Panda Kopanda (1972)

Ah, deze ook toegevoegd.

Wat te zeggen, erg goed is het allemaal niet. Totaal niet te vergelijken met zijn latere meesterwerken. Maar toch wel leuk om al wat stijl kenmerken van Takahata en Miyazaki's latere films terug te zien.

Opvallend, toch eerder verwacht dat deze door Miyazaki geregisseerd zou zijn. Met de latere werken van Takahata is het niet zo te vergelijken, maar wie de vergelijking tussen Totoro en Papanda niet ziet is blind. Erg opvallend (maar verder niet zo vreemd, aangezien Miyazaki gewoon key animator was).

Dit is zeker niet groots nee, maar wel onnoemelijk schattig. Vooral getarget op de kleinsten onder ons, maar dat kleine pandatje en het meisje zijn te schattig. Daarom ook dat deze film best nog een leuke voldoende verdient. 't Is zeker niet groots, animatie is erg beperkt, maar net datgene wat die Ghibli films zo schattig maakt zit er wél al in.

Toch best mee vermaakt, duurt allemaal ook niet te lang. En dat kleine pandatje is gewoon té schattig

3 sterretjes.

Wat een superlief filmpje is dit. Ik heb echt genoten van de schattige en aandoenlijke karakters. De kleine panda, Papanda die zeker erg veel op Totoro lijkt en het kleine meisje. Echt iets wat ik vroeger als kleutertje geweldig zou vinden daarom van mij ook een dikke 3,5*

Inderdaad een lief klein filmpje. Heb niet heel veel toe te voegen aan bovenstaande twee berichten. Erg leuk om te kijken, animatie is wel wat ondermaats en deed me veel denken aan die Wicky de Viking animaties uit mijn jeugd. Qua verhaal is het soms letterlijk overgenomen uit sprookjes waarvan ik even niet op de naam kan komen. Voor kleine kindertjes is dit waarschijnlijk echt geweldig, aanbeveling.

Die titelsong blijft trouwens wel hardnekkig in me hoofd hangen zeg..

3*

Panda Kopanda is een heerlijk kinderfilmpje van Takahata. Het verhaal is eenvoudig en de tekenstijl simplistisch, maar wel o zo leuk. Ik weet niet of dat de bedoeling was, maar het kleine meisje Mimiko, de hoofdpersoon van deze tekenfilm, lijkt wel een soort Pipi Langkous. Dit is duidelijk bedoeld voor de kleintjes onder ons en voor die doelgroep verdient de film toch zeker wel een 3,5*.

En zelfs nu heb ik nog zo af en toe ineens de titelsong in mijn hoofd dolen."Panda kopanda kopanda, tu tu dum dum".
Denk dat ik er nooit meer vanaf ga komen.

En het zou goed kunnen dat het hoofdpersonage op Pipi lijkt. Meen me te herrineren dat Takahata ooit zelfs eens heeft gevraagd mee te helpen aan de tekenfilm versie van Pipi. Ze werd bewonderd door veel Japanners.

Zo panda, zo dochter

Lief hoor. Leuk om eens een vroege Takahata gezien te hebben.
Tweede verhaaltje deed me inderdaad (danuz) aan Sneeuwwitje en de 7 dwergen denken. ("Iemand heeft van mijn bordje gegeten! Iemand heeft uit mijn bekertje gedronken! Er slaapt iemand in mijn bedje!")

Memorabele quote: Mimiko: "Don't be like that, or I'll spank your bottom." Baby panda: "I don't wanna be spanked." Maar dan in het japans.

Zag er niet geweldig uit, maar best wel vermakelijk, voor kleine kinderen, en een beetje voor mij.

Weet misschien iemand of deze film op DVD met NL-subs is uitgekomen, of dat dat binnen niet al te lange tijd gaat gebeuren?

