Lantana (2001)

Ah, komaan, 'oversentimenteel' gaat onmogelijk samen met 'Lantana' en 'hopeloos' is het foute aanhangsel voor 'traag'.

Maar goed, 'k vond het bericht een beetje frusterend om te lezen, no offence.

Ik vond het helemaal niet bijzonder. Verhaal vond ik wat moeizaam en traag verlopen. Vond het ook niet ontroerend of op een andere wijze emoties oproepen.

Al deze personages komen in de loop van de film met elkaar in contact, soms toevallig, soms door een samenloop van omstandigheden. De zaken nemen een dramatische wending doordat één van de patiënten van de psychiater (Barbara Hershey, long time no see) een homo is die een relatie heeft met een getrouwde man, en de psychiater vermoedt (net als de gemanipuleerde kijker) dat dat wel eens hààr man zou kunnen zijn. Op een dag raakt de vrouw hierdoor zo overstuur, dat ze de straat oploopt, ergens in de wildernis een auto-ongeval krijgt en in het midden van de nacht meerijdt met Nik die daar toevallig net langskomt. De vrouw komt nooit meer thuis en Nik wordt van moord verdacht, omdat Jane Nik een schoen heeft zien weggooien. De waarheid blijkt echter uiteindelijk helemaal anders te zijn: de man van de psychiater is helemaal géén homo (toen zijn vrouw hem in het midden van de nacht belde, heeft hij wel de telefoon niet opgenomen, maar alleen haar stem beluistert via het antwoordapparaat) en Nik heeft de psychiater wél een lift gegeven, maar de vrouw – die al overstuur was – panikeerde op een bepaald moment, liep de bushes in en stortte in een ravijn. Dood. Nik heeft de zaak niet aangegeven, omdat hij bang was verdacht te worden van moord.

Leons huwelijk heeft ondertussen op springen gestaan, maar na het beluisteren van een tape van de psychiater waarop zijn vrouw praat over hun relatie, keert hij terug naar huis en zijn echtgenote lijkt hem te vergeven. Jane, die Nik aangegeven heeft, heeft tijdens de moeilijke momenten haar ex te hulp geroepen, maar op het einde zien we hem teleurgesteld weer vertrekken. We zien ook hoe homo Patrick in de regen staat te kijken naar een restaurantje waar zijn vriend weer bij zijn familie zit en in een ander restaurantje wordt Leons politiepartner eindelijk aangesproken door die leuke kerel. Paula heeft ondertussen haar Nik op geen enkel ogenblik in de steek gelaten.

Een lantana is volgens een tekstje op de dvd-doos een soort onkruid met stekelige ondergroei waaraan echter geurige, kleurrijke bloemen bloeien. Het geeft op symbolische wijze de thematiek van de film aan: liefdesrelaties zijn vaak stekelige affaires met nochtans regelmatig mooie momenten, als je wat geluk hebt tenminste. Net als Jindabyne is Lantana dan ook in de eerste plaats een relatiedrama waarin schuld en vergiffenis een belangrijke rol spelen. En er zijn nog wel meer overeenkomsten: een lijk vormt telkens de trigger van de plot, er wordt prima geacteerd door zowat alle acteurs, structuur en montage zijn heel verzorgd, er zijn spannende én ontroerende momenten, de muziek en de klankband zijn bijkomende troeven. En toch, net als bij Jindabyne overigens, ontbreekt ook nu weer net dat ietsje dat van een bijzonder degelijke film een onverbiddelijk meesterwerk maakt. Desondanks: een sympathieke en getalenteerde regisseur, deze Lawrence, eentje om in het oog te blijven houden.

3,5*

Sfeervol, boeiend en meeslepend! In het begin dacht ik in een soap te zijn beland, maar niks bleek minder waar... Sterke opbouw en idendito acteerwerk.

8.5/10

Fantastische film met ditto acteerprestaties. Vooral Kerry Armstrong en Rachael Blake vond ik fantastisch en in Blake's geval was het zelfs pijnlijk om naar te kijken, maar eigenlijk was iedereen heel erg goed.
Knap van de schrijver om ten eerste een toneelstuk zo filmisch om te kunnen zetten, én om een zo uitgekauwd onderwerp als hoe mensen zich tot elkaar verhouden en met welke motivaties we (voornl. relatie-)keuzes maken etc., nieuw leven in te blazen.
De dvd bevat ook een soort 'making of' waarin vooral opvalt hoeveel vertrouwen de regisseur aan de acteurs geeft, en dat het licht dat zoveel regisseurs/cameramensen gebruiken tegenwoordig eigenlijk helemaal niet nodig is. Had ik mij niet gerealiseerd. Ik heb er bewondering voor dat de makers hier niet voor de makkelijkste weg kozen. De film is met liefde gemaakt, hoewel ik, dit zeggende, heel goed besef dat ook een film die ik niet zo goed gelukt vind met zoveel liefde gemaakt kan zijn.
Wat betreft de bovenstaande samenvatting van de film: is 'psychiatrice' werkelijk een bestaand woord?!? In mijn Groene Boekje (uitgave 2005) komt het niet voor. Gaan we dan voortaan ook 'doctrice' zeggen voor een vrouwelijke dokter en 'metselaresse' voor een vrouwelijke metselaar?
En om hoofdpersoon als 'gefrustreerd' te omschrijven alleen omdat hij in een fase van zijn leven zit waarin hij het even niet meer weet... ik weet niet of de 'psychiatrice' het daar eens mee zou zijn.