The Magic Flute (2006)

16 stemmen | gemiddelde 2,81
Verenigd Koninkrijk / Frankrijk
Muziek135 minuten
geregisseerd door
Kenneth Branaghmet
Joseph Kaiser,
Amy Carson en
René PapeGebaseerd op Mozarts 'Zauberflöte', is dit het verhaal over Prins Tamino en zijn trouwe metgezel Papageno de vogelverkoper, die een heftige strijd moeten leveren om Prinses Pamina te bevrijden uit de handen van De Koningin van de Nacht.
[permalink] geplaatst op 16 maart 2007, 15:36 uur
[permalink] geplaatst op 27 oktober 2007, 17:24 uurNederlandse poster blijft waarschijnlijk hetzelfde
3,5
[permalink] geplaatst op 1 januari 2012, 19:03 uurEen mooie versie van Die Zauberflöte van Mozart, in filmvorm. Prachtig gezongen (en uitgevoerd door het orkest), met regelmatig kippenvel momenten. De acteurs kwamen overtuigend over, weet niet of het tevens de zangers waren. En ook goede beelden en mooie, kunstzinnige visuele vondsten (ook kippenvel momenten). En natuurlijk 'magie'.
Een prachtige vertolking.
Wat deze keer anders is, is de Engelse taal (knap werk van Stephen Fry) en de achtergrond, een eerste wereldoorlog decor. Ik kan mij voorstellen dat op deze manier meer mensen kunnen worden bereikt, dievan deze opera kunnen genieten, ook degenen die niet van opera hielden.
Het enige wat mij tegenstaat is een kwestie van inhoud, de 18e eeuwse blik op vrouwen en de rechten die zij niet hadden. 'Zum kotzen'.en helemaal uit de tijd. Maar we moeten het doen met Mozart's tijdgeest (welke helaas nu nog steeds bestaat in sommige kringen).
De symboliek en de inhoud met meerdere lagen geven mij mijn voldoening.
En de verschillende waar te nemen niveaus in de liefde, voor ieder wat wils.
De vogeltjeswereld is best grappig.
2,5
[permalink] geplaatst op 16 januari 2012, 14:30 uurNa succes te hebben behaald met verfilmingen van Shakespeare, stort Branagh zich deze keer in een ander avontuur, die van de opera. Gelukkig is Die Zauberflöte van Mozart sowieso een van de meest toegankelijke opera's. Helaas slaagt deze verfilming er juist niet in een breder publiek aan te spreken. Hij gaat eigenlijk al meteen de mist in door deze fantasierijke vertelling plaats te laten vinden in het decor van de Eerste Wereldoorlog. Kitsch is verzekerd als de Koningin van de Nacht al vliegend (zonder vliegtuig en vleugels dus) haar aria verzilvert.
Om nog maar te zwijgen dat het overduidelijk is dat de cast playbackt en het gros van de figuranten niet in de gaten heeft dat zij ook een zingende rol hebben als 'koor'... Alleen Pape weet overeind te blijven in dit groots debacle vs spektakel.
Rare interpretatie van de opera. En komt bij verre niet in de buurt van de Zweedse versie door
Ingmar Bergman.