Hell in the Pacific (1968)

Je bent me voor, wilde deze ook plaatsen vandaag.

Ik zag niet zo lang geleden een documentaire over Lee Marvin op de BBC en daarin zag ik een stukje uit deze film. Dat stukje maakte me zo nieuwsgierig dat ik deze maar eens heb gehuurd en ik ben niet teleurgesteld:

Het acteren is wat deze film voornamelijk zo goed maakt, Marvin speelt de wat arrogante Amerikaan en Mifune speelt de achterdochtige Japanner. Wat heerlijke scènes oplevert bijvoorbeeld waarneer Marvin word gevangen door Mifune en even later andersom

De film word nooit slecht, alleen weet Boorman mij als kijker niet altijd te boeien. Waar Gus van Sant in Gerry en Elphant mij met "saaie" scènes toch weet te boeien, lukt dat Boorman helaas niet altijd. Hij durft wel scènes te laten zien waar niet veel in gebeurd maar hij mist de mooie shots en het briljante camerawerk om het dan toch boeiend te laten wezen.
Het is jammer maar geen ramp de film heeft zoals gezegd een paar heerlijke scènes tussen Mifune en Marvin en dat maakt het al een feest om naar te kijken.

Al met al dus een dikke 3.5* sterren.
* Cast Away heeft trouwens goed gekeken naar deze film.

Een film die gewoon is wat het zegt dat het is. Je hebt gewoon twee mannen op een eiland. De één spreekt alleen Japans en de ander alleen Engels. Wat je bij de "oorlogsfilms" uit de periode nog wel eens zag is dat de Japanners of de Duitsers met zo'n irritant accent spraken. Daar is geen enkele sprake van en dat verhoogt het effect van de film.

Ik vind overigens het einde wat neo hierboven beschrijft het beste einde. Het alternatieve einde vind ik beduidend minder. Wat mij betreft was dit het perfecte en enige logische einde voor een verder geweldige film. Omdat de film maar 2 acteurs bevat moeten zij de film dragen en dat doen ze beide fantastisch. De muziek en cinematografie mogen er ook zeker wezen.

4,5 *

Schromelijk ondergewaardeerd! Deze film is beter dan cast away (als we het toch over eilanden met mannen erop hebben).
Geniale vondst om een yank en een japanner de oorlog te laten overdoen op een onbewoond eiland, terwijl de oorlog allang is afgelopen

Ik heb deze film in begin jaren negentig met mijn schoonzus bekeken. Heel boeiend!

Interessant gegeven dat helaas geen geweldige film oplevert. Marvin en Mifune doen het uitstekend, maar ik vond de film als geheel niet genoeg overtuigen voor een echt goede waardering. Niettemin is dit een redelijk unieke en gedurfde film. De kracht zit hem in de eenvoud.

3*

gisternacht opgenomen, vanmiddag bekeken. ik kan me hierin prima vinden, sluit me erbij aan. hoef ik het zelf niet nog eens allemaal te type!

* * *

Niet slecht, een tweegevecht (kat en muisspel) op een verlaten eiland. Wat positief was dat de Japanner geen Engels sprak. De film leek wat op Enemy Mine (1985) met ook 2 hoofdpersonages op een verlaten planeet.

Sterk begin, waarna jammer genoeg een langgerekt kat-en-muis spelletje volgt. Behalve dat gedeelte een behoorlijk boeiende film, die ervoor zorgt dat ik Deliverance toch binnenkort eens ga zien. Visueel soms best aardig, mooie fotografie en prima rollen van zowel Mifune als Marvin.

3.5*

Deze afgelopen week bekeken (had hem maanden geleden op genomen), nadat ik hem jaren geleden al eens had gezien.

Marvin en Mifune die samen W.O.2 uitvechten.

Eerlijk gezegd was de herrinering toch mooier dan de daadwerkelijke film.
Het lange kat en muis-spel was stukken simpeler en korter dan dat ik dacht.

Possitief is dat beide acteurs zeer goede acteerprestaties neerzetten en dat ze ook aan elkaar gewaagd zijn.
Ook komen allebei de karakters even goed uit de verf (niet dat het ene personage meer aan bod komt, of veel sterker is)
.
Sowieso vind ik het knap dat een film met slechts twee acteurs op een onbewoond eiland voortdurend de spanning er in weet te houden.

Naar het einde toe wordt het allemaal ietsje minder en boeide het me niet meer zo.... tot aan het wel zeer cynische en plotselinge einde...

Ik geef hem vanwege de originaliteit en het goede spel een acht, ofwel vier sterren.

PS: Ik ken alleen het einde dat de boel ontploft op het andere eiland, hoe gaat het in de andere versie dan?

Een Amerikaan en een Japanner die hun eigen oorlog uitvechten op een onbewoond eiland. Lee Marvin en Toshirô Mifune zetten beiden een prima acteerprestatie neer. Ondanks dat er in de hele film maar 2 personages voorkomen blijft het toch boeiend genoeg om nooit saai te worden. Beide mannen zijn aan elkaar gewaagd en ik had niet het idee dat de regisseur één personage als goede en de andere als slechte wou neerzetten. Beiden hebben hun goede en slechte momenten, en dat is een goede keuze van de regisseur.
Op een gegeven moment besluiten de mannen ondanks de taalbarrière dan toch om te gaan samenwerken en raken ze uiteindelijk van het eiland af.
Nu moet ik wel zeggen dat ik het jammer vind dat ze op het einde weer ruzie krijgen en dat de boel dan ook nog eens ontploft.
Maarja, het is in elk geval toch een fijne film geworden.

Soms een wat saaie vertelling maar het gegeven is interessant en 't camerawerk is briljant. Alleen van dat laatste shot snap ik niets.

Het begin van deze film is echt ontzettend traag, maar na een uur oid komt de film echt op gang, en is dit echt een steengoede film. Nu moet ik toegeven dat ik een half uur versneld heb afgespeeld, ik had niet genoeg geduld. Maar los daarvan. Prachtig spel, prachtige film, mooie beelden en de humor blijft geweldig, als je tenminste humor kan zien in het tegen elkaar schreeuwen, boos zijn en elkaars taal niet spreken. Ik dus wel