Macross Plus (1994)

Koji Morimoto verzorgde voor deze de "concertscene" (meteen ook het hoogtepunt), Kanno zorgde voor de soundtrack.

Ooit eens half gezien, maar totaal mijn ding niet verder. Veel te hoog soapgehalte.

Ik heb de mini-serie versie gezien. En inderdaad, hoog soap-gehalte, en vaak ook vaag qua verhaal. Niet erg gemakkelijk om er in te komen en te blijven. En inderdaad, de 'concert-scene' is er een om gezien te worden.

Nog even de lacher van de dag (aldus het promopraatje op de dvd-hoes): Deze (...) serie (...) is de Top Gun van de Japanse animatie.

Nou...dat 'takes my breath away'...

Iets beter dan de eerste film.

Wel de filmversie gezien, de eerste film vond ik te teleurstellend om die 25 minuten er zomaar extra bij te nemen, vooral omdat ik vermoed dat die tijd gespendeerd wordt aan het melodrama en niet zozeer de actie.

De look heeft wel een stevige upgrade gekregen, al moet ik zeggen dat ik ook niet bepaald fan ben van Watanabe's stijl. Toch ziet het er allemaal wat frisser uit. Met als dikke uitschieter de concertscene van Morimoto natuurlijk, die man is veel te goed voor een film als deze.

Ander positief punt is dat de muziek in handen van Yoko Kanno terechtgekomen is, iemand die toch wel iets interessantere composities in elkaar bokst, zeker in vergelijking met de droeve soundtrack van de eerste film. Het is niet meteen muziek de film van de overgang redt, maar een stuk aangenamer en heel wat minder irritant.

Plotje (met AI) is flauwtjes en ook ditmaal zit er weer veel te veel vervelend drama in. En/of het wordt gewoon niet goed genoeg gebracht, maar de hele romances en histories van personages kunnen me bij Macross echt helemaal niet boeien. Iets beter zijn de actiescenes, al vond ik die, buiten het design van de jetmechs, ook niet echt uitzonderlijk.

Iets beter dan de eerste Macross film dus, maar nog steeds niet goed genoeg.

2.0*