När Mörkret Faller (2006)

Echt een schitterende uitstekende Zweedse drieluik. Zeker een topfilm. Ijzersterk, keihard, oneerlijk en daarna ineens weer goudeerlijk. Het mooie aan deze film is dat de lafhaards met hun daden weg lijken te komen maar uiteindelijk oogst wel degene wat hun gezaaid hebben. En dan niet op de macho-manier maar heel assertief en toch keihard. De drie verhalen komen dan ook eigenlijk wel een beetje op hetzelfte neer en worden dan niet op volgorde verteld maar switchen van de ene naar de andere. Dat verhaal over die Koerden vond ik wel het beste en ook een van de ergste. Dit is toch gewoon weer een van de dieptepunten en de normen en waarden binnen zo'n gelovig gezien kunnen alle grenzen overschreiden. Het is ook maar net hoe obsessief je je bezig houd met de koran. Normaal zou je denken dat een meid in de problemen komt als ze voor het huwelijk seks heeft. Nee, dit keer is het gewoon een waanbeeld van der vader. Alleen omdat haar telefoontje afgaat denkt paps al gelijk dat haar dochter "een hoer" is. Zulke mensen kan ik echt zo verachten, want het gaat nog veel verder. De hele familie word ervan op de hoogde gesteld en de dochter word met de dood bedreigt door der eigen familie. Ook der zus uiteindelijk omdat die voor der opkomt, waardoor ze op de vlucht moeten slaan. Je bent als kijker dan gewoon stom verbaast. Dit is toch gewoon onmenselijk eigenlijk. De snelwegscene slaat echt alles. Monsters zijn het! En dan ook vooral die lokkertjes van die moeder die dan heel onschuldig lijken en vriendelijk om zo toch nog de moordplan te voltooien. Maar achter de wolken schijnt de zon waneer Layla hulp krijgt van een politie inspectrice, waarbij we steeds dichter bij verdere feiten van de familie komen.

En dan nog zo'n laf verhaal: Namelijk over Carina. Een nogal sub assertieve journalist die de klappen krijgt van der echtgenoot en continu weer der echtgenoot een nieuwe kans geeft en er verder over zwijgt. Waneer het uitkomt word niet de echtgenoot maar zij derop afgerekend. Dan word ze beschuldigt van smaad en komt er een schandaal voort. Ook gewoon walgelijk natuurlijk maar ook juist mooi om te zien hoe een film het oneerlijkste van het oneerlijkste schetst maar dat ondertussen het slachtoffer wel wraak neemt op een nette manier. Hier word der echtgenoot dus door haar publiekelijk op tv gezet met wat ze haar allemaal heeft aangedaan. Echt prachtig.

Die nachtclub-gedeelte vond ik ook erg knap. Hier gaat het echt meer de misdaadgedeelte op. Prachtige rollen ook van die portieren waarbij het draait om Peter die al door een akefietje met een paar bezoekers flink in de problemen komt. De discotheek word beschoten en de gangsters zitten hem nog steeds op de hielen en gaan een spelletje met hem spelen. Waardoor ook Peter in een vicieuze circel terecht komt. Waar het in deze film ook vaak om draait. Mondje dicht of anders word het je dood. Ook Leo vond ik erg goed en stal eigenlijk wel een beetje de rol. Vanwege zijn charme omdat hij ondanks hij er groot en sterk uitziet, totaal nergens stoer overkomt. Het einde dat hij op de vuist gaat met een van de gangsters is ook slechts iets wat hij toelaat en niet zelf uitlokt. Erg mooie scene was dat overgens. De happy end was niet zo misplaatst vond ik, zoals vele hier denken.

Maar verder is dit gewoon een prachtige Zweedse film die wat voorbeelden uit het hedendaagse leven voorschoteld. En ja, het leven is niet eerlijk.

5,0*

Uitermate boeiende film met drie verschillende verhaallijnen, die met elkaar gemeen hebben dat de slachtoffers van zinloos geweld uiteindelijk de moed vinden om tegen de stroom in tot het einde toe terug te vechten.

Het meest aansprekende vond ik het verhaal over de familie-eer, die in tegenstelling van wat hier elders beweerd wordt nu eens niet ontleend wordt aan de Koran, maar aan een verwerpelijke volkswijsheid: “Als je het leven schenkt aan een hoer, dan ben je zelf ook een hoer”.

Ook het verhaal over huiselijk geweld hakt er nogal in. Ondanks het feit dat de dader een gevierd collega is en het slachtoffer daarom bij het naar buiten brengen van haar verhaal alleen maar stuit op veel weerstand en ongeloof, zet de vrouw vastberaden door, enkel gesteund door haar naaste omgeving.

Het derde verhaal over de nasleep van een incident met portiers van een nachtclubrestaurant sprak mij het minste aan. Dat lijkt toch min of meer op een standaard misdaadverhaal.

Drie varianten op één helaas actueel thema –op indringende wijze vormgegeven– maken dit tot een intense kijkervaring.

When Darkness Falls is een film met een uitermate sterk verhaal, geregisseerd door Anders Nilsson. Als gevolg van de relatief lange speelduur is het een film die niet direct uitnodigt om hem te gaan zien. Toch kan ik het meer dan aanraden want de 130 minuten vliegen om. Elk van de drie verhalen is zeer boeiend en verveelt niet. De afwisseling van de verhalen was fijn, mede doordat elk verhaal boeiend is. De opbouw en de weg naar de climax is eveneens sterk. Ook het acteerwerk van eigenlijk elk personage is goed verzorgd en voelt goed aan. When Darkness Falls is een relatief onbekende film die ik een ieder kan aanraden. Ik beoordeel het met 4 ruime sterren.