L'Ennemi Intime (2007)

Redelijk goeie film over Algerijnse onafhankelijkheidsstrijd vanuit Frans perspectief, een beetje voorspelbaar maar zeker interessant. Ook redelijk actueel, een islamitisch land dat zich wil ontdoen van haar bezetter, en het al dan niet toelaten van marteling tijdens verhoor wordt ook aangekaart, maar toch vooral een film die laat zien hoe een idealist verandert in een nihilist. En de film laat het Franse publiek zien dat ze 45 jaar geleden een oorlog uitvochten, één die veel minder aandacht krijgt dan andere recente oorlogen.

Dat gezegd hebbend, het wordt ook tijd dat er eens een film over de politionele acties in Indonesië komt.

Prima sfeervol oorlogsdrama. Dikke pluim voor het acteerwerk!

3.5*

Een wat onbekende film doordat er geen grote namen in meespelen, maar dit hoeft ook helemaal niet want het is een prachtige film ten tijde van de oorlog in Algerije over 2 mannen die respect voor elkaar krijgen in de gruwelijkste omstandigheden.
Sommige oorlogsbeelden zijn zeer aangrijpend en staan in mijn netvlies gebrand.
Deze film verdient gewoon meer aandacht.

Erg harde realistische film....voor mij onbekende acteurs die het meer dan voortreffelijke deden en het camerawerk was ook erg goed...
indrukwekkend

Alsof Indonesië erop vooruit gegaan is nadat ze onafhankelijk werden??

De film 'Oeroeg' geeft een beetje een beeld van hoe de Indonesische bevolking aankeek tegen de Hollanders. el erg geromantiseerd maar voor de goede observator toch verhelderend...

Prachtige oorlogs film, zeer realistisch gemaakt.. en zeker niet vervelend om te kijken...

Een beetje een tegenvaller. De beelden van Algerije waren prachtig en er zaten een paar uitstekende actiescene's is.
De personages werden echter nauwelijks uitgediept, waardoor ik me maar matig in hen kon inleven. In dit genre vind ik 'The 9th company' en 'El Alamein' stukken sterker.

en The Battle of Algiers blijft nog altijd de beste film over deze oorlog.

Frans Vietnam..


Hoewel Algerije 3 jaar eerder begon, maar toch.

De totale moedeloosheid van de Fransen die langzamerhand doorkrijgen dat ze geen schijn van kans maken tegen de berg-guerilla komt in deze film aardig uit de verf. Sommige emoties hadden echter ietwat meer aangedikt mogen worden. De 'omslag' van Magimel's karakter was ook te plotseling.

Verder een knap portret hoor; die portie anti-oorlogspropaganda gaf me ook een tevreden gevoel, kut Fransen

De Gaulle draait zich om in z'n graf, en ik geef 'n

3,5*/5, zij het nipt

Mooie beelden, verder niet veel bijzonder, 15/20 soldaten worden voor de leeuwen gegooid, zinloos hun missie: 2,5

De voor mij onbekende oorlog in Algerije, leerzaam was het in ieder geval.

Wel had ik het idee dat de film 30 jaar geleden opgenomen was, of dat veroorzaakt wordt door de Franse taal, of omdat ik het gevoel had dat John Wayne elke moment in een Jeep voorbij kon stuiven, geen idee.

De film is nergens verassend, alles gaat zoals verwacht, en de waanzin van oolog wordt keurig belicht.

Bij 'Charlie Bravo' had ik 25-30 jaar geleden meer gevoel, maar dat is zo belachelijk lang geleden, geen lekkere parameter.

Tja, ruim voldoende dan maar?

Mooie film over hoe de Fransen de "veiligheid" moesten waarborgen in Algerije. Dikke neus, oorlog dus. Prima acteerwerk.

Schitterend gefilmd en realistisch ogend oorlogsdrama.
Probleem is wel dat het voornamelijk gaat over de missies en daarmee is de film net niet onderscheidend genoeg tussen al die andere vergelijkbare oorlogsfilms.
Met name verrassend door vanuit Frans perspectief de oorlog in Algerije te zien.

De Franse hebben tussen 1946 en 1954 oorlog gevoerd in Vietnam, dus feitelijk begon Frans Vietnam 8 jaar eerder en liep het naadloos over in de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog van 1954 tot 1962.
Interessante film over een weggemoffelde en onbekende maar daardoor zeker niet minder bloederige strijd van onze Franse bondgenoten. Die naast de verre strijd op 17 oktober 1961 een vreedzame demonstratie in Parijs met grof geweld uiteensloeg resulterend in 200 doden. Ja, die jongens konden er wat van...
Het is al eerder genoemd maar ik zie in Nederland de komende jaren nog niet een scherpe bijtende film verschijnen over onze eigen historische schandvlek mbt de politionele acties in Indonesië. Nee, het zal voorlopig nog wel blijven bij heldhaftige verzetsfilms over WO2.

