Gau Ngao Gau (2006)

Erg hard, erg rauw en erg gaaf.Een must see voor iedereen die van spetterende actie houdt en wel tegen wat geweld kan (vet verhaal ook nog, kan je na gaan).

Keiharde film, hoe verder de film loopt, hoe moeilijker het wordt om te kiezen wie het moet overleven.

4.5 sterren!

Ik heb hem niet uit kunnen kijken want ik vond er niets aan.
De film kreeg me niet geboeit al begon hij wel goed.
Omdat ik hem niet afgekeken heb en niet verder kwam dan een uur met veel moeite geef ik ook geen stem.
En zeker kwam er wel veel geweld in voor maar dat maakte de film er niet beter op. Er zat het eerste uur totaal geen diepgang in.

Een aardige film met een paar verrassende, maar ook enigszins geforceerde wendingen. Het wil allemaal net even te graag Poëtisch zijn (zie ook het einde van de film). Het ontbreken van sympathieke karakters is verder leuk, maar de meeste acteurs weten ze niet helemaal overtuigend neer te zetten. Ook blijft door het schrijfwerk met name de primaire karakterontwikkeling een beetje steken in voorspelbaarheden en clichés. Dit zou me minder hebben gestoord als de acteurs wat beter waren.

Wat me ook heel erg stoorde was het volstrekt ongeloofwaardige en onlogische geklungel van de politieagenten in kwestie. Door hun gedrag leek het de hele film alsof we hier te maken hadden met een first rate hitman die iedereen de baas kon. En dat kon hij ook, maar niet omdat hij zo goed in zijn vak was. Iedereen die stierf liep bij wijze van spreken met open ogen tegen het puntje van zijn mes aan. Ze hadden hem al honderd keer onschadelijk kunnen maken, maar ze kozen er blijkbaar liever voor om net zo lang te wachten met schieten totdat ze dichtbij genoeg kwamen. Om vervolgens dus keihard afgemaakt te worden. Als de politie in het echte leven ook zo spectaculair incompetent zou zijn, dan leefden we nu in Maffialand.

Dat de film toch een voldoende scoort komt door de strakke, beheerste regie in de scenes die voor een politiethriller erg belangrijk zijn. Dat maakt Dog Bite Dog toch nog een boeiende (zij het nogal deprimerende) kijkervaring. Verder is de muziek mooi en de cinematografie en art direction heerlijk grimmig. Bijna aanlokkelijk grimmig. Het past goed bij het wereldje dat men poogt neer te zetten. Desondanks struikelt de flow van de film behoorlijk over eerder genoemde tekortkomingen, waardoor die prachtige sfeer een beetje aan kracht verliest. Het blijft prettig om naar te kijken, dat wel, maar er gaat geen diepgang vanuit.

De film slaagt dus beter als oppervlakkige, harde misdaad-thriller (waarbij je niet al te veel moet nadenken) dan als sterk geschreven kunststukje. Jammer natuurlijk, maar het had erger gekund. De fans zullen zich daarom best vermaken met deze vlotte film, hoewel ze beslist geen topper van het genre moeten verwachten. Misschien iets voor op een regenachtige zondagmiddag? De kans bestaat dat je dan toch al in een mineurstemming bent, dus dan is deze film prima geschikt om je nog dieper de put in te rossen

***/*****

Harde film. Kijkt lekker weg. op den duur weet je niet voor wie je moet zijn. Je kan je inleven in bijde personages. Trouwens ook het einde is masterlijk

4.0*

Nihilistisch en kil, de oermens en de survival of the fittest. Meedogenloos kil geweld, soms zat ik met de handen voor de mond te kijken. Donkerinktzwarte personages waar niemand de good guy is en geen lichtpuntje te bekennen is.

Die rotkop van Edison Chen kon ik na z'n seksschandaal eigenlijk niet meer zien, maar is toch echt wel goed gecast hier. Mooie sfeerversterkende visuals en sterke geluidseffecten (het hondengeblaf werkt geweldig). Een grote verassing dit, want ik ging er heel blanco in.

Mijn interesse voor HK aktiefilms was flink afgezwakt de laatste jaren, maar ik moet maar weer eens een flinke inhaalslag gaan maken naar aanleiding van deze film. Tips?

Wat een heftige film. Erg duister geschoten met veel sfeer

Tweede film (na Shamo), en zeker fan geworden van Cheang. Deze man weet wat hij doet en wil en dat is gelukkig goed te zien. Kan mij niets beters wensen dan de fun te voelen die een regisseur heeft tijdens het maken een film - toch geeft Cheang mij meer, en ik zeg dankjewel!

Nutteloos om nogmaals te zeggen dat deze film ongekend rauw, vuil en bikkelhard is - maar als er iemand is die deze begrippen letterlijk kan verfilmen is het Cheang. Hij doet het goed en gebruikt de perfecte ingrediënten; haatvolle personages, locaties die je liever niet bezoekt en veel bruut geweld.

Visueel ziet dit er echt goed uit, waar bijvoorbeeld de nachtelijke vechtscène op een vuilnisbelt echt indrukwekkend is; Sterke, scherpe, belichting met een voelbaar contrast. Toch is hier het de geluidsmontage wat echt onder je nagels kruipt. Gebruik van hondengeblaf en gegrom bij elke slag en stoot maakt van deze personages twee vechtende honden - Erg cool. Cheang houdt van zijn geluidjes en gebruikt die ook lekker. Interessant was verder ook dat er veel vocaal werk in de soundtrack zat - houdt ik wel van.

Dog Bite Dog had mijn aandacht van begin tot eind zonder ergens in te zakken. De zeer intense scène in de snackbar hoort echt tot een van de scènes waar ik nog wel even zuur van kan kijken. Zeer goed gebruik van stilte die beloond word met een bruut en gewelddadig schrikmoment. Cheang weet ook hoe hij dit geweld moet gebruiken. Blijft constant op het niveau 'door blijven slaan tot schedel breekt' en kent nergens genade. Ik ben een liefhebber.

Vraagtekens krijg ik dan weer bij het einde wanneer een reeks van lieflijke familiebeelden bijgestaan word door een Engelstalig 'there is hope' liedje. Minuten later blijkt dit echter een zoetmakertje bij een heel bittere maaltijd als Cheang afsluit met een akelig einde waar vijand noch held te bekennen is.

Duimen omhoog.

4.5/5.0