Keith Jarrett: The Art of Improvisation (2005)

Lijkt maar een saaie boel...

Nou, dat is het nu ook niet meteen. De documentaire gaat snel, maar vooral Jarrett zelf is het probleem. Hij zit zichzelf voortdurend de hemel in te prijzen en doet alsof zijn muzikale capaciteiten boven alles uitsteken, terwijl 40 minuten improvisatie voor échte musici geen probleem mag opleveren. Daarbij komt zijn extravagante en overdreven gedrag aan de piano: al zijn bewegingen (hoe hij rechtopspringt, meezingt of schudt en beeft) zijn ronduit pijnlijk voor elk rationeel mens. Daar bovenop komt dat hij het zich permitteert uitspraken te doen als "Electrical instruments are just for fun, nothing more...", uitspattingen die bewijzen dat deze "weirdo" voeling met de reële wereld reeds heeft verloren. Een irritante documentaire is het gevolg...

2,25*

Was je al bekend met de muziek van Jarrett?

Jazeker, vooral met zijn solowerk ('Sun Bear Sessions' met name), maar ook een beetje van zijn werk met Miles Davis. Maar soms zit hij gewoon te slaan op de piano (in zijn vroege periode), alsof je een epileptisch iemand aan de piano zet, terwijl deze een aanval ondergaat...

Ah ja, en dat doet hij hier ook? Van wanneer zijn de opnames voor deze film trouwens?

Ik ben zelf namelijk wel liefhebber van een aantal van zijn soloplaten en zijn trio met Peacock en DeJohnette en was wel benieuwd naar deze docu. Zijn 'gegeit' (zoals blabla dat geneurie noemde op musicmeter) kostte mij eerst ook een beetje moeite om doorheen te luisteren, maar inmiddels stoort dat me niet meer.

Geen idee, maar de beide leden van zijn trio komen af en toe ook eens aan het woord... Als je geïnteresseerd bent in Jarrett dan is deze docu wellicht wél een goede inleiding op zijn leven/werk...

Gelukkig ben ik geen rationeel mens.

En wat zijn "échte musici"?

Ik vind eerder dat je de peroon beoordeeld i.p.v. de docu.