Subway (1985)

De eerste keer dat ik Subway zag was ik waarschijnlijk niet in de stemming voor deze film, want ik heb er dit keer met veel plezier naar gekeken. Christopher Lambert lacht leuk en Jean Reno trekt meteen de aandacht met zijn trommelstokjes. Het verhaal zelf stelt niet veel voor, het gaat eigenlijk over niets, maar verloopt wel lekker vlot en wordt grappig gebracht. De muziek versterkt de aparte sfeer in de wereld van de ondergrondse.

Hele aparte maar goede film. Ik heb hem alleen van wegen Christoper Lambert gekocht. Er hangt een aparte sfeer en heeft een mooi einde.

4,5* en dat voor een franse film.

Kitscherig Frans filmpje van Besson, die onverwacht erg leuk is.

Christophe(r) Lambert is een crimineel die graag kluizen opblaast en nu op de vlucht is voor een stel gangsters. Hij vlucht de ondergrondse in alwaar hij een bonte stoet aan vreemde figuren tegenkomt. Ondertussen heeft hij zijn oog laten vallen op de mooie jonge vrouw van de gangster, welke ook weer voor complicaties zorgt. De politie is ondertussen op zoek naar een tasjesdief op rollerschaatsen die al een tijdlang het metrostelsel onveilig maakt.

Al deze perikelen zijn voorzien van een enorm foute jaren '80 New Wave soundtrack. Lambert is in zijn element, en acteurs zoals Jean Reno en Jean Hughes Anglade als de rollerschaatsende kruimeldief doen het ook leuk. Het enige minpuntje is dat het verhaal niet veel om het lijf heeft, de kleurrijke personages niet verder worden ontwikkeld en je aan het einde van de rit niet echt veel wijzer bent geworden. Het vreemde en vrij abrupte einde draagt hier ook aan bij.

Conclusie: geen zware kost maar gewoon lichtvoetig en vermakelijke onzin.

3,5*