The Ring (2002)

Dat deze film alweer 10 jaar oud is zeg. Was toentertijd een ware hype kan ik mij herinneren, en als ik me niet vergis een van de belangrijkste redenen waardoor er zo'n J-horror golf over de Benelux en de rest van de wereld ging.

Heb nooit de moeite genomen om hem een kans gegeven. A) omdat ik pas een paar jaar actiever afwissel met horrorfilmpjes en B) omdat ik eigenlijk het origineel in beginsel prefereer. Dat ik deze nu wel gezien heb is vooral behoefte aan zo min mogelijk moeite hoeven te doen voor een film.

Kort gezegd vind ik deze film aardig ruk. En dan vooral omdat ik echt niks zie in de clou. "She just wants to be heard". Ahja en de enige manier om gehoord te worden is volop mensen vermoorden. En dan ook nog het liefst zo onduidelijk mogelijk dmw een vage tape die je eigenlijk alleen kan begrijpen door een speurtochtje waar allerlei hints je enkel toevallig kunnen opvallen. Een film hoeft van mij alles behalve realistisch te zijn, maar als een film niet eens zijn eigen regels consequent kan hanteren haak ik vrij snel af. Helemaal als dat het enige is waar de film op mikt.

Want dat is het vooral, een puzzeltje oplossen, met wat horrorelementjes. Verbazingwekkend vond ik het hoe weinig sprake er was van angst, er wordt zelfs geen moeite gedaan. De ene na de toevallige vinding wordt gedaan, zonder dat je ook maar een moment aan de indruk te kijken naar een overdreven bedracht scriptgebeuren.

Het helpt dan ook alles behalve dat er maar voor de verandering weer eens een halfbakken semi-romance inzit, en het brave karakter van wat voor horror moet doorgaan, de film alles behalve boeiend maakt. Daarnaast hekelde ik echt de infantiele beeldtaal in deze film. Voorbeeldje; Watts komt er achter dat 3 tieners om 10pm doodgaan, wat betreft de 4e gaat ze nog even bellen. En jawel, aan haar gezichtsuitdrukking te zien kan het niks anders zijn dan eveneens 10pm. Maar dat laat dan blijkbaar nog te veel open voor het publiek ofzo, want Watts schrijft het ook nog even op in haar kladblokje (anders vergeet ze het misschien nog ofzo?). En als dat dan nog het enige was, maar dit soort dingen zaten er keer op keer in..

Redelijk slecht maw, ben dan nog het meest beneuwd of er van het alleraardigste basisconcept iets over is in het origineel. Enkele scenes zoals met die vlieg op het scherm waren zeker de moeite waard. Des te pijnlijker dat je vervolgens tot de laatste 10 minuten moet wachten voordat daar weer iets mee gedaan wordt. Verder was de tape zelf de moeite waard, maar meer op een creepy manier, maar angstaanjagend wil het niet worden, niet eens iets wat daar in de buurt komt.

1.5*

slechte film

Mooie onderbouwde recentie

Het kan komen doordat ik genoeg films in hetzelfde genre gezien heb, maar The Ring was toch minder eng dan ik verwacht had. En dat is vreemd, want die ene avond, zo'n drie, vier jaar geleden, dat ik alleen thuis was en vijf minuutjes naar deze film had gekeken, behoren tot de engste van mijn leven. Het grootste minpunt is, zoals eigenlijk altijd wel met hedendaagse horror, dat alles op het eind maar weer moet worden uitgelegd. Wanneer snappen filmmakers nou eens dat met het mysterie tevens de spanning verdwijnt? Want spannend was de film wel, vooral in de eerste helft. De videoband ziet er ook zeer creepy uit: niets dan lof wat dat betreft. Maar eng is 'ie niet (meer?); daarvoor is hij al te vaak gekopieerd.

You're gonna die.....Huh?....My uncle smoked a pack a day for ten years, went on the patch, never looked back.

Dit blijft nog steeds een prima thriller van Gore Verbinski....

Het verhaal wordt op een prima manier gebracht en mede door de videoband krijgt de film ook een lekker sfeertje mee....natuurlijk zorgt ook de gehele setting daarvoor.

Het acteerwerk is goed, Naomi Watts speelt haar rol overtuigend en David Dorfman als haar zoon Aiden is natuurlijk ook prima (zijn gelaats uitdrukkingen in deze film zijn dik in orde)...

Ik vond de film toen deze net uit was al niet geweldig, maar een herziening jaren later deed de film nog minder goed.

Vooral op het gebied van engheid valt het allemaal reuze mee. Verder dan een paar redelijke schrikmomenten komt de film in feite niet. Naomi Watts heb ik hoog zitten als actrice en doet hier ook wel haar best. De muziek in de film is best aardig en samen met de niet eens zo onaardige cinematografie van de film, zijn dat veruit de meest positieve elementen.

Het verhaaltje zelf is niet zo bijzonder en soms nogal vergezocht. Er zitten gedurende de film een hoop onlogische zaken in en vooral dat nam bij mij toch wel een hoop van de spanning weg. Ook de karakters zelf reageren soms behoorlijk onrealistisch op bepaalde gebeurtenissen. Dat soort zaken zijn toch wel cruciaal, als een film iets serieus wil brengen.

Kortom een aardig geschoten film, met een redelijk zwak verhaal en dat resulteert dan uiteindelijk in een gemiddelde score.

2,5*