Tuya De Hun Shi (2006)

Na de gouden leeuw vorig jaar is ook de gouden beer van dit jaar voor China. Klinkt als een potentiele filmhuishit trouwens. A-film of Cinemien zal 'm vast wel kopen.

A film it is, hij komt 15 november in de bioscoop.

Een film die gegeven onderwerpkeuze en executie wat doet denken aan Vierde Generatie (met name Chen Kaige). Degelijk drama over de strijd tussen liefde en verstandshuwelijk.Opvallend vlot verteld, goed geacteerd.

Tuya's Marriage inhoud doet je denken aan een Hollywoodproductie maar qua visuele vorm aan een filmhuisfilm. De film won een gouden beer in Berlijn dat zegt meestal wel wat over de film. Hoewel ik hier het gevoel had dat de prijs een beetje misplaats was. Plus was de film met nog geen vijfentachtig minuten ook aan de lange kant.

Als Tuya ziekt wordt verklaard door de plaatselijke doktor besluit ze te scheiden van haar gehandicapte echtgenoot. Ze zoekt naar een geschikte echtgenote maar dat blijkt niet zo makkelijk als het lijkt. Een oud klasgenoot dient aan plus de buurman, wie oh wie zou ze uiteindelijk kiezen. De rijke stinkerd c.q. klasgenoot die de gehandicapte echtgenoot in een verpleeghuis wil duwen of de kansarme sympathieke buurman?!

De film is opgenomen op de grens van Mongolië en China. Omdat China aan het industrialiseren is wou de regisseur nog een keer daar filmen. Zodat de beelden op film zouden staan en gedeeld kunnen worden met iedereen in de wereld. Qua beelden zag het er ook magistraal uit het leek soms wel of Quanan Wang meer een ode voor het ongerepte natuur gemaakt had dan een liefdesdrama. Het verhaal kibbelt dan ook rustig door zonder dat er iets gebeurt. We krijgen beiden partijen te zien maar het interesseerde me geen moment. Het enige wat ik wou zien waren die prachtige beelden van het landschap. Dus een prachtige visuele film die rust uitstraalt maar helaas dat het verhaal op de achtergrond werd geprojecteerd en geen moment fascineerde.

P.S. dit was mijn achtste of negende projectie dit keer liep de coördinator mee. Tijdens het voordraaien verliep alles goed. Geluid klopte, scherpte beeld, dus naar de trailer en een stukje film deed ik de film handmatig terug draaien om hem vervolgens opnieuw in te leggen. Wat gebeurde er tijdens het terugdraaien? De film knapte me, dus de strook beelden knapte uit één. Het zweet brak me uit, ik wist niet wat ik moest doen. Terwijl de coördinator beneden stond deed ik de twee beeldje aan elkaar plakken. Maar omdat ik behoorlijk aan zweette was plus ik wou het snel fiksen plakte ik de geluidspoor aan de verkeerde kant. Zodoende kun je de film alleen afspelen als je hem een slag draaide. De coördinator kwam terug zag de slag en vroeg wat er aan de hand was. Ik vertelde hoe en wat en hij zei maar dan kan niet. Dus ik weer terug naar de twee beeldjes die ik geplakt had, vervolgens goed geplakt alleen met een dubbele slag erin. Weer het tape eraf gehaald en derde keer was scheepsrecht en plakte ik het goed. Omdat de film om 20:00 begon kon ik niet verder handmatig terugdraaien tot na de trailer. Gelukkig wisten de bezoekers van niets maar ik ben blij dat ik het nu meegemaakt hebt want dat gun je niemand. Wat was dit weer een wijze les! Trouwens dit was één van de slechtste copies die ik tot nu toe gezien heb, vandaar dat hij me ook knapte, in het filmhuis. Zou je niet verwachten van filmhuizen om zo met een copie om te gaan.

