All Quiet on the Western Front (1930)

Weet niet of het al eerder was gemeld, maar er komt wéér een remake van!

IMDB

Dat geloof ik ook wel en niet alleen beenamputaties maar natuurlijk heel veel rondvliegende ledematen en andere verminkingen, liters bloed, een hoop gebrul, ....

Toen deze film uitkwam was hij ongetwijfeld vernieuwend, maar tegenwoordig zijn het toch allemaal clichés geworden. Dat maakt het moeilijk de film volledig op waarde te schatten. Ik werd er in ieder geval niet echt door geraakt. De oorlogsscenes (gevechtsscenes) zagen er modern uit en hebben de tand des tijds beter doorstaan dan de dialoogscenes. De dialogen en acteerstijl zijn erg ouderwets en onrealistisch, wat waarschijnlijk ook wel te maken heeft met het feit dat geluidsfilms nog heel nieuw waren.
Wat me verder opviel is dat het haar van de hoofdrolspeler wel erg netjes zat voor iemand in een loopgraaf.

Misschien hadden ze ook een beautysalon in de loopgraven.

All Quiet on the Western Front is een uitstekend gemaakte oorlogsfilm die echter een groot probleem heeft: sinds 1930 is oorlog gewoon heel vaak veel beter op film vastgelegd. Gewoonlijk ben ik niet iemand die zich daar aan stoort, maar tijdens het kijken werd ik enorm vaak herrinnerd aan andere voorbeelden uit dit genre en eigenlijk pakte die vergelijking nooit echt in het voordeel uit voor All Quiet on the Western Front. Dat ik zo met gemak minstens 20 films kan noemen die hier over heengewalst hebben is gewoon jammer.

Daarmee wil ik niets afdoen aan de kwaliteiten van All Quiet op zich. Hier en daar is het allemaal wat simplistisch, maar het is wel opvallend hoe het gebracht wordt. Zeker voor de jaren '30 heeft het iets rauws. Het geweld van de oorlog wordt nauwelijks verzacht. Wat me ook opviel is dat de actie veel dynamischer in beeld gebracht werd dan misschien wel enige andere film tot de jaren '60. Had ik niet echt zien aankomen.

Verder kun je ook niet spreken over een gebrek aan ambitie. Sommigen hebben deze film fragmentarisch genoemd. Niet onterecht, maar volgens mij komt dat omdat Milestone en zijn team zoveel mogelijk facetten van de oorlog wilde laten zien, zodat mensen zich meer bewust werden van de gruwel van de oorlogen. De slagvelden, het thuisfront, de propaganda, de ziekenhuizen, de training: alles zit erin. Ik vond dit gek genoeg wel werken.

Wat niet werkte is het acteerwerk van de jonge soldaten. Lew Ayres werd kennelijk een ster, maar is enorm slecht en helpt een aantal sleutelscènes om zeep (de sterfscène van zijn vriend in het ziekenhuis, het moment waarop hij in een krater zit met een langzaam stervende tegenstander). En zeg niet dat dit het acteerwerk is van de jaren '30, dat is gewoon niet waar. De enige goede acteurs waren de twee veteranen: Wolheim en Summervill. Eigenlijk spelen ze vrij komisch, maar dat pakt goed uit. Hun dramatische laag gaat nooit verloren.

Dus All Quiet on the Western Front is enerzijds terecht een mijlpaal, maar anderzijds een film die op sommige punten veroudert is. Ik doe het er echter nog wel voor.
3,5*

Tjonge, om wat ruimte in de koffers uit tesparen had ik al mijn films zonder hoesjes meegenomen naar Malawi. Ontbeerde dus informatie over deze filmen lees hier nu pas dat deze film al 80 jaar oud is. En dan verandert er toch wel iets in mijn beoordeling van deze film. Had hem veel recenter geschat. Akkoord, dat acteerwerk is ronduit lachwekkend (de figuranten vallen hier in ieder geval toch net iets minder oubollig neer dan in bijvoorbeeld het veel recentere en geroemde 'The longest day) en ook waren veel van de binnen-decors van het bord-karton kwaliteit, maar de thematiek, de manier van filmen met interessante camera-angles, de sfeer: het was allemaal behoorlijk. Als ik dit vergelijk met vele Hitchkock's uit de jaren erna, dan zie ik dit toch wel veel liever. Ongetwijfels zijn oorlogen later veel beter in films verwerkt, maar dat boeit me niet zo. Ik vind dit een knappe prestatie. In zijn tijdsbeeld geplaatst dus een fantastische film, maar legthet uiteindelijk tegen recentere oorlogsfilms af. Ik maak er een 3,5* van.

Een magnifieke film die treffend de wanpraktijken rond de oorlog schetst. Er is destijds flink geld gestoken in deze productie en dat is er duidelijk vanaf te zien: de massale veldslagen zien er voor die tijd - 1930! - erg goed uit. Kortom, een geweldige verfilming.

