Joshua (2007)

Joshua, creepy kind! De complete film blijft het vermoeden hangen dat ie iets heel ergs gaat uithalen....

Niet zo goed...:
In het begin moet er een reden worden gecreëerd waarom Joshua een freak wordt... Weinig aandacht, maar dan over the top, ouders die hem 1 keer per dag aankijken... en een video over hem dat zijn moeder alleen maar flipt en 0% liefde.... te veel van het goeie/slechte dus... ongeloofwaardig...
Toch 2* omdat er iets geprobeerd wordt, of datgene hiermee bereikt wordt... ander verhaal...

eigenlijk gebeurd er niet heel veel in deze film. Wat ze wel goed hebben gedaan is, een ontzettend klein ettertje voor Joshua laten spelen.Maar dat alleen maakt nog geen goede film.
Ralf81 zegt, De complete film blijft het vermoeden hangen dat ie iets heel ergs gaat uithalen....
Nou medunkt alsof het niet erg is wat die etter allemaal uit vreet.

vind dit een slechte film.

Eén van de beste in zijn soort zo staat het op mijn filmhoesje. Laten we zeggen dat er altijd veel potentieel zit in deze "bad seed" films, maar dat er vaak dingen je niet aanstaan zodat de film dan toch weer matig uitdraaid. Soms ligt dat aan het kind, soms aan gebrek aan sfeer en soms gaat het verhaal nergens naartoe.

Aan die eerste twee punten zal het zeker niet liggen bij deze film. Het kind is creepy en de cast acteert voortreffelijk. De sfeer doorheen de hele film maakt je ongemakkelijk en bereidt je voor op het ergste. Alleen jammer dat de onheil zelf wat uitblijft. Een massaslachting had ik mij heus niet aan verwacht, maar ik hoopte toch dat de film nieuw eeuwig in deze psychologische tricks bleef hangen. Hierdoor wordt de film op een gegeven moment erg saai en langdradig. Ook de terugkerende pianostukjes maken op een bepaald moment afbreuk.

Ik vind het jammer dat zulke films niet meteen kunnen losbarsten en dat er altijd zo een lange introductie nodig is. Als er dan tenminste gebruikt gemaakt wordt van een introductie zoals hier dan verwacht ik wel dat er één en ander wordt uitgeklaard en dit is bij deze film ook niet het geval. Zo zit ik nog steeds bij enkele vragen: is het een duivelskind, is het een resultaat van incest tussen de broer en de zus (er wordt hier doorheen de film sterk naar gewezen) of heeft het gewoon aandachtstekort en anticipeert het hierop?

Uiteindelijk blijf je als kijker met een vaag gevoel achter. Ik kan ook niet zeggen of ik hem slecht of toch nog licht positief vind. Het gaf me wel een ongemakkelijk gevoel, maar ergens is er niet gebruik gemaakt van het potentieel wat de film in zich had.

Bij vlagen is het een leuke film maar je blijft steeds met een ontevreden gevoel zitten. Het jongetje vind ik helemaal niet zielig. Hij krijgt nog genoeg aandacht vind ik, ze spelen spelletjes met hem, gaan naar zijn voorstelling toe. En je ziet dat hij regelmatig een knuffel krijgt en dat zijn ouders ook met hem praten. Tuurlijk was het niet altijd even makkelijk, de ouders zitten met een huilbaby. Dus alles moet even verdeeld worden maar ze krijgen hulp van de oma en die is ook heel lief voor het kind. IRL zie je en hoor je het zo vaak. Nee het kind is gewoon gestoord, dat betreft speelt het jongetje wel goed. Maar het verhaal is gewoon niet goed. Had veel beter gekund.

Een moderne variant van The Omen.. maar goed geacteerd door dit ventje en ook best creepy. Je zit voortdurend met een onheilspellend gevoel te kijken.

Dit is echt een beetje tijdsverspilling. Erg oninteressant, telkens denk je: nu gebeurt er wat, en dan gebeurt er weer niks. Dat is het probleem: er gebeurt niks. Niks. Saai. Langdradig. Stom. Vervelend etterig kind. En dit terwijl ik slechte horror best kan waarderen. Maar dit was gewoon geen horror. Zelfs geen thriller.

Kijkt redelijk weg. Het komt allemaal heel goed over maar echt bijzonder wordt het nergens. Helemaal geen slechte film maar hij voegt niets toe.

Ik heb een vraag voor deze film : WAAR IS DE HORROR? Niettemin vind ik het echt heel goed acteerwerk van Sam Rockwell en van Joshua zelf (Jacob Kogan) Best wel goede film

Mee eens.

