Scandal Sheet (1952)

"Scandal Sheet" uit 1952 is gebaseerd op het boek "The Dark Page" van de bekende regisseur Samuel Fuller. Zo te zien op IMDb is Fuller verder niet betrokken geweest bij de bewerking van het filmscript. Het boek kwam uit in 1944, 1 jaar later dan de film "The Power of the Press" uit 1943, ook naar een verhaal van Fuller.

Fuller lijkt met "The Dark Page" een verbeterende versie te hebben willen schrijven van het filmverhaal uit 1943. In mijn ogen is hem dat ook prima gelukt met zijn tweede verhaal over de krantenwereld. Hij kende deze journalistieke omgeving van binnenuit, zoals ik eerder schreef bij "Power of the Press", op zijn 12de jaar werkte hij al op een redactie.

Op de achtergrond komt in beide verhalen de weerstand aan bod tegen de oprukkende commerciële invloeden bij een krant. Om de oplage te verhogen wordt door een hoofdredacteur besloten om, tegen de zin van de aandeelhouders en sommige medewerkers, in krantenartikelen meer aandacht te geven aan thema's die sterk gericht zijn op de onderbuik en minder aan onderwerpen die een beroep doen op het nuchtere verstand. In beide films vindt een moord plaats, die erom vraagt opgelost te worden.

In "The Power of the Press" wordt een moord gepleegd, waarbij de motivering helaas een beetje te veel in criminele/politieke raadselen gehuld blijft. De ontknoping laat bij de kijker daardoor een wat onbevredigend gevoel achter. In "Scandal Sheet" heeft de gepleegde moord gelukkig een meer persoonlijk motief, met als resultaat een veel spannender verhaal.

Ook wordt in dit laatste verhaal veel met ironie gewerkt. Zelfs in het ingenieuze plot is het aanwezig, een valse slang van een hoofdredacteur lijkt zich namelijk met een moord in zijn eigen staart te gaan bijten met zijn commerciële giftanden. Ergens in het begin van de film wordt de moord getoond. De spanning tijdens het kijken ontstaat vooral uit de vraag of de zeer gehaaide slang zich wel of niet uit de armen van de rechtvaardigheid weet te houden.

Aanvankelijk was ik een beetje teleurgesteld dat de meeste films in de box "The Samuel Fuller Collection" niet door de maestro zelf waren geregisseerd, maar o.a. door hem waren geschreven. Met nog één film te gaan, is die teleurstelling inmiddels verdwenen. Het was leuk om er achter te komen hoe Fuller zich op eigen kracht ontwikkeld heeft, van loopjongen op een krantenredactie, via werk als misdaadverslaggever, daarnaast ook scenario's gaan schriijven, om dan ook nog filmregisseur te worden. Nu gelijk maar een andere box besteld, namelijk "The First Films of Samuel Fuller", met de drie eerste films die hij wel zelf geregisseerd heeft.