Solyaris (1972)

Misschien dekt de term proza niet helemaal goed de lading, maar deze film mist m.i. die beeldende poezie waarom ik zo van Tarkovsky hou. Ik miste dat WOW effect. Je benoemt zelf in een andere review wat ik juist een beetje mis. "Ik denk dat het bij deze film ontzettend belangrijk is om je volledig over te geven aan het trage, kabbelende, hypnotizerende ritme"
De film oogt inderdaad hier daar wat haastig. Je merkt dat hij experimenteert met ideeen die hij in zijn latere films helemaal tot uitvoer brengt. Maar echter zijn het hier gedachten spinsels, en komt het 'Tarkovsky effect' gewoon te weinig tot niet goed uit zijn verf.

En misschien komt het omdat er juist te veel aan consensus is gedaan hier.

Dit is een film die je aan mensen laat zien die kennis willen maken met complentatieve cinema. Maar waar van je weet dat ze echte complentatieve films (Nostalghia, Satantango, O thiasos etc) nog te ver van hun bed show is.

Maar even een vraag heb jij Zerkalo, Nostalghia en Stalker gezien? Zo niet kijk die films dan begrijp je misschien wat ik probeer duidelijk te maken.

Hmm, ik dacht dat 'proza' het tegenovergestelde is van poëzie. Wat zijn "complementatieve films"?

Nee, met Stalker ben ik in slaap gesukkeld (ik vond het net iets te rustgevend) en de enige andere Tarkovsky in mijn DVD collectie is Andrei Rublev maar ook die heb ik niet helemaal kunnen uitzitten (die teksten!).

Gek genoeg heb ik Solyaris wel een betere wisselwerking.

proza: aan weinig regels gebonden literaire vorm. Opponeert met poëzie dat zich juist kenmerkt door een bijzonder strakke beregeling. De prozavorm wordt vooral gebruikt voor epiek en essayistiek.

Je weet wat 'opponeren' wil zeggen?

Tarkovsky's manier van filmen ligt tussen proza, (Een filmstijl zonder duidelijke regels en de themas zorgen voor prozaitische verfilming van levens vragen. Een soort beeldende essay) en poezie in. Dit is tegenstrijdig, dat weet ik. Maar beter kan ik het verwoorden. Tarkovsky maakt wel duidelijk gebruik van een eigen visie op filmmaken wat zo duidelijk terug komt in zijn andere films. Deze themas zijn juist heel herkenbaar voor Tarkovskiy.

Maar misschien moet je andere Tarkovskys eens een kans geven (Vooral Zerkalo, Nostlaghia)

ps: "complementatieve films"? Sorry ik bedoelde: Contemplatieve films: Film >> Genres en landen >> Contemplatieve Cinema. Ook interessant om eens te lezen: Observations on film art : Good and good for you - davidbordwell.net

Солярис / Solyaris (1972)
ᴠᴏʟʟᴇᴅɪɢ ᴏᴘ ʏᴏᴜᴛᴜʙᴇ
ᴠɪᴀ ᴍᴏsғɪʟᴍ
    - ʙᴇᴋɪᴊᴋ ᴅᴇᴇʟ 1
    - ʙᴇᴋɪᴊᴋ ᴅᴇᴇʟ 2
 

Bon, ik neem mijn woorden (voorlopig) terug en wil eerst nogmaals de hele film zien. Misschien was ik te voorbarig. Hoe dan ook blijft deze film steeds maar door mijn hoofd draaien... Dusja.