Ten Canoes (2006)

Aardig inkijkje bij de Aboriginals. Maar wat een slap verhaal!!!
Hebben die Aboriginals nauw echt niks boeienders te vertellen, om te verfilmen? Een standaard jager-verzamelaar verhaal dunkt me, zoals dat zich vergelijkbaar ontelbare malen zich heeft voor gedaan op deze planeet van de oertijd tot de laatste oermensen richting nu.

Ik stel me zo voor dat ze zich eindeloos kapot verveelden daar in de rimboe, en dan gebeurd er eens in de zoveel tijd iets spannends, en dat wordt dan tot in het oneindige opgerept om de tijd te doden bij het kampvuur, op een van die vele avonden dat er weer geen klap te doen is daar, behalve hun vrouwen bespringen.

Toch best leuk, want je kunt je wel goed verplaatsen in die manier van leven. Natuurlijk heeft het wel iets om zo te leven, maar ik ben blij dat ik gewoon naar mijn eigen bedje kon, ipv wat stukken boomschors op de grond, of op een paar takken boven het moeras te hangen................

Best een aardige film, maar wel een die volgens mij beter had kunnen zijn. De voice-over wordt hier vaak afgekraakt en ook voor mij was dat het gorte probleem. Te uitleggerig en veel te nadrukkelijk aanwezig. Soms had het zo zijn charmes, maar over het algemeen had De Heer de film vaker toch beter voor zichzelf kunnen laten spreken wat mij betreft. En waarom geen voice-over in de taal van de aboriginals? Dat had om zijn minst meer toepasselijk geleken. Het voelt nu als een compromis en deed me soms aan een documentaire over dieren denken, alleen dan in fictievorm. Lijkt me niet echt de bedoeling. Ik wilde me best overgeven aan die onbekende cultuur, maar de voice-over trekte me terug naar onze cultuur.

Het is echt een serieus gemis, want onder de nadrukkelijke voice-over zit een vrij mooie film verscholen. Goed gefilmd vooral, in de meest prachtige landschappen. Sommigen vinden het verhaal te simpel, maar laten we eerlijk zijn: dit is het soort verhaal dat je kunt verwachten van een volk dat zijn verhalen in leven houdt door ze telkens te hervertellen in plaats van ze op te schrijven. Een ingewikkeld plot met vele complexe wendingen had hier waarschijnlijk niet overtuigend gewerkt. Ik vond het wel een charmante vertelling. Uiteraard met een boodschap, maar daar werden die verhalen voor verteld. De dood van de leider wordt misschien wat te lang uitgerekt, maar die dodendans maakt veel goed. Veel moois gezien hier. Een grootse film is het misschien niet, maar toch wel de moeite waard om een avondje aan te besteden.
3,5*

Misschien dat ergens in deze film nog wel een subtiele en authentieke aboriginalfilm had gezeten, maar elke poging daartoe wordt teniet gedaan door een werkelijk vreselijke voice met een heel naar toontje. Mede daardoor hield ik hier een naar gevoel aan over. Eerder ouderwets exotisch volk bekijken dan een oprechte film. Aboriginal-volksverhalen op maat gemaakt voor Westers publiek. Ik lees hier de vergeljking met The Gods Must Be Crazy en dat vind ik wel treffend, zoiets was het qua toon en daar had ik ook problemen mee.

2.0* voor de landschapsplaatjes.

Heb hem vorige week bij boekenvoordeel hier in eindhoven zien liggen.
voor nog geen 5 euro.