Mongoolse films zijn nog altijd in opmars. Het zijn talrijke, bijzondere met als nadeel dat het tot nu toe vooral ''een dag uit het leven'' films zijn. Wat niet weg neemt dat er wat juweeltjes tussen zitten. Khadak was de eerste Mongoolse film met een avontuurlijk, fantasievol karakter. Tuya de Hun Shi is de eerste met een duidelijk, lees Westers, verhaal. Daar bovenop ook nog eens een ongekend feministisch hoofdkarakter om je als kijker mee te identificeren. Zeer aardig.

Met name films als deze inspireren en motiveren mij ertoe de wereld in te gaan en te proberen wat zij mij al hebben laten zien. Filmen in zulke ongerepte natuur is op alle mogelijke manieren ontzettend moeilijk, en vraagt het uiterste van een regisseur.

Monglië (Nu vaak nog gedeeld met Chinese acteurs en locaties) lijkt in een constante opmars in de filmwereld. Februari 2009 start ik zelf een project in West-Mongolië - de planning staat. Hopen dat het klimaat wat zachter is als dit jaar. Wang liet mij in ieder geval zien wat mogelijk is en niet.

Wang slaagt in dit verhaal, want hij doet het perfect in zijn (eerste?) film. Een verhaal dat op zich vrij Westers klinkt. Al is dat (zoals persoon boven mij) wel vrij simpel gezegd. Ook in China en Mongolië ontstaan zulke situaties. Om nog duidelijker te zijn; Situaties als deze komen vaker daar voor dan dat wij die hier waarschijnlijk tegen zullen komen. Bittere waarheid. Al vind ik overigens dat het in dit stukje film vrij subtiel wordt behandeld, nergens overdreven dramatisch.

Zelfs met een vleugje frisheid en bescheidenheid. Wat ook hier weer typisch is voor dit volk.

Ik kan niet anders dan dit te respecteren, ik wacht op meer.

4/5

Verhoeven: Leuk 'in de projectiekamer' verhaaltje trouwens. Grappig om daar eens wat over te horen... al was dat hier voor jou niet helemaal het geval, ha ha!

Wat een verassing deze film ! Het is echt een leuke filmhuisfilm. Ik had nog nooit een mongoolse film gezien dus ik vond het even spannend of ik hem wel goed vond maar ik heb er echt van genoten. Heel leuk om een kijkje te nemen in het mongoolse leven.

Hoe men met elkaar omgaat is natuurlijk ook heel anders dan wat we gewend zijn en dat was heel fascinerend om naar te kijken. Zoals de manier waarop Tuya naar een andere echtgenoot op zoek is en hoe ze achter haar eerste man blijft staan ook al moet ze van hem scheiden om in feite te kunnen overleven. Toen ik de beschrijving van deze film las, vond ik het maar een vreemd verhaal maar nu ik ernaar gekeken heb en meer over de levenswijze van deze mensen heb gezien, vind ik het opeens niet zo'n vreemd verhaal.

Ik vind het ook wel interessant dat ze de gevoelens van Tuya voor haar nieuwe man een beetje in het midden laten. Natuurlijk voelt ze zich tot hem aangetrokken want dat was wel duidelijk in de film. Maar je ziet (en dan vooral in de allerlaatste shot) dat ze toch echt heel erg veel van haar eerste man houdt.

Ja, ik heb heel de tijd geboeid zitten kijken. Echt leuk !

Ik moet bij het zien van deze film enigszins denken aan films van Ghobadi, die ook de toeschouwer een blik gunt op een hedendaagse cultuur waar armoede troef is en waar het moeilijk is om te overleven.

De hoofdrolspeelster zet een sterke rol neer, en haar karakter draagt dan ook de film. Een ontzettend sterke, maar ook zorgzame vrouw, waar het moeilijk is geen bewondering voor te hebben. Het verhaal dat we voorgeschoteld krijgen is simpel, maar wel erg mooi. Ik kon goed leven met het einde dat laat zien dat zelfs als alles uitkomt zoals je het hebt gepland, het leven nog steeds geen sprookje is.

