Meet Me in St. Louis (1944)

Ik wil wel een briefje schrijven met 'Kevin kan vandaag niet naar school komen, er komt een goede film op VTM.'

Misschien niet helemaal de tand des tijds doorstaan, maar toch zeker nog wel leuk. En het ziet er allemaal even mooi uit.

Op 22 november 1944 in premiere gegaan, de dag dat ik geboren werd! Deze musical van Vincente Minelli mag er wel wezen, hoewel erg zoetsappig. Typisch een gezinsfilm, maar het kijkt wel lekker weg.
Even nog iets over Judy Garland: heb nooit begrepen waarom zij zo'n enorme ster is geworden. Haar uitstraling en zang vind ik maar matig, maar dat is mijn mening.
Een 3.0

Klein foutje:

USA 28 November 1944 (New York City, New York)
USA January 1945
Sweden 26 December 1945
Finland 16 August 1946
France 30 May 1947
Austria 1948
Austria 18 November 1949 (re-release)
West Germany 21 December 1980
UK 30 November 2001 (re-release)

Hier staan de data.

Speedy23, misschien heb je wel gelijk, maar in de documentaire op de DVD Singin'in the rain: Musicals great musicals, the Arthur Freed unit at MGM, werd toch duidelijk gesproken van 22 november 1944 !

11/22/1944 Meet Me In St. Louis premieres in St. Louis, MO - the running time of the film is 113 minutes .

Van Internet gehaald. Premiere was op 22-11-1944 !!!

Lekkere film om weg te kijken. Ik was vandaag (Weer) ziek dus is wel leuk om dan in bed naar zo'n film te kijken. Toch moest ik wel erg mijn best doen het laatste half uurtje nog af te kijken. Hij werd te langdradig.

*3

superleuke film, echt een jeugdsentiment voor me...

'clang clang goes the trolly '

Vermoeide Mr Smith: "Kan dat kattengejammer ophouden!"

Ontzettend leuke film. De moderne kijker met platte breedbeeldscherm en in z'n kale 'Jan de Bouvrie interrieur' zal de bonte kleurrijke film over het warmbloedig gezinsleven van begin 1900 als een schok ervaren.
Wat een interrieur.......heerlijk over the top! Niks geen accesoires of gadget's of ander oppervlakkige flauwelkul.....nee, het huis staat vol dingen die herinneringen en sentimenten oproepen (ach.. prullaria is van alle tijden )......de traditie van een familie.

Minnelli...naast een uitstekend regisseur, een specialist in sets en aankleding, wist hoe hij mensen in 1944 moest inpakken.....met nostalgische romantiek......even de oorlog vergeten. En ook voor mij anno 2007 spat de sfeer kleurrijk en bont van het doek af. En Judy Garland is het stralend middelpunt die duidelijk zichtbaar haar medespelers meesleept in een heerlijk warm gevoel....die je even uit het abstracte moderne leven haalt. Dat Minnelli ongemotiveerde Judy wist te overtuigen om deze film serieus te benaderen en haar authentiek te laten bloeien....en de rest ook....is een motiverende prestatie die er mag wezen.....En dat heeft wondermooie shots opgeleverd....die de kitsch zeker overstijgen. (de belichting!)

Naast de mooi liedjes bevat de film humor en jawel zelfs sick-jokes....Gekke vergelijking misschien....het is een soort Musical waar "Gone with the wind" (de kleur en aankleding) meets Frank Capra (het positieve sociale leven)......

Prachtig amusement! 4,5*

Tja, bij dit soort films moet je de prijs betalen om graag zoveel mogelijk echte klassiekers te willen zien.
Dit is niet echt iets waar je op zit te wachten als je zelf nog jong voelende kerel uit de 21ste eeuw.

Maar goed, typisch weelderige Minnelli productie, een en al oudbolligheid uiteraard, met een stralende Judy Garland die altijd de idelae schoondochter speelt, terwijl ik persoonlijk vind dat ze altijd iets ordinairs heeft, evenals haar dochter Liza Minnelli.

Inderdaad een dun verhaaltje, maar dat liedje "Meet Me in St. Louis" spookt nu al zes dagen door mijn hoofd.

Ik wist trouwens niet dat "Have Yourself a Merry Little Christmas" uit deze film kwam. Eén van de beste kerstliederen aller tijden, want tenminste niet manisch vrolijk.

Alvast niets aan te merken op de muziek dus.

Zeer oubollig. Komt ook mede doordat het verhaal zich in 1903 moet afspelen maar ondanks dat is er niets mis mee. Het valt nog best wel mee eigenlijk. Maar de sets van de straten, liedjes, Garland en de aankleding maakt er wel een degelijk, lief filmpje van. 3,0.

Gedateerd, kitscherig, suikerzoet, maar langs de andere kant ook fenomenaal geregisseerd en prachtig vormgegeven met gedetailleerde aankleding. Minnelli weet ondanks de eerder bescheiden setruimte enorm veel dynamiek te creëren in elke scène. Het acteerwerk is prima, al ziet Garland er bij momenten maar akelig uit.