Een ding is duidelijk na het zien van de film, ook deze heeft een liedje dat je de komende dagen niet uit je kop krijgt. Als ik danuz mag geloven gaat dat zelfs maanden duren. Maar met Totoro is dat op een gegeven moment ook gelukt: Panda! Papanda! Kopanda! (en niet zoals de slechte Engelse vertaling Go Panda, want Kopanda is een baby panda weet ik nu:))

Een erg leuke film was het. Het eerste deel "Panda Family" vond ik leuker dan het tweede circus deel. Vooral de ongelofelijk grappige baby panda is geweldig. De geluidseffectjes bij het op de kop staan e.d. Wat verder opvalt is dat er niet weinig maar heel veel verwijzingen in zitten naar later Ghibli werk, met name van Miyazaki (de schrijver van deze film). Zo is er in het tweede deel een hele scene gewijd aan een ondergelopen circus/dorp en gaan ze varend naar het park met vissen onder wat er e.d. Bijna letterlijk later teruggekomen in Ponyo ont he Cliff by the Sea. Verder is al eerder opgemerkt dat de overeenkomsten tussen de panda en de Totoro opvallend is.

Verder deed het meisje me ook erg aan Pippi denken, inclusief Villa Kakelbont. Grootste plus in de animatie waren de achtergronden die uit mooie vlakken bestonden (leek wel gescheurde papierstroken of zo), zoals de wolkenluchten en de bomen.

Mijn dochtertje van 8,5 maand die koortsig en ziek is heeft het eerste stukje gekeken en werd vrolijk van de muziek en die springende panda's, een hele troost. Dus een wondermiddel.

Fijn om eens gezien te hebben (en nu een sieraad in mijn anime collectie)

Trouwens voor de DVD kijkers onder ons. Op de DVD staat als extra de originele Japanse aantiteling. Dat is pas echt een feest!!!

Ongelofelijk leuke situaties met Pa panda, Ko Panda en soms nog meer Ko pandaatjes. Ik weet niet of de pindakaas versie dat ook heeft, of dat die de Amerikaanse aantiteling heeft (met Westers schrift). Op zich al een volle ster extra waard.

De regio 1 DVD van Pioneer is out-of-print en alleen moeilijk via eBay te vinden (daar heb ik m ook -voor relatief veel geld- vandaan). De audio ervan is behoorlijk ondermaats, maar het wel een tweetalige versie met (gele) Engelse subs.

Lijkt me een leuke film. Beterschap in ieder geval met het dochtertje!

Miyazaki en Takahata werkten begin jaren '70 aan een verfilming van Pippi Langkous. Omdat Astrid Lindgren uiteindelijk geen toestemming gaf hebben ze hun anime-Pippi maar gebruikt voor hun volgende project Panda Kopanda.

Ik las in een anime boek dat het eerste deel van deze Panda Kopanda film draaide als voorprogramma bij een Godzilla film (Godzilla vs. Megalon om precies te zijn). Godzilla films werden in Japan als kinderfilms beschouwd en uitgebracht. Zeker met de reeks begin jaren 70 is dat te begrijpen. Wel grappig detail vond ik.

Onlangs in Engeland op DVD verschenen. De originele Japanse aantiteling staat er ook op.

Het is zelfs zo dat Takahata naar Zweden is afgereist om de rechten voor een Pippi animatie te vragen (die Lindgren niet heeft gegeven). Dat zag ik ooit in een documentaire over Pippi Langkous.

Inmiddels toch wel zo'n 15 a 20 keer gezien. Inmiddels kijken we (mijn dochter en ik) vaker deel twee 'Circus in the Rain' (ik kijk ze in het Engels). Ik weet eigenlijk niet wat voor waardering ik er aan zou moeten koppelen, maar het verveelt nog steeds niet in elk geval.

Een film die erg aandoet als een Miyazaki. Sommige scenes zijn letterlijk terug te vinden in latere miyazaki's zoals Totoro en Ponyo.

Takahata ken ik alleen van Grave of the Fireflies, ik zou niet weten in wat voor mate hij vergelijkbaar is met zijn andere werk (Grave of the Fireflies lijtk er iig voor geen ene meter op.)

De film kijkt erg fijn weg, hoewel de animaties inderdaad behoorlijk karig zijn tov Miyazaki's latere werk. Ik kon me er niet echt aan ergeren. De personages zijn namelijk heerlijk simpel en naief en de tune is inderdaad een sterk staaltje brainwashing, op een goede manier. Het script gaat eigenlijk nergens over maar dat stoort nergens wegens de algehele fijne sfeer van de film: iedereen heeft het eigenlijk naar zijn/haar zin en dat kabbelt zo'n 70 minuten door.