zien heb gekregen (Rent, Moulin Rouge, etc.)

Het mooie is dat deze film STEUN krijgt van de nummers. Zo heeft elke film een uitschieter: Shawshank Redemption heeft natuurlijk de sublieme Morgan 'Red' Freeman, The Godfather heeft geniale one-liners en films als James Bond heeft zijn snufjes. Elke film heeft zijn eigen kracht en van deze film is dat natuurlijk het muziek.

Zoals U2 dat al heeft bewezen: Ierse zangers zijn goed! Ongelovelijke nummers wordt er te horen gebracht, met als hoogte punt natuurlijk de oscarwinnende "Falling Slowly".

Het verhaal is natuurlijk erg dun, maar voor mij dik genoeg om zeer intressant te worden. Dit is voor mij een echte bijna perfecte vorm van een echte liefdesverhaal, die je niet wordt voorgeschoteld.

De band tussen de twee hoofdpersonen liggen zo dicht bij het verliefdheid aan, dat je gewoon een liefdescliché verwacht.

Gelukkig voelt de film realistisch aan, wat natuurlijk erg mooi is. Vaak worden deze films te amerikaans gemaakt, waardoor alle romantische cliché waarheid worden.

Verder is er nauwelijks iets negatiefs over de film te vertellen!

Ik ben helemaal verkocht . Wauw!

Simpel kort filmpje, waarbij vooral de muziek het grootste werk doet.
Maakt mij allemaal niet uit wat de anderen erover zeggen, ik heb genoten van de eerste tot de laatste frame .
Trouwens de eerste non-Aziatische film die met 5 sterren gaat lopen (Slumdog is semi-Indisch ). Misschien dat het later nog naar 4.5* veranderd wordt, maar ik ben alvast helemaal overtuigd, en dat was toch al een tijdje geleden.
Ook maar ineens besteld.

Kudos voor Observator z'n review btw . Thanks

Prachtige, gevoelige, realistische, dramatische, romantische, muzikale, goeddoordachte Ierse film!

Heb m net bekeken en vind het een zeer aangename film..leuk begin ook van de film!
Muziek was echt super!

Lekker kaarsjes aansteken, een goed glas bier en genieten maar !
Heerlijk !

er zijn een paar vereisden wil je deze film mooi vinden
het belangrijkste:je moet van muziekfilms houden.
uiteraard ook van dit genre.
beetje drama vleugje romantiek
ach en dan is ie wel te pruimen,ik was nieuwsgierig geworden van de zeer hoge waarderingen op moviemeter.

Dit is een van die films waarvan het einde veel te vroeg lijkt te komen.
Voor mij had hij nog wat langer mogen duren.
Maar van de andere kant was het ook wel goed zoals het is.
Geen standaard romantisch verhaal, en zeer aangenaam verteerbaar.

Het acteerwerk is verfrissend naturel.

Mooie muziek, gedreven zang, met kippenvel momenten.
Sommige liedjes hadden misschien wat korter gemogen want ze verliezen wat aan kracht door het rekken.
Maar dat is maar een detail.

Erg grappig vond ik de scène met de stofzuiger die als een hondje meegenomen werd.

De mooiste momenten zijn voor mij die in de opnamestudio, en die waarin de vader de opnames voor 't eerst hoort.
Heel ontroerend.

Ik had het wel moeilijk met de onrustige camera.
Dat is niet echt prettig voor iemand met evenwichtsstoornis, zoals ondergetekende.

Maar verder is het al een hele tijd geleden dat ik van een film in dit genre zo geNoot

(Met dank aan een gulle vriend)

De 2e film die me aangeraden is door Observator.

Heeft wel een hele tijd geduurd voor ik 'm aanschafte, ik hoopte dat de dvd gewoon in de reguliere media-zaken te krijgen zou zijn, dus zocht ik zo nu en dan bij de letter O, ook in de uitverkoop rij (3 voor 25 euro enzo), maar vond Once nooit en te nimmer. Zo nu en dan kijk ik gewoon een beetje rond, of een dvd te krijgen is, en tjakka, binnen een dag of 2 gewoon de dvd via bol.com besteld, in de bus gekregen (vandaag om 0.45 kreeg ik een mail dat 'ie verzonden was, en gister, 9 november besteld. ) En meteen gekeken, want ik weet nog wel van Across the Universe dat ik dat een geweldige film vond.

