La Antena (2007)

Won twee Clarin Entertainment Awards in 2007 en kreeg nog 8 Silver Condor Nominaties. Een stille surrealistische experimentele prent in zwart-wit die reminiscenties oproept aan de eerste Russische films en het Duits impressionisme.
Trailer:
Trailer de La antena (2007) - alpacine.com

Je bedoelt vast het expressionisme uit de Weimar-periode. Er is een sterke allusie naar Metropolis. De film zit vol cinematografische en (typo)grafische spitsvondigheden. Een waar lust voor het oog (en oor).

Een stomme film anno 2007, dat kan eigenlijk alleen maar falen.

De omgeving vond ik er dan nog wel best leuk uitzien. Deed me denken aan Delicatessen, al is het daar allemaal veel grauwer. Voor de rest heb ik me eigenlijk vooral zitten verbijten om dit uit de hand gelopen afstudeerproject. Dit had best wat kunnen zijn voor een korte film, een kwartiertje dit experiment doen en verder links laten liggen. Maar anderhalf uur lang is echt veeeeeeel te lang. De stijl had ik in ieder geval al vrij snel gezien.

Het verhaal is eigenlijk gewoon wel heel erg kut, allemaal maar onzinnig vaag en totaal niet pakkend. Laatste half uur waren echt een marteling, lang uitgesponnen bullshit met vliegende letters. Ook de muziek werd na verloop van tijd steeds irritanter om te horen, en vond ik vooral erg fantasieloos. Vond nou ook niet echt dat de muziek vaak goed bij de scenes paste.

Nee ik vond er echt helemaal niks aan. Erg gewaagd, dat zeker, maar tegelijk net zo flauw. 1.5*

Schitterende stomme film met als hoogtepunt de mooiste soundtrack die ik me heugen kan. Tel daarbij de prachtige cinematografie en het vermakelijke verhaal met tal van originele ideeën erachter en ik ben verkocht.

4,5*

Een stomme film anno nu, werkt dat nog? Zo te zien kan en werkt het zeker alleen ben ik nooit echt een fan geweest van de stomme film. Dat komt vooral door de tekstkaarten en de schreeuwende muziek die te hard onder de film staat. Maar dit is anders. Een surrealistisch verhaal waar ik van alles en nog wat inzag. Denk aan Metropolis van Fritz Lang, of de Scarface uit 1933, of te denken van Spirited Away. De film zit vol met verwijzingen naar andere films, studio's maar ook naar de bioscoop, de dvd en betaald film kijken op de buis. Visueel is er dus ontzettend veel in te vinden.

Heerlijke visueel spektakel met een aantal schitterende vondsten en fantastische soundtrack. Aanrader!

Mooie film, van de week heb ik ook call of the Cthulu gekeken. Ook een zwijgende moderne film aanrader voor liefhebbers van het concept:
Call of Cthulhu, The (2005)

Deze film was in mijn ogen wat tijdlozer. Ondanks het een zwijgende film is, doet de film helemaal niet oud aan. Ik heb al redelijk wat vergelijkingen voorbij zien komen. Ik zou het zelf houden op een combi van Metropolis (de stad, het acteerwerk, er zitten meerdere letterlijke copieen in van metropolis shots) en de films Jeunet & Caro (de humor, het acteerwerk, de typetjes en de kleding).

het is een typisch sprookje: een reis, een wijze les, duidelijke goed en slecht. Dat past denk ik ook het beste bij de main attraction van de film: de visuals:

De film zit vol visuele vondsten, voornamelijk oplossingen om intertitles te integreren in het beeld (Murnau zou er trots op zijn!). Daarnaast bevat de film veel double exposure of blue screens ofzoiets: iig meerdere beeldlagen die op elkaar geplakt zijn. Deze verschillende lagen hebben soms verschillende perspectieven en groottes: Lars von Trier heeft dit ook gebruikt in zijn geniale Zentropa. Ook hier werkt het erg goed. Daarnaast bevat de film veel symboliek en veel verwijzingen. Metropolis gezien hebben is eigenlijk wel een pré, hakenkruizen, jezus figuren en jodensterren spreken denk ik wel voor zich.

Erg leuk om te zien hoe Sapir origineel is zonder dat hij de film aan wilde ideeen ten onder laat gaan.

*zucht* Wat een prachtige film! Zo dromerig qua stijl. Ik had hem toen op NED3 gezien ooit diep in de nacht en ik ben blij dat ik via bol.com de dvd heb weten te bemachtigen!

Heerlijke film inderdaad om diep in de nacht te bekijken, alle lichten uit waarbij je zelf in een soort zwart/wit wereld leeft. De soundtrack is weergaloos en dat in combinatie met de adembenemende beelden maakte het wederom een genot om de film terug te zien!

mijn god wat een prachtige trailer