De beelden zijn niet slecht, maar ook niet bepaald mooi, al moet gezegd worden dat de omgeving waar het verhaal in plaatsvindt behoorlijk dor is. Toch had men meer kunnen doen met bijvoorbeeld camerastandpunten, want het was nu vooral functioneel. De spaarzame muziek klinkt erg authentiek, wat ik altijd heerlijk vind. De momenten waarop de muziek te horen was, waren ook wel de meest sfeervolle momenten, waarbij de beelden ook soms wat mooier leken te worden.

3,5*.

Film met een eenvoudig verhaal, soms lijkt hij meer op een documentaire dan op een speelfilm. Sterke vrouw, waar je inderdaad veel bewondering voor moet hebben. Sterk geacteerd.

Heel veel sfeer.

Mooie kleine film.

Mensen als jij en ik in deze Chinese film. Soms kunnen die Chinese films nog weleens vreemd over komen.

3,5

Meer dan aangenaam verrast.

Soms heb ik het echt wel gezien met al die wereldcinema.

Maar deze film kon mijn hele gezin aangenaam beroeren.

Het was zeker geen feelgood prent .

Maar doordat het eenvoudige en toch ingewikkelde leven van een Mongoolse vrouw zo mooi in beeld gebracht werd.

Beleefde je de film meer als deelnemer dan als kijker.

De kracht in deze film is dat hij nergens het gevoel geeft dat hier geacteerd word.

Daardoor kan ik ook Djumbo begrijpen.

Maar is dit net niet de grote kracht van dit verhaal.

Hoe vaak zijn we niet kritisch als iets niet meer geloofwaardig word verteld.

Dit verhaal overstijgd dit alles, gewoon even anderhalf uur meegezogen worden in het verre Mongolië

En al was ik in eerste instantie teleurgesteld in het abrupte einde, na enkel minuten nadenken realiseerde ik me dat dit een triviaal leven was. Zonder enige vorm van toegift naar de kijker

Zoals voor elkeen, word hier uiteindelijk ook een beslissing genomen.

Ik wil nog even aandacht vragen om de vaak grappige knipoog en het mooie gezang al had ik graag de troughtzang gehoord.

Onverwacht een boeiende film. Realistisch en sober, in een rauwe omgeving gefilmd. Dit is een portret van een gezin op het platteland, zeg maar de uitgestrekte toendra's en taiga's van Mongolië.

Vele mooie plaatjes zijn te zien.

Een interessant kijkje in een andere cultuur, op sommige punten vergelijkbaar met een leven alhier, maar dan zonder veel of met totaal andere sociale vangnetten. Geen schapen kunnen hoeden betekent geen inkomen. Een wereld met uithuwelijken en zorg dragen voor elkaar op een cultureel bepaalde wijze.

Ik vind het een mooi verhaal, waarin waarden en emotie de ruimte krijgen.

Niet te vergeten: prachtige traditionele muziek en zang!

Een schijnbaar klein verhaal, maar wel een goed weergegeven menselijk drama; waarbij bovendien een blik wordt gegund in Mongoolse cultuur en natuur. Met als thema de kunst om te overleven in moeilijke menselijke en barre economische omstandigheden. Wat opvalt is dat de hoofdpersoon Tuya veel vrijheid van handelen heeft, niet beperkt lijkt te worden door strikte tradities. In haar keuzes hoopt zij niet teleurgesteld te worden door het gedrag (en de gedachten) van de mensen om haar heen. Dat gaat niet altijd goed. Het einde van de film sluit daar ook bij aan.

Indringende film die een heel merkwaardig personage ten tonele voert. Een ode aan bezorgdheid, zelfopoffering, kordaatheid en liefde.

Film laat een sombere indruk over de levensomstandigheden in Mongolië en slaat dus een zeer realistische toon aan die stevig onderlijnd wordt door de heel concrete dialogen, wars van de kleinste vorm van fantasie.

Een interessante maatschappelijke schets, een heel merkwaardig hoofdpersonage (ontwapenende vertolking trouwens) en toch een eerder karige score.