Wat een hartstikke mooie lied-teksten. Ik ben niet echt goed in instrumenten herkennen, weet niets af van noten, kan geeneens noten lezen, maar teksten, die komen aan bij mij, ja. Noem een willekeurig nummer van ABBA, en ik kan zo de hele tekst voor je op tafel leggen. En ik word zo vaak ontroerd door wat ik aan teksten hoor. Niet alleen van ABBA, ook van bijvoorbeeld een Leann Rimes, een Celine Dion, een groep als My Morning Jacket (If all Else Fails heeft een vrij speciale betekenis voor mij persoonlijk, en die kan ik ook echt nooit te vaak horen, hoe vaak ik 'm al gehoord heb, ondertussen).

Muziek is best belangrijk. Ik droom erbij weg, kan van bepaalde muziek heerlijk genieten, meezingen, en teksten slepen me mee. Al ben ik dan geen echte instrument kenner, hoor ik niet wat een synthesizer is, of wat piano of keyboard is. Sommige mensen horen dat namelijk wel... Ik dus niet.

Heb al best eens geschreven, ergens bij film ? of in een topic in het forum, dat ik piano spel geweldig mooi vind. Mijn vader kan ook vrij goed piano spelen, en ik zie hem dat ook wel graag doen. Hij speelt ook op zondag in de kerk op de piano, soms, afwisselend met andere mensen, en hoewel hij zelf zegt dat hij soms weleens een noot mist, heb ik dat, toen ik dus nog in de kerk kwam, terwijl hij speelde, nooit gemerkt (maar dat komt ook vanwege mijn talent om dat niet op te merken, ghehe).

Hartstikke mooi, zo ontzettend geweldig om dit alles te aanschouwen. Van het begin tot het einde toe boeiend, schitterende zang, mooie teksten, geweldig spel van de hoofdrolspelers. En Ivonka vond ik om op te eten, een geweldig, superlief, schattig klein meisje. Op slag verliefd. Zeker weten mijn soort film dit. Dus Observator, weer bedankt !!

Ha! Ik lees het nu pas. Mooi dat-ie zo goed bevallen is!
Ik zal eens op zoek gaan naar een volgende tip

Ben benieuwd .

Bijzonder mooie verrassing, deze Once. Een film met twee leuke, aandoenlijke (vooral de vrouw) hoofdpersonages, die naarmate de film vordert een érg mooie chemie opbouwen. Waar ik eerst bang was dat de muziek me niet zoveel zou kunnen boeien, bewees de film het tegendeel.

Want er zitten best een paar mooie nummers tussen - vooral die 1e wanneer ze beide in die zaak bij de piano zitten. De film zorgt zélfs nog regelmatig voor een (klein) kippenvelmoment, kijkt heerlijk weg en regisseur Carney haalt het onderste uit de kan met een minimaal budget. Het liefdesverhaal in de film werkt uitstekend en wordt met de minuut - vooral naar het einde toe best wel meeslepend.

Echt een film die zonder te veel moeite, in een klein tijdsbestek en met weinig geld gemaakt is (/ lijkt te zijn). Gelukkig heeft de regisseur zijn hart op de juiste plaats gehad tijdens het schrijven en maken van de film, want Once raakt regelmatig de gevoelige snaar. Heb best genoten; dikke voldoende.

Prachtige film over vriendschap/relaties en muziek. De muziek was werkelijkwaar schitterend. HarmJanStegenga noemt het moment in de zaak waar ze voor het eerst samen spelen/zingen, dat was een geweldig mooi nummer en erg goed gezongen van de beide hoofdrolspelers, een absoluut kippenvel moment. Verder waren eigenlijk alle nummers van een erg hoog niveau.

Absoluut genoten van Once! 4*

Hij heeft ook niet voor niets de oscar voor beste muziek gekregen in 2008!

Klik