Ex Drummer (2007)

Rauw, ruw en smerig. Erg mooi camera werk en een strakke montage, ook gekenmerkt door een ruwe toon. Vanavond naar 22 Mei van Koen Mortier op het iffr. Hoop dat ik het dan beter kan verstaan.

Brusselmans

Ben momenteel het boek 'het spook van Toetegaai' aan het lezen van deze zeer bijzondere schrijver. En ik ben echt helemaal al gek van zijn schrijfstijl en nu is het bewezen dat zijn schrijfstijl ook verfilmd kan worden. Al zelfs heb je daar mensen voor nodig met een hoop lef.

Ex Drummer wordt ook de Vlaamse Trainspotting genoemd en dat is terrecht. Het is zelfs beter dan Trainspotting, dit is nog extremer.
Een hoop smerige toestanden, vreemde beelden, een hoop onozele personages en een dol dwaas verhaal.

Wat mij ook opviel was de muziek op bepaalde momenten, het is niet mijn stijl maar het wordt toch goed gemonteerd. Vooral dat einde met die vader van Jan die in het wilde weg begint te schieten.

Humor zit ook goed mee, alleen is het echt er over op momenten. Maar ik zijn geheel is het wel erg grappig. Die typische Brusselmans uitspraken: 'Niemand noemt mij een klootzak, klootzak' ; 'Er stonden daar opeens 4 gehandicapte losers voor men deur'
Hard maar leuk

En ten laatste: visueel is dit stukje Vlaamse cinema erg indrukwekkend!

Samen met Any way the wind blows toch wel de beste Vlaamse film. En krijgt dus terrecht een mooie:

4.5*

Heerlijke cinema.

Allereerst maakt Mortier graag gebruik van alle middelen die het medium te bieden heeft en dat is een verademing te noemen. Dat zijn complete uitbuiting van effecten en stijlmiddelen een anarchistisch en hyperkinetisch eindresultaat oplevert, zal de waarderingen in tweeën delen.

Gelukkig vind ik dit geweldig om te zien. Als ex-lezer van de boeken van Brusselmans, vind ik het absurdisme van zijn humor voelbaar doorheen de hele film . Mortier schraapt echter al het lichtvoetig sarcasme weg, en legt er een macabere laag overheen. Ik vermoed dat hij dat doet omdat daar meer film inzat. Brusselmans kan dan sardonisch grappen over het in elkaar slaan van mensen, in beeld valt de humor van zo'n grap snel weg, en blijft de grofheid over. Wat weer erg grappig is. Mortier loopt in ieder geval nergens op zijn tenen om 'trouw aan het boek te blijven'; hij is verdorie een filmmaker. Jammer dat hij tot een minderheid behoort.

De film zelf? Tjsa, daar is al zo veel over gezegd, grotendeels waar. Grappig, snel, enorm smerig en vies in ieder shot. Gedurfde cinema. Waarom blijft Nederland toch zo achter met vernieuwende cinema als er over de zuidergrens dit soort pareltjes gemaakt worden?

Hele dikke 4* en op naar 22 mei

België op z'n best! Niet een film die je zomaar aanzet, het is echt een bijzondere film en vraagt ook enige concentratie, tenminste: dat is de film waard. Ik was eigenlijk meer benieuwd naar 22 mei, maar door het een en ander ben ik toch deze als eerst gaan kijken en wauw: wat een film.
Er zijn een paar dingen die heel erg opvallen tijdens de film, ten eerste is het ontzettend creatief gefilmd, heel erg stijlvol en absurd, naast de aparte beelden blijft de film opvallend realistisch. Daarnaast is de film ook lekker niet politiek geschikt. Laten we het houden op dat de bandnaam niet letterlijk genomen moet worden, ook homoseksuelen, gehandicapten en het vrouwelijk geslacht blijft(ven) niet ongedeerd. Koen Mortier heeft geen blad voor zijn mond, je krijgt wat je te zien krijgt en dit moet je accepteren of ''op rotten''.
Af en toe wat te ruig naar mij toe, maar mede dankzij de wedstrijd scène, in het publiek maakt mij heel enthousiast over dit filmpje. Het is creatief, in je gezicht, hard, ruig, kwetsend maar ook ontzettend grappig. 4 hele dikke sterren, en een enorme aanrader voor het volk dat houdt van apart cinema.

hard maar goed 3.0

Probeer ook zeker een keertje Small Gods, wat mij betreft het hoogtepunt van de moderne Belgische film.

Bij Mediamarkt de prima A-Film uitgave opgepikt voor 8 euro, zit ook een hilarische 'making of' bij die zeker de moeite van het kijken waard is.

Dat we van de Belgische cinema geen ethisch reveil hoeven te verwachten was al langer bekend, maar dit gaat toch wel erg ver. Met name het laatste half uur is weerzinwekkend. Spijtig dat ik dit hem gezien. Mijn sterren gaan naar de vormgeving.

Niet overdrijven he Hij heeft inderdaad wat van trainspotting weg, maar beter dan trainspotting ?

