Sakuran (2006)

Weet niet goed wat ik met deze film aan moet, omdat mij niet duidelijk is wat deze film precies wil bereiken. Voelt allemaal wat misplaatst aan binnen deze klassieke japanse context. Moderne muziek, een bij momenten semi-komische rol van Anna Tsuchiya, hoewel ook prima geacteerd. Kan het niet helemaal serieus nemen. Voelt allemaal een beetje aan als Hilary Duff in een The New World.

Toch ook een aantal mooie plaatjes: de cherry trees, de boob-shots, de goudvissen (metafoor voor luxe hoertjes). Maar niet echt geslaagd, hoe leuk ik Anna Tsuchiya ook vind.

Prima film!

Deze manga-verfilming toont ons het leven van een meisje die al zeer jong aan een bordeel wordt verkocht. Hier zoekt zij liefde, het woord dat in die wereld eigenlijk taboe is.

Het is meteen duidelijk dat het om een manga-verfilming gaat. Een klassieke setting, met een muziekkeus die op zijn minst opvallend genoemd moet worden. Het doet allemaal een beetje denken aan Sofia Coppola's Marie Antoinette.
De beelden zijn prachtig van de kersenbloesem en met name de kleding van de courtisanes springt in het oog. Het verhaal is overigens wel heel erg simpel.

Ligt hier zowaar in de winkels? Welke gestoorde gek ...

Mooie film. Vooral dat.

Kleuren spatten langs alle kanten van het scherm, maar het is vooral het rood dat de rode (tja) draad vormt. Prachtig kleurspel die de leefwereld van de geishas er een pak aangenamer op maakt.

Verder een leuk filmpje. Verhaal is wel bekend, zelfs al zijn er maar weinig geisha films te vinden. Acteerwerk is goed, hoewel Tsuchiya toch vooral haar rol in Kamikaze Girls herhaalt, het past zeker perfect in deze film.

Niet echt een historisch drama, daarvoor is het véél te kleurrijk en zou de modern klinkende muziek ook ongepast zijn. 't Is dan ook een manga adaptatie, maar ééntje die veel beter is dan het gros.

4.0* en een uitgebreide review.

Op visueel vlak is Sakuran een prachtige film. Mocht de film er niet zo fraai uitgezien hebben, zou deze film op ramkoers opm een 0,5* kunnen afstevenen. De vele kleurenpracht is mooi in de film verwerkt, dat het allemaal wat toneelmatigs heeft doet daar verder niets aan af. De kersenbloesems, de bloemenvelden en de kleur rood worden beeldend op camera vastgelegd. De soms vlotte editing was ook een grappige vondst, die helaas niet werd doorgevoerd gedurende de hele film en zo een vroege dood stierf, geheel in lijn met de rest van de film.

De muziek is flink aanwezig, maar nogal afwisselend van karakter. Soms gaf de muziek je het idee alsof je na een reclameblok weer binnen kwam vallen bij een televisieshow of even gauw wat meepikte van een korte commercial over een aanstaand rockfestival.

Zo bevat de film ook een continuïteitsslordigheid. Kiyoha `s naam is als ze oiran wordt plotsklaps verdwenen en als kijker moet je maar net weten dat ze een nieuwe naam heeft gekregen als oiran. Zeker in een film waar de dames nogal eens op elkaar leken, was het lastig om ze soms uit elkaar te houden.

Het verhaal is nogal nietszeggend en de rivaliteit tussen de dames als het op mannen aankomt doet denken aan de film Raise the Red Lantern. Toen Kiyoha in het begin binnenkwam hoopte ik dat zij daadwerkelijk voor een frisse wind in het bordeel kon zorgen, maar na het liefdesverdriet en de steeds nadrukkelijk voelbaardere wijsheid: de vissen horen in een vissenkom thuis en de meisjes van het Tamagikuya bordeel hebben buiten het bordeel ook niets te zoeken, raakte de film nogal in het slop en bleef de film veel te lang aanslepen met nogal nietsbetekende perikelen.

De opmerking van een medewerker tegen Kiyoha, dat hij hoopte dat ze buiten de poorten van het bordeel een gelukkig leven zou leiden voelde nogal misplaatst aan, omdat deze opmerking een gevoel van weemoed teweeg bracht bij Kiyoha. Terwijl zij in het begin van de film nog zo had gezworen om te blijven verlangen naar vrijheid en het nu niet veel leek te schelen of ze was gebleven.

Een verbluffend mooie film ( op visueel vlak dan ). 2,5*

Visueel pareltje, maar met te veel gezeur en gejammer. Tsuchiya's zeurderige stem, wisselvallige muziek, wisselvallige boeiendheid van het verhaal. Er hadden ook zo 20 minuten van af gekund.

Redelijke 3*, maar hoef hem zeker niet nog eens te zien.