L'Ennemi Intime deed me, vooral de eerste helft, in opzet wel wat denken aan Platoon. Waarbij een idealistisch groentje zijn praktijkschok krijgt in rauwe werkelijkheid van de Algerijnse onafhankelijkheidsstrijd. Tweede helft krijgt de film een wat meer hallucinante waanzinnigheid waarin de echo's van Apocalypse Now lijken door te klinken.
Vooral het tweede gedeelte is de film audiovisueel boeiender en verhaaltechnisch wat minder voorspelbaar.
Neemt niet weg dat het acteerwerk de hele film door erg overtuigend is en dat geld zowel voor de hoofdrolspelers, de idealistische jonge luitenant Terrien en de door de wol geverfde sergeant Dougnac, als de bijrollen. Vooral die commandant Vesoul is een ouwe ijzervreter die vriend en vijand angst inboezemt.
De film is ook vrij realistisch in zijn actie, de vuurgevechten vinden vooral plaats op grote afstand van elkaar en de partijen zijn dan dus ook totaal anoniem voor elkaar. Denk dat de intieme vijand ten eerste vooral slaat op de innerlijke strijd. De onvermijdelijke strijd tegen moreel verval. Ten tweede kan in een guerrilla oorlog iedereen de vijand zijn, de Franse vochten in Algerije meer dan eens tegen hun eigen soldaten. Immers, zoals in deze film ook een aantal keer wordt aangehaald, vochten veel strijders van het FLN eerder zij aan zij met de Franse tegen de Duitsers in WO2. L' Ennemi Intime is weliswaar verteld vanuit Frans perspectief maar kiest uiteindelijk geen partij.
Mooi ook dat er in de film uitsluitend gebruik wordt gemaakt van authentiek militair materieel, ik houd altijd wel van een dergelijk oog voor detail.

Interessante film over een vergeten strijd maar weet toch net niet die mokerslag uit te delen die je eigenlijk zou willen. Daarvoor mist de film een bepaalde eigenzinnigheid en is het verloop toch net wat te voorspelbaar.
3.5*

Gisteren deze dvd gekocht (voor nog geen 2 euro) zonder te weten over welk oorlog het nou gaat. Op de hoes hebben ze het over een vergeten oorlog, dus het eerste wat ik dacht was Korea. Aangezien ik daar inderdaad vrij weinig films over gezien heb dacht dat dat wel interessant zou kunnen zijn... Maar het blijkt dus Algerije te zijn lees ik hier, ook interessant, ken ik helemaal niets van.
Vanavond maar eens kijken.

Frankrijk heeft hun eigen Vietnam gehad, de (bekende) Vietnam oorlog is begonnen met Frankrijk...

Een van de vele films die er de laatste paar jaar uit Frankrijk komen over de nare werkelijkheid van hoe Algerije onafhankelijk werd. Deze belicht vooral de militaire kant, en hoe een idealistische nieuwe luitenant al zijn normen en waarden kwijtraakt. En dat is geen fraai verhaal.

Wie is de ennemi intime - daarmee wordt denk ik voor een deel bedoeld dat het onderscheid tussen vriend en vijand weg is. Maar meer dan dat, de echte ennemi intime, dat zijn wij allemaal zelf, een van de lessen die de film vertelt is dat we niet moeten denken dat wij niet in dezelfde val als de luitenant zouden lopen.

Toch weet de film niet echt te raken - er mist iets, waardoor de luitenant niet echt los komt van het doek - de sympathie die je voor hem zou moeten krijgen blijft teveel abstract. De kapitein en de sergeant zijn ook niet genoeg rotzak.

Wat dat betreft is Mon Colonel (2006) echt een betere film - en zeker een aanrader als je meer films over dit stuk historie zoekt.

Indrukwekkende oorlogs film die het niet met hebben van de aktie, maar van de voornamelijk inwendige strijd van de soldaten en de onderlinge verhoudingen binnen het regiment. Hierdoor word deze film erg sterk en indrukwekkend.
Zoals blurp194 ook zegt blijft de luitenant inderdaad wel wat te abstract voor het overgrote deel van de film, maar ondanks dat werkte het toch wel voor mij, maar toegegeven het had inderdaad sterker gekund.
De sergeant vond ik juist wel goed en toch zeker wel realistisch, hij tilde dan ook de film naar een sterk niveau, samen met de veteraan van Monte Casini.

Voor nu een dikke 4*, wellicht bij herkijken nog omhoog.

In principe niets nieuws, maar de formule blijft werken. Weinig mensen weten uberhaupt waar Algerije ligt, laat staan dat er eind jaren '50 oorlog was. Een guerillaoorlog die weinig van die van Vietnam afwijkt en nog minder met die in Afghanistan. Intimate Enemies handelt over zo'n smerige oorlog, terwijl het thuisfront denkt dat ze de bevolking beschermen en het land opbouwen. In dit geval volgen we een compagnie waarin de jonge, beschaafde officier botst met de harde veteraan. natuurlijk worden ze samen op missie gestuurd. Wat volgt is een realistische en soms harde oorlogsfilm. Niet besteedt aan het grote publiek, omdat er relatief weinig actie in zit, maar wie indrukwekkende beelden wil zien, zit hier goed.

Realistisch oorlogsdrama met een prachtige en sfeervolle regie.

Vet oorlogsdrama met acteerprestaties die een behoorlijk eind boven het gemiddelde uitsteken.

Een hard en realistisch oorlogsverhaal over een groep Franse soldaten in Algerije. Een goede cast en authentieke setting. De moeite van het kijken zeker waard.

Indrukwekkende film en mooi gemaakt en ook met de juiste sfeer.
Spannend en kei hard tegelijk.
Goed geacteerd.

3,5 ster