Vuig. Ranzig. Cynisch. Smerig. Duister. Zwartgallig. Agressief. Anarchistisch. Absurdistisch. Onzin.
Typisch Brusselmans, en in eerste instantie niet geheel 'my cup of tea'.
Hoe hij de onderklasse bekijkt, waar hij in onderduikt, gebruikt en ook weer zo graag uitklimt.
Maar deze vorm van smerigheid heeft zijn heerlijke kanten. Anarchisme in filmformaat en verder niets. De duistere onderklassen van het Vlaamse land overdreven weergeven.

Roken. Zuipen. Poepen. Kotsen. Naaien. Hard. Rocken. Pijpen. Snuiven. Trio. Details. Kunst.
Heerlijk weergegeven. Van kleurgebruik tot camerawerk.
Van special effects en absurdistische shots (de intro op de fietsen tot aan de laatste woorden, na de dood).

Desondanks treedt de film op sommige momenten over een bepaalde 'zinnige' grens.
Maar het Vlaamse accent en de prachtig, smerige locaties inclusief acteurs, maken het goed.

7,5. 3,5 ster.

Heerlijke zwartgallige humoristische film!

Geweldige film, met vaart gefilmd, rucksichstslos, compromisloos en hier en daar zwaar over de top. Misschien nog wel beter dan het boek.
Bovendien zeker een van de grappigste Nederlandstalige films ooit gemaakt.

Fantastisch. De inleiding was meteen al bijzonder met die achteruitgespoelde scènes en die rondslingerende namen van de crew op het glas en de straatbordjes en dergelijke. Doordat er af en toe tegen de camera wordt gepraat lijkt het alsof alle gebeurtenissen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden en dat geeft het nog wat meer impact. Sowiezo ziet het er allemaal zeer realistisch uit, zitten er een aantal bizarre camerastandpunten in, worden vrijwel alle personages goed vertolkt en is de humor lekker scherp dankzij het geniale script. Ik vond wel een beetje twijfelachtig dat Dries zo kalm bleef terwijl hij toch uit een welvarender milieu kwam, ik zou niet zeggen dat hij als schrijver al zoveel bloed en en verderf had gezien. Maar goed, so be it, het brengt een hoop interessante scènes met zich mee. Leuk ook trouwens dat ze de aftiteling van boven naar beneden hebben aangezet. Originele, maffe en boeiende creatie.

Fenomenale film, hilarisch, keihard (zowel de portretten als de muziek). Zelden zo verbijsterd uit een film gekomen, en dan gewoon een film uit Belgie!

Een must!

Ik benijd onze zuiderburen. Ze hebben een beter gevoel voor humor, beter bier, een betere frietcultuur, winnen altijd met tien voor taal, mooiere steden, (nog) geen kabinet dat het land kapotbezuinigd en zoals hier maar weer blijkt veel betere cinema. Herman Brusselmans behoort al een tijdje tot mijn favoriete schrijvers. Onze rebelschrijver, Jan Cremer, heeft sinds de jaren zestig niets opzienbarends meer geschreven. Echte concurrentie is er op onbeschoft literair vlak eigenlijk. Het vertalen van Brusselmans naar het witte is een 24 karaats gouden greep.

De verhalen van Brusselmans lezen erg makkelijk weg doordat ze absurd, grof en abnormaal zijn. Koen Mortier pakt de zaken slim aan, door het boek niet klakkeloos maar te verfilmen. Hij voegt zaken toe die je niet in een boek kan verwerken. Let wel, ik heb het boek helaas nog niet gelezen, dus ik kan niets zeggen in hoeverre men er trouw aan blijft, maar wel genoeg ander werk om in ieder geval te constateren dat de stijl overeen komt. Mortier speelt daarnaast op fantastische wijze met het camerawerk. De beelden die achterstevoren worden gespeeld, zoals in het begin, maar ook de beelden van Koen die in zijn eigen huis steevast ondersteboven staan, zijn erg gaaf. Zo geldt het ook wel voor het perspectief soms. Ik vind het erg leuk gevonden.

Er valt natuurlijk wat te zeggen over de humor. Niet iedereen zal het waarderen, omdat deze soms ronduit rascistisch, vrouwonvriendelijk en/of antihomoseksualiteit is. Ondanks mijn verder keurige en vooral tolerante opvoeding, moet ik eerlijk bekennen een paar keer hardop gelachen te hebben. Het is juist dat abnormale gedrag wat de hoofdpersonen interessant maakt. Het is inderdaad een Vlaamse tegenhanger van Trainspotting over volwassen pubers in een uitzichtloos bestaan. Daar moet natuurlijk bij vermeld worden dat Ex Drummer duidelijk een klasse hoger ligt dan Trainspotting. Misschien wel omdat hier de ontknoping redelijk verrassend en ronduit gaaf is. Zeker wanneer alle slachtoffers nog even hun levensverhaal in enkele regels vertellen. Ex Drummer lijkt alles te bieden: van aggressief tot ontroerend.

Je vergeet nog dat ze ook betere muziek voorbrengen

Ach, smaken verschillen nu eenmaal. Voor mij is dit de meest antipathieke Vlaamse film die ik ooit zag. Een rockband die schreeuwlelijke muziek maakt. Afstotelijke personages, continu schelden en zeer vulgair taalgebruik en veel ranzige scenes. Voor mij hoeft dit soort cinema niet. Ik heb me stierlijk verveeld.
Sorry, 0,5