Mala Noche (1985)

Leuk om te zien hoe een regisseur als Van Sant ooit begon (en in de jaren 80 met deze film ook al te zien was op het IFFR). Mala Noche is een vermakelijke (bijna geheel) in zwart-wit geschoten film. Het zwart-wit ziet er in sommige scenes mooi uit. En hoewel het verhaal niet erg veel om het lijf heeft haalt Van Sant er vrijwel alles uit wat er in zat, laat hij het niet te lang duren en zijn talent is onmiskenbaar zichtbaar.

3.5*

Debuut.

Inderdaad leuk om de eerste film van een goede regisseur te zien. Maar helaas is van Sant toch meer een een regisseur die moet rijpen. Het zwart/wit is mooi en hier en daar zie je van Sant zijn talent. Maar ook veel saaie stukken, en het hele verhaaltje kon me erg weinig boeien.

2*

3 kortjes ervoor waren weer eens allemaal ruk, moeten ze toch een wat aan doen op dat festival.

Ik vond dat voorfilmpje Zoë nog best leuk, en je zag er vooral goed aan af dat ze goed naar Last Days en in mindere mate Elephant had gekeken.

Verder haalt Starbright Boy me de woorden uit de mond.

Mala Noche met voorfilm Zoë vanaf 24 januari 2008 drie weken te zien in het Filmmuseum in Amsterdam. Mooie aanloop naar de release van Paranoid Park, eind februari.

Nu ook verkrijgbaar bij dvdoutlet samen met paranoid park, als het klopt wat daar op de hoes staat...

Dat klopt, behalve dat de DVD nog niet uit is en overal verkrijgbaar zal zijn, eind deze maand als ik het goed heb. Deze film staat op een extra disc van de Nederlandse Paranoid Park DVD.

Ik vind dit wel een van de beste Van Sant films het heeft een realisme en natuurlijkheid die ik bij zijn meeste andere films niet zie.

Debuutfilm van Van Sant. In zwart-wit geschoten en daarmee verraadt hij al ruimschoots zijn artistieke ambities; ambities die hij later daadwerkelijk zou verwezenlijken met Gerry. Verder experimenteert Van Sant hier vlijtig met camerastandpunten en cadrages. Het verhaaltje dat hierbij centraal staat, over een zielige, wanhopige jongeman die tevergeefs een Mexicaanse immigrant in zijn bed wil krijgen, mist door de visuele uitstapjes wat aan kracht. Waarschijnlijk omdat die visuele kunstjes weinig toevoegen en voornamelijk getuigen van een regisseur die "zijn weg nog zoekt". Geen slecht debuut verder, maar meer dan een sympathieke debuutfilm is La Mala Noche niet.

Van Sant's debuut is dan wel niet helemaal netjes afgewerkt en zo'n verhaal heeft ook niet heel veel om het lijf, maar levendig is het wel. Dat maakt het dan ook fijn om kijken en wat gelieerd aan het oeuvre van Jarmusch met enkele visueel aantrekkelijke experimenten.

Typische debuutfilm.

De film is erg wisselvallig. Lelijke,saaie scènes worden afgewisseld met mooie,sfeervolle scènes waar je kunt zien dat Van Sant talent heeft. Zoals in bijna al zijn films hier ook weer een scène met versnelde wolken.

De Spaanse muziek is soms mooi, soms ronduit lelijk en misplaatst. Het verhaal heeft weinig om het lijf en is bij momenten vrij fragmentarisch hetgeen ook niet echt aangenaam is.
Grootste minpunt was echter het acteerwerk dat ondermaats is. Vooral Streeter is erg slecht.

Aardig debuutfilmpje. Kwa stijl (neem de prachtige zwart wit fotografie) en het- bijzondere sfeertje is het werkelijk geweldig en konden we al goed merken dat Van- Sant ooit een grote zou worden. De film zelf is echter niet meer dan redelijk te noemen en is bij vlagen heel traag en saai. Toch erg leuk om eens gezien te hebben.

2,5 sterren

Redelijke debuutfilm van Van Sant.

Niet teveel verhaal in steken en gewoon even tonen wat hij met de camera kan door zwart-wit gebruik en mooie lichtinvallen. Meer moet het soms niet zijn.

***

Vind het vooral vanwege zijn stijl en rauwe aanpak een film die de moeite waard is! Heerlijk.

hehe, het losse scenario en de personages bevielen me ook goed

Nee, DonLeone, jij hebt het over 'alleen al' ik over 'vooral' Goed, kleine nuance, maar voor mij gisteravond toch het plaatsen waard!

Fascinerend goede regie in film met Mexicaanse acteurs die belabberd slecht spelen. Van Sant maakt van het rauwe leven van de straat iets poëtisch, las ik ergens.

Goed.

Had er na Drugstore Cowboy echt helemaal niks van verwacht, maar deze Van Sant viel me opperbest mee. Vooral door de bij momenten prachtige fotografie. Sterk gebruik van zwart/wit wat de film erg veel sfeer meegeeft.

Camerawerk is soms wat slordig en ook de editing had iets vloeiender gemogen, maar verder visueel meer dan oké. Het verder natuurlijke karakter van de film is ook wel aardig, al zorgt dat er wel voor dat het redelijk random en ongestructureerd overkomt. Niet zo'n probleem vond ik, maar een vlot verteld verhaaltje is dit absoluut niet.

Acteurs waren aardig brak en ook het plotje stelt niks voor, maar beide elementen zijn duidelijk niet Van Sant's eerste prioriteit. Soundtrack had wat mij betreft wel iets sterker gemogen, maar verder kon het er allemaal best goed mee door.

Leuke, kleine verrassing, maar tippen aan z'n latere werk kan het uiteraard niet.

3.0*

Aangenaam.

Het verhaal vond ik een beetje rommelig in elkaar zitten en de look van de film is super low budget. Maar juist omdat de film verre van perfect is vond ik hem wel leuk. De zwart-wit fotografie is amateuristisch, maar dit heeft toch ook zijn charme en er zitten een paar prachtige shots in. Daarnaast vond ik Tim Streeter bijzonder goed acteren voor zo'n kleine film. En hoewel het verhaal eigenlijk nergens een hoogtepunt beleefd zeker de moeite om uit te kijken.

Van Sant heeft wel lef om in het begin van zijn carriere een film te maken met zo'n onderwerp, in 1985. 3*.