Ramses (2002)

Gouden Kalf Beste lange Documentaire.
Dit even for the record.

Lang geleden. Ik mocht voor het eerst een tv-stuk schrijven, omdat er een schema was omgegooid en studio 4 stond anders leeg. Ik kreeg acht dagen om een verhaal van Marcellus Emants te bewerken (een schrijver die ik bewonder). Voor nadenken was geen tijd, dus dat lukte. Het stuk ging over drie mensen : een Haags echtpaar (Josee Ruiter en Ton Kuyl) en een 'binnendringer' die de vrouw het hoofd op hol brengt, en als dat nergens toe leidt naar Atjeh gaat om daar te vechten. Ramses Shaffy, stelde ik brutaalweg voor, en tot mijn onuitsprekelijke trots werd hij gevraagd en zei hij ja.

Eén keer heb ik de repetities meegemaakt, in een miezerig achterzaaltje van een koffiehuis aan de Marnixkade.

Ramses had er zin in. Hij was op dreef. Hij speelde een grote monoloog, waarin hij vertelde hoe hij `s nachts onrustig door Den Haag zwierf, en twijfelde aan zijn toekomst. En het was geweldig. Hij gooide mijn arme tekst behoorlijk door elkaar, maar ik zat met ingehouden adem te kijken en te luisteren. Nog nooit had ik zoiets meegemaakt ! Het was alles wat het moest zijn, en nog meer. Zelfs de regisseur en zijn assistente waren onder de indruk. Ramses liep na de scène naar me toe en zoende me op beide wangen. Daar was ik voor gewaarschuwd, maar ik was toch erg ontroerd.

De volgende repetitie kwam Ramses niet opdagen. De dag daarna kwam hij wel - maar met een blauw oog, en dronken. De dag daarna liet hij weten dat hij ziek was of zoiets. En een paar dagen later durfde de regisseur het niet meer aan en ontsloeg hem.
De rol werd overgenomen door Maxim Hamel die dat goed deed. Het stuk werd drie keer uitgezonden in Nederland, en won een prijs in het buitenland.

Later kwam ik Shaffy nog wel eens tegen. Soms herkende hij me en begon me weer te omhelzen. Ik reageerde altijd zoals de eerste keer : een beetje bedremmeld. Misschien was die begroeting wel standaard, dacht ik dan. Maar ik hield wel m'n adem in. Want omhelsd worden door een groot man, dat maak je niet dagelijks mee.

Prachtig verteld hugohei.

Even [OffTopic]. Op welk verhaal van Marcellus Emants (wat ik gelezen heb vond ik goed) is het Huwelijk gebaseerd ? [OnTopic]

Het (lange) verhaal heette Zwijgen. Het is misschien even zoeken, want in verschillende combinaties uitgegeven. En ook afzonderlijk in een soort schooluitgave. Cahiers voor Letterkunde, of zoiets.

Bedankt hugohei. (Een Nagelaten Bekentenis en Inwijding vond ik erg mooi) Ik zal eens op zoek gaan in de antieke boekhandels want ook op internet is er heel weinig van Marcellus Emants te vinden.

Deze docu is voornamelijk interessant vanwege Ramses Shaffy zelf; ik bleef zitten met het gevoel dat er meer had ingezeten. Sai Geloaft In Mai ging over een oneindig veel minder interessante artiest, maar was als documentaire boeiender.
We leren dus niet zo heel veel over wat er in die markante kop om gaat. Maar wat des te harder aankomt is het slot van de film: een huilende en schreeuwende Shaffy aan de piano, zingend over de stilte van Amsterdam.
Een kwartje voor je gedachten, zeggen ze dan.
***½

"Ramses" blijft helaas aan de oppervlakte en gaat nergens het diepe in. Fleury laat alle kansen liggen, vraagt niet door en lijkt bang om eens 'keihard' te interviewen... Zachte heelmeesters...

Een gemiste kans, vreemd genoeg bekroond met een Kalf.

Een halve ster extra voor Joop Admiraal zijn bijdrage.

Ben ik wel mee eens, ik heb het zelf nu niet allemaal goed gezien over hem en alle roddels ,maar we hebben nu pas omat hij nu dood is, wel meer informatie over hem gekregen,