Vond dit toch wel te gek. Was Joshua vooral gaan kijken wegens de medewerking van Benoit Debie (cinematograaf). Mede daardoor ben ik de film eigenlijk vooral ingegaan als een psychologisch drama (net als ik Vinyan nooit heb bekeken als horror, zeg maar). Joshua had daarom in mijn belevingswereld allicht wel een soort hoofdrol, maar ik had het idee de focus net zo goed op de moeder te kunnen leggen. Die staat al direct op de rand van een zenuwinzinking en haar teloorgang is bijna schrijnend. Vader tracht zijn New Yorkse attitude stand te houden maar ook hij zal op de knieën moeten. Dit alles wordt drukkend verteld, waar nauwelijks iets expliciet zichtbaar is, maar waarbij ik telkens geknepen toekeek. Vond het daardoor een vrij zware zit en ook veel beter dan verwacht. Was hier echt van onder de indruk.

spannende film waarbij je je de hele tijd afvraagt wat er nou eigenlijk aan de hand is. kind gek of moeder gek? of allebei. Het einde is wat jammer. Een paar enge stukjes maar vooral spannend. op het einde voelt het verhaal toch niet helemaal af.

Slap aftreksel van "The Omen" en ook nog eens matig. De film is totaal niet spannend en als er eens iets gebeurt valt er niets te zien. De acteerprestaties van de hoofdrolspelers in kwestie vond ik ook niet bepaald overtuigend. Een film om snel te vergeten.

Slecht, waardeloos actweerwerk van dat kind en dodelijk saai.

Geen slecht verhaal, maar ondermaats geacteerd en bovendien niet erg spannend, niet echt de naam 'thriller' waardig.
Er zijn in dit genre filmen die stukken beter zijn, zelfs met een gelijkaardig verhaal, 'The Omen' en 'Orphan', bijvoorbeeld.
Had wat meer van deze film verwacht....

Door de hoge waardering van Danuz nieuwsgierig geworden.

Gemengde gevoelens. Hier zit een wereldfilm in verborgen maar hij komt er niet uit. Ik kreeg bijna het gevoel dat het wereldscript er misschien ooit was, maar dat de studio een paar rewrites eiste om het geheel af te buigen naar een evil-kid-thriller. Maar met The Omen heeft het nog steeds niet heel veel te maken. De film komt eigenlijk veel dichter bij iets als Birth, alleen is het allemaal net wat te inconsequent.

Dat dit geen doordeweekse B-thriller is ook te zien. Deze film stijgt daar in bijna alles flink bovenuit en is, hoewel niet meteen super onderscheidend veel beter gemaakt. Scenes als de dood van de grootmoeder zijn eigenlijk alleen maar jammer.

Veel interessanter dan de film lijkt in de bakken van je DVD-handelaar, maar onbevredigend omdat niet alles eruit komt wat er in had gezeten.

3.0*

Zwakke film, ik stoorde me ook al snel aan dat constante gejengel op die piano, hoe irritant kan een muziekinstrument zijn? Ik vraag me ook af wat er duivels is aan dit kind. Het jongetje is emotieloos en geen moment eng. Gewoon een klein vervelend en rotverwend mannetje dat jaloers is op zijn pasgeboren zusje dat nu even wat aandacht nodig heeft. Verder is het ook nogal ongeloofwaardig allemaal, waarom zou hij filmen hoe hij zijn zusje laat huilen? Dan vraag je toch om problemen. Met dit bewijsmateriaal had de vader makkelijk verder kunnen gaan.
Sam Rockwell is nog positief, hij doet zijn best om nog iets van de film te maken, maar de rest van de cast stelt niet veel voor. Vera Farmiga haar personage is ronduit irritant en de jongen is zoals eerder gezegd geen moment eng en dus slecht gecast.

Had meer van de film verwacht. Er was ten eerste niks duivels aan het kind, hij kreeg gewoon geen tot weinig aandacht. Het pianomuziek de hele film verstoorde al het kijken, heb de film zowat zonder geluid gekeken en dat is niet mijn ding.

Redelijk wat saaie scènes in deze film : het voortdurende piano-gekletter , de dialogen, de uitdrukkingen van Joshua, er gebeurt eigenlijk te weinig in de film om van enige spanning te kunnen spreken...
Het jongetje is aardig in zijn rol, maar ik heb toch al heel wat betere rollen gezien waar je als kijker het gevoel van een duivels kindje krijgt. Bv. Orphan en Case 39
4/10

Het verhaal gaat niet diep genoeg, en er zitten te weinig spannende momenten in.

Het wordt eigenlijk nooit echt spannend. Film staat te kennen als horror, maar is meer een drama.