The U.S. vs. John Lennon (2006)

John Lennon






Yoko Ono

HOLY HOLY HOLY JOHN!!!! still miss you man

Ik kan niet wachten om de film te zien!

Zeer benieuwd, trailer ziet er prima uit...

Inderdaad


Kippenvelmoment bij het "Instant Karma" stuk in de trailer.

same here...

Beetje in de stijl van de Beatles-Anthology: historische beelden worden toegelicht en becommentarieerd door recente interviews en ondersteund door muziek, veelal uit Lennons muzikale solo-hoogtepunten Plastic Ono Band en Imagine.

De docu pakt de draad op eind jaren '60 als Lennon maatschappelijk steeds betrokkener wordt, Yoko Ono ontmoet en nadrukkelijker politieke statements maakt. Omdat hij in staat blijkt mensenmassa's te mobiliseren en in contact komt met andere activisten, gaat de VS-regering hem blijkbaar als staatsgevaarlijk zien. Ze willen hem het land uit zetten. De film suggerereert zelfs dat Nixon zelf op de hoogte wilde blijven van de ontwikkelingen. Ik ben best een Beatles- en Lennon-liefhebber, maar dat wist ik nog niet.

Zoals uit de titel blijkt, behandelt de film nadrukkelijk die ontwikkelingen, die van de zanger van liefdesliedjes tot een maatschappelijk geengageerde en actieve artiest. En dus niet de persoonlijke ontwikkeling (zelfs crisis) die Lennon rond 1970 ook doormaakte. Misschien jammer, maar waarschijnlijk een goede keuze, want deze docu is onderhoudend, toegespitst en coherent.

Hippie zijn is zzoooo 1960

En ook anno 2007.

Als je John Lennon niets eens kent, kan je beter over muziek zwijgen en het houden bij Elvis en Johnny Cash, want deze twee laatstgenoemden hebben stuk-ken minder invloed gehad op de muziek dan The Beatles

Oef, toch wel een lange zit deze docu! Ben wel een liefhebber maar dan vooral van z'n muziek.

2,5*

Prachtige documentaire over Lennon's strijd om een legaal burger van de US te worden.
Dit werd tegengewerkt door de Nixon regering omdat men Lennon als 'staatsgevaarlijk' beschouwde wegens zijn vredesactiviteiten.
Vele mensen uit die tijd, voor- en tegenstanders van Lennon, komen aan het woord. Het zal wellicht niemand verbazen dat in deze documentaire regelmatig vergelijkingen worden gemaakt met de toenmalige 'misdadige' regering van Nixon en de huidige van Bush, en dat is dan ook zeer terecht, want de gelijkenissen zijn frappant.
De ganse documentaire wordt begeleid door Lennon's muziek, en voor wie nog geen nummers van Lennon kende of ze ze niet begreep, moet deze docu maar eens bekijken en zal er een pak wijzer uit worden.
Lennon won uiteindelijk de zaak tegen zijn uitwijzing uit de Verenigde Staten, maar zou enkele jaren, in 1980, worden vermoord in de stad waar hij zoveel van hield, New York City op 8 december, een dag die ik nooit zal vergeten...

Hij schreef in ieder geval zijn eigen nummers Die een van de grootste (volgens jou) maar al te graag coverde....

Imagine no CIA.

Bob Marley kon er over mee praten. Hij werd notabene neergeschoten in de roemruchtige jaren '70. De US behandelde Jamaica als een hedendaags land in het Midden-Oosten. Puppets on a string dus.

De boodschap van Lennon was van eenzelfde strekking als die van de Rastafari. Als het systeem niet naar ons toekomt, komen wij naar het systeem. Zo vredelievend mogelijk, dat wel. Dat het systeem bestond uit een paranoïde president die misschien zelfs wel enger was dan Bush, hielp ook mee. Lennon was geen lafaard. Maar Nixon en de CIA pasten bij elkaar als Hoover en een jurk. En dus werd Lennon geschaduwd en getapt. En tegengewerkt.

In dit mooie tijdsdocument maken we het allemaal mee. Alsof we er zelf bijzijn. Soms zijn de zijplotjes ietwat onnodig of blijven ze te lang ergens hangen, het maakt het geheel er weinig minder door. De briljante muziek rond het geheel naar boven af.

Zeer goed.

Oehjoehj, hadden al die mensen maar geweten dat die Beatles spullen zoveel geld waar hadden geworden, dan hadden ze het vast niet op die bonnfires gegooid..

Ik heb me deze DVD aangeschaft, louter alleen omdat de documentaire zo'n indrukwekkend beeld geeft over deze periode in het leven van John Lennon.
Ik heb verder niets toe te voegen aan mijn eerdere commentaar.
Alleen wens ik Couch Potato te bedanken, om zijn reactie daarop.