Fumo di Londra (1966)

Hij bestaat helaas : het regiedebuut van Sordi... De goede man tolereerde niets of niemand meer naast of boven zich en besloot dat films met hemzelf ook 100 % om hemzelf moesten draaien. Veel - het merendeel denk ik- van zijn zelf geregisseerde films zouden volstrekt niet om aan te zien zijn als hij er zelf niet in zou spelen- en wel practisch de volle speelduur.

Het gegeven van Sordi in den vreemde was al niet nieuw en zou nog tig keer herhaald worden, dit keer is swinging London aan de beurt ,evenals het platteland tussen het begin en eind in de hoofdstad in.

Toch 1 origineel trekje : Fontana is ditmaal geen Romein, maar afkomstig uit Perugia. We worden 2 uur lang op zo'n beetje alle mogelijke clichébeelden omtrent de Britse levensstijl anno 66 getracteerd: behalve het eponieme kostuum waarin Sordi paradeert natuurlijk wat beefeaters, de quuen mom, Soho, smog, het beruchte ontbijt, later op het land de vossenjacht, een very eccentric markiezin, ouwe kolonels aan de port enz.

Dat is de traditie, Fiona Lewis- kleindochter van de markiezin- toont Sordi het nieuwe Londen van de mods waarin iedereen gay, langharig, werkschuw, sexueel ongeremd, sociopaat en zwaar aan de pot is.. waar dat toe leidt ziet u links op de poster. Wel interssant was de ietwat op a clockwork orange vooruilopende kloppartij met de bikers.

Goed, het zal u niet verbazen dat de conclusie van de film is : no place like home....

Score als gebruikelijk van Piccioni, incl Bondtune gezongen door Julie Rogers.

De Heilige Geest kome zondag over allen.