Barnens Ö (1980)

Deze film is toegevoegd, maar niemand heeft hem gezien????

Verbaast me overigens niets dat iedereen deze film is vergeten...

Volgens mij werd deze film destijds nogal gepushed als een 'educatieve verantwoorde film' .

Waar we deze film gezien hebben (School?), ik weet het niet, maar mijn vrienden en ik konden ons totaal niet indentificeren met de hoofdpersoon. Sterker nog we vonden het een enorme sukkel! (volgens mij controleerde hij elke dag of ie al haar op zijn geval kreeg. Tsjonge! Lekker belangrijk!)

Fantastische film! Het verbaasd me trouwens niet dat zo weinig mensen hem gezien hebben... de film is op geen enkele manier te bemachtigen helaas. Zelf zag ik hem tijdens mij studie Zweeds op een of ander Scandinavisch filmfestival.

De film is destijds gelanceerd als jeugdfilm, maar ik vraag me af of kinderen hier iets mee kunnen, vooral die van tegenwoordig. De film is tamelijk zwaarmoedig van toon, en verhaalt over een jongetje dat krampachtig kind probeert te blijven, omdat alle volwassenen volgens hem bedorven zijn.

Als je kijker volg je zijn zwerftochten door Stockholm, dat hem van de ene bizarre situatie naar de andere brengt. De film doet vaak surreëel aan, wat versterkt wordt door de bezwerende muziek van Jean Michel Jarre.

De overpeinzingen van de hoofdpersoon zijn overigens wat te volwassen voor een jochie van 11, maar desalniettemin herkenbaar.

Opvallend is trouwens dat regisseur Pollak na Barnens ö alleen in de jaren 80 nog een tweetal films geregisseerd heeft, waarna hij in 2004 pas weer terugkwam met de sentimentele huismoederdraak "Sa som i himmelen".

Ja, geen film die hier en masse hier bekeken is. En nogal verschillend wordt gewaardeerd: één ster van Baggerman, die er destijds niets van begrepen heeft en maar liefst een top-waardering van pomper, en dat lijkt me ook weer een beetje overdreven.

Toch is het wel een interessante film, en nogal vrijmoedig gemaakt, over een 11-jarig jochie dat dagelijks zijn geslachtsdelen inspecteert om te kijken of hij al schaamhaar krijgt. Want hij wil kind blijven, puur en onbezoedeld. En met schaamhaar komt ook de lust en met lust komt de corruptie van de volwassenen. Hij worstelt met alle existentiële onzekerheden van een kind op weg naar volwassenheid. Later in de film zal hij ook zeggen dat zijn grootste angst is, niet te weten wie hij is. En die lust? Die komt toch wel en dat krijgen we ook te zien.

Hij heeft het niet makkelijk en wordt door de volwassenen slecht behandeld. Het is ook geen film om vrolijk van te worden. iZ'n moeder gaat in een andere stad werken en hij zit opgescheept met een schreeuwende stiefvader met een oorlogstrauma. Geen wonder dat hij zijn heil zoekt bij andere freaks in Stockholm. Een soort Odyssee, met hoogte- en dieptepunten, soms verrassend, soms vervelend. Qua vorm is de film erg jaren zeventig/tachtig, nogal rommelig van beeld en kleur en met name het slot mist focus. Maar toch, het heeft wel wat.