Nayak (1966)

Ik maar denken dat het complete oeuvre van Satyajit Ray al op MM stond

Een leuke film over de uitdieping van het personage van een acteur die zichzelf gedraagt naar zijn succes: hautain, zelfingenomen, aandachtsgeil. Regisseur Satyajit Ray vraagt zich af in hoeverre de beroemde acteur zich in deze rol mag verschansen, of deze positie legitiem is, en waarom dan wel.. Een knappe, geëmancipeerde vrouw vraagt door vooral niet te vragen, juist om de naakte waarheid rondom de succesvolle carrière en de interessante houding van het hoofdpersonage. Waar ligt de schande die men vanaf de 20e eeuw lijkt toe te dichten aan rijkdom en succes en de gevolgen daarvan voor de houding van in dit geval het personage 'de acteur'? Is deze houding niet inevitable? Klagen we om niets, of misschien uit onbegrip?

Een origineel thema, misschien wat jammer van de treinsetting die een beetje claustrofobisch aandoet.. Nuja, misschien heeft Ray ons deze knellende stropdas met opzet aangetrokken. Het had voor mij niet gehoeven.

Wat me ook opviel is de bijzonder geëmancipeerde houding van de Bengaalse journaliste; haar gedrag wordt door Ray door middel van haar uitstraling (bril, lippen) en oprechte, bijna mannelijke respect-and-honor manier van doen, gerechtvaardigd.

3,5 voor Nayak want toch zeker de moeite waard.