In 1979 kwam er een geslaagde tv-remake. In 2012 zal een tweede remake volgen.

Net als vele anderen hier zat ik me constant te verwonderen over de frisheid van de film. Als men had gezegd dat deze film uit pakweg 1947 stamde, dan had ik dat best geloofd. Het acteren van sommige acteurs en vooral de hoofdrolspeler is behoorlijk matig, maar wellicht te verklaren door de leeftijd van de film, zo pas na het stomme tijdperk. Maar inderdaad is het dan gek dat de twee veteranen (Kat en Tjalmmnogwat) en de moeder van Paul juist wèl overtuigend acteren?

Ik vroeg me af waar ik Paul's moeder nu toch van kende? Ik zweerde haar al eerder te hebben gezien. Handig dan, dat IMDB, ze speelde ook de moeder van James Cagney in 'The Public Enemy!'

Maar een diepe buiging voor de makers, die ver hun tijd vooruit waren met het maken van deze film!

Niet slecht. Ik vind de film zelfs vrij volwassen voor één uit 1930. Kort daarvoor waren alle films nog stom en moest het gebrek aan communicatie op nonverbale wijze ingevuld worden. De bewegingen en gezichtsuitdrukkingen zijn me hier te theatraal voor een film waarin 'gewoon' gesproken wordt. De gesprekken komen me te gekunsteld en ingestudeerd over.

De aanvalsscenes zien er verzorgd uit. Nogmaals: erg goed voor een film die inmiddels de leeftijd van tachtig jaar gepasseerd is. Uiteindelijk zijn het toch de sentimentele momenten die het beste overkomen. Het klassieke voorbeeld is uiteraard in de granaattrechter met de Franse soldaat. Of de momenten waarin Paul Baumer op verlof is, en hij niet goed kan uitleggen waarom de oorlog niet heroïsch is. Daar draait tenslotte de hele film om. De scene met zijn moeder is hartverscheurend. De film is goed, vanwege de tragiek en alle ellende. Alleen het boek is beter.

Moeilijk te beoordelen film, mede ook omdat het een film is uit 1930 en ook een van de eerste films is met geluid. De eerste keer dat ik deze film zag was op een Duitse zender en dus in het duits nagesynchroniseerd, wat ik toen niet hinderlijk vond omdat het in dit verhaal nu eenmaal gaat om Duitse soldaten aan het front in de 1ste Wereldoorlog. Echt onder de indruk was ik niet bij deze herziening, daarvoor heb ik te veel veel betere films gezien die gingen over de verschrikkingen op het oorlogsslachtveld. Ook de zwijgende film "The Big Parade" die ook over de 1e Wereldoorlog ging vond ik zelfs beter, misschien juist omdat die zwijgend was en ik mij niet hoefde te storen aan het engels van de Duitse soldaten en het matige acteerwerk. Slecht is deze film natuurlijk niet, hij gaf een duidelijk beeld van de waanzin van die loopgravenoorlog, hoewel wij in stukken gereten lichamen zoals in Saving Private Ryan niet te zien kregen. Maar goed, het is ook een film uit 1930.


Volledig mee eens. Deze scènes raakten mij niet in het minst. Gewoon slecht acteerwerk m.u.v. dat van de stervende Franse soldaat. En dit zijn toch echt heel belangrijke scènes die je toch in je ziel zouden moeten raken om deze film als een echte anti-oorlogsfilm te laten overkomen.

Waardering; 3,5* na herziening

De remake vond ik altijd zeer goed en dit origineel is zeker niet minder (hoewel ik de remake toch net iets beter vond). Het verhaal en de uitvoering is vrijwel identiek dus alles is goed herkenbaar (heeft wel als nadeel dat het niet meer verrassend is en ook minder aangrijpend). Deze film is natuurlijk wel inmiddels gedateerd maar ondanks dat hij kijkt zich nog altijd prima weg. En voor een film uit de jaren 30 zag het verdomd realistisch en beeldtechnisch zeer fraai uit. Vooral de gevechten en de gedeeltes in de loopgraven vond ik zeer imponerend en er zeer fraai uitzien. De cast deed het ook best goed maar soms vond ik het iets te geforceerd en te nep.

Zou Hitler deze film ook hebben gezien

Hij was alleszins niet blij met het boek. All Quiet on The Western Front werd op de brandstapel gegooid en belandde op een lijst van verboden boeken ten tijde van het Nazi-regime. Erich Maria Remarque, de auteur van het boek, vluchtte naar Zwitserland.

Kan me daar wel iets bij voorstellen. Het Nazi regime was toen sterk in opkomst en Hitler kon zo'n anti oorlogsboek natuurlijk niet gebruiken. Laat staan de film.