Ravenous (1999)

Vreemde film. Niet leuk/grappig genoeg om een komische kant te vinden en horror was slaapverwekkend. Op het einde van de film krijg je enkele minuten dezelfde muziek te horen, en daar stoorde ik we volledig aan. Nee, voor mij sloeg deze film de plank mis.

Fijne film, sinds lange tijd dat ik iets origineels zie

Wat blijft dit toch een prachtfilm. Fantastisch geacteerd, goeie costumering en een lekker ziek sfeertje. De muziek was ook buitengewoon goed.

Lekker onconventioneel, zet er een normaal muziekje onder en je hebt een totaal andere film, waarschijnlijk een slechtere. Al die banjo's, violen, drums en de hele zooi liggen me hier wel.

Het script is leuk en origineel, heb het nog niet eerder zo gezien, en dan ook nog in een oorlogs- en western-achtige setting. De laatste tien minuten van de film zijn het beste; een erg gave muziekopbouw en aardig camerawerk (van dat laatste had ik wel meer willen zien). Ook de scene waarin Boyd van de klif springt en zich vestopt mag er zijn.

Hoewel het nergens uitblinkt of memorabel wordt, heb ik me niet verveeld met het vrij onvoorspelbare Ravenous; een horror met een eigen smoel, leuk personage van Carlyle, en oneliners en monoloogjes die voor de komische noot zorgen.

A native scout told me a curious story. Man eats the flesh of another, he takes the other man's strength, absorbs his spirit. Well. Naturally I just had to try. Consequently I ate the scout first and you know, he was absolutely right.

De film is goed, maar hij is ook heel erg vreemd.

Als je op zoek bent naar een originele horrorfilm met een intrigerend plot en sterke personages, dan zit je hier aan het goede adres.

Dit is echt zo'n film waarvan je het plot eigenlijk niet moet bespreken om er zo fris mogelijk in te gaan en je te laten verrassen door de geweldige wendingen in het verhaal. Wat ik wel kan zeggen is dat Robert Carlyle en Guy Pierce een geweldige ontwikkeling doormaken gedurende de film, en dat het plot van deze film één van de meest unieke is die ik ooit heb mogen aanschouwen: het wordt nooit of te nimmer voorspelbaar en de hele mythe fascineert gewoon.

De cast is fenomenaal; het is echt een ensemble van totaal uiteenlopende personages. Deze personages worden in het begin allemaal bliksemsnel voorgesteld, maar deze korte scènes weten meteen hun karakter goed over te brengen. Iedereen acteert ook uitermate sterk, met misschien als enige uitzondering David Arquette, maar zelfs die had wel wat unieks. Guy Pierce heeft misschien wel de moeilijkste rol maar deze speelt hij met verve; het lijkt me niet makkelijk om constant op de rand van een zenuwinzinking te moeten spelen.

Audiovisueel is deze film zeldzaam qua schoonheid. De weelderige, met sneeuw bedekte bergtoppen van Tsjechië (dat hier instaat voor Californië) zijn prachtig om te aanschouwen, en de hele setting van het kamp is zeer fraai. De muziek van Michael Nyman en Damon Albarn is uniek in zijn soort. Het lijkt af en toe verstoken van melodie, maar af en toe zwelt het aan tot orkestrale hoogtes. Het geeft de film een eigen identiteit, iets unieks wat ik moeilijk kan omschrijven. Eén van de meest aparte soundtracks ooit, en eentje die ik dan ook op CD bezit.

Dit is allemaal maar erg vaag wat ik typ, maar deze film verdient het om ervaren te worden zonder er van te voren te veel van af te weten. En wat je ook doet, bekijk niet eerst de trailer, want die werkt vreselijk misleidend: met uitzondering van een paar gitzwarte grappen heeft deze film niets, maar dan ook niets met komedie te maken; dit is een uiterst originele, venijnige horrorfilm met een geweldig, onvoorspelbaar plot.

de beschrijving hier klopt niet. Deze film is een sort horror/drama, dus hoe komen ze ineens aan een komedie?
geen topper maar wel een redelijk film met een geweldige rol van Robert Carlyle.

De comedy was subtiel, maar toch zeker aanwezig hoor. Bvb. als die ene man een uiltje ligt te knappen en die kannibaal aan zijn been begint te zabberen.

Grauwe keiharde in mijn ogen een western sterke cast ,op een paar komische scènes na
een gewelddadige film , gefilmd in een prachtige omgeving ,mysterie western maar geen horror.

Hmmm, een film waar een klein aantal subtiele grappen in zit is al een komedie? Drama lijkt me meer op zijn plaats, uiteraard ná het genre horror...

Historische horrorfilm die gebaseerd is op een oude indianenlegende over de geneeskrachtige werking van mensenvlees. Ravenous begint sterk, met een luchtige toon die langzaam maar zeker omslaat in een grimmig sfeertje wanneer de mysterieuze vreemdeling zijn verhaal doet. De film is goed voor enkele ijzingwekkende momenten, tot halverwege de plot een zijsprong maakt. Het verhaal komt dan te snel in zijn definitieve plooi en het is te lang wachten op de teleurstellende finale. Het morele vraagstuk waarmee Pearce in het tweede deel worstelt is best interessant, maar te typisch uitgewerkt waardoor zijn personage niet het nodige medeleven opwekt. Voor mij had de film mogen ophouden bij de scène waar Pearce noodgedwongen de andere soldaat opeet om te overleven. Pas dan heb je een psychologisch sterk slot dat de beoogde weerzin oproept.

Was wel een grappige combi van Horror, oorlog en komedie met om te beginnen al wel een verzameling goede acteurs. Guy Pierce deed het zeer goed als burgeroorlogstrijder en ook Robert Carlyle was weer prima van de partij als ..... ja als wat eigenlijk? De settings van Amerika van 1800zoveel waren ook stijlvol en er zit ook hier en daar een portie gore in. Ook het kat en muis spel tussen Pierce en Carlyle was weer erg leuk gedaan. Beetje een historische horrorfilm die ook nog wel wat lijkt op The Brotherhood of the Wolf en Red Riding Hood.

Gewoon een vermakelijke wegkijkertje

3,5*




Op het laatst liep Pierce wel in een trainingsbroek. ... in 